De belangrijkste federale antitrustrechtszaak op het gebied van livemuziek is misschien wel zonder pardon geëindigd.
De aankondiging dat Live Nation een schikking heeft getroffen met het ministerie van Justitie, waarmee een jarenlange rechtszaak over concurrentiebeperkende praktijken wordt opgelost, beantwoordt waarschijnlijk de grootste vragen waarmee de concertgigant wordt geconfronteerd. De promotor mag Ticketmaster – het in diskrediet gebrachte, historische ticketplatform – behouden als onderdeel van zijn portfolio.
Met een boete gelijk aan een paar dagen verdiensten en enkele kleine wijzigingen in de bedrijfsvoering zou Live Nation min of meer de dominante kracht in livemuziek worden.
Hoe moeten fans zich voelen over de finish? The Times sprak met Bill Werde, directeur van het Bandier Program for the Recording and Entertainment Industry aan de Universiteit van Syracuse, om inzicht te krijgen in wat de schikking betekent voor boze muziekfans – en of deze veel verandering zal brengen in de live-industrie.
Deze rechtszaak zou het grootste livemuziekbedrijf kunnen verdelen. Op dit moment lijkt het een overwinning voor Live Nation. Wat gebeurt er nu met het bedrijf?
Er zijn te veel dingen die we nu nog niet weten. Het allerbelangrijkste is wat er gebeurt met deze staatsrechtszaken. Dat is een belangrijk detail, omdat velen van hen ermee instemden verder te gaan met de rechtszaak. New York, Californië en Tennessee zijn enkele van de grootste livemuziekmarkten ter wereld, en dit zou de vergelijking hier aanzienlijk kunnen veranderen.
Wat onduidelijk blijft, is of deze staten denken dat ze redenen hebben om Live Nation en Ticketmaster op te splitsen, of dat ze eenvoudigweg op zoek zijn naar een schikking. Maar de grootste vraag is altijd geweest of de DOJ Live Nation zal scheiden van Ticketmaster, en het antwoord op dit moment is nee, met een voorbehoud als de staat verder gaat met de zaak.
Als Live Nation afstand doet van Ticketmaster, zou dat een big deal zijn, een deal die Live Nation verandert. Als je echter naar de reactie van de markt kijkt, was er vandaag een stijging in de Live Nation-aandelen. Elk scenario dat Live Nation met Ticketmaster achterlaat, is voor hen een enorme overwinning.
De fijnere details van de schikking omvatten meer dan $ 200–miljoen betalingen, einde exclusieve boekingsarrangementen op meerdere amfitheaters, de geleidelijke afschaffing van exclusieve ticketcontracten met locaties en de openstelling van het Ticketmaster-platform voor concurrenten. Is dit echt een echte controle op de macht van Live Nation?
Het zou mooi zijn om de boete een klap op de pols te noemen. Dit is tenminste geen boete voor het veranderen van bedrijf. En Live Nation heeft tweederde van de belangrijkste amfitheaters in de VS in handen, dus het afstoten van tien daarvan zou waarschijnlijk geen groot verschil maken.
Een andere grote vraag is: wat betekent het dat concurrenten nu Ticketmaster kunnen gebruiken? Voor mij voelt het onduidelijk. De toegang van Live Nation tot Ticketmaster-gegevens geeft het bedrijf veel concurrentievoordeel op het gebied van prijzen, waaronder nu ook shows kunnen worden opgenomen waarvan het niet de eigenaar is. Zullen andere bedrijven volledige toegang hebben tot de historische gegevens? Dit is voorlopig het meest mysterieuze deel.
Is dit een tegenslag voor degenen die hier strengere antitrustregels willen? Is er een manier waarop landen Live Nation uit elkaar kunnen blijven duwen?
De verleiding hier is om te zien waar Californië de auto-industrie naartoe sleept op het gebied van emissiebescherming. Je ziet waar een land de industrie kan dwingen om aan tafel te komen. Maar het hangt ervan af hoe serieus staten hier naar kijken, in plaats van een cheque te krijgen. De meeste van die landen zijn staten waar Live Nation vorig jaar locaties heeft opgezet – dat is de echte impact. Kijk naar de omvang van de federale nederzetting, vergeleken met de waarde van de investering. Landen zullen dergelijke investeringen niet lichtvaardig opvatten. Een procureur-generaal staat misschien sceptisch tegenover Live Nation, maar een gouverneur zal er wellicht meer waardering voor hebben.
Zal deze schikking tegemoetkomen aan de belangrijkste klachten van fans over tickets, toeslagen en prijzen?
Ik had nooit gedacht dat deze instellingen veel zouden doen voor de consument, punt uit. De schikking creëert een kostenplafond, maar het Congres dat een wederverkoopprijsplafond instelt zou meer voordelen opleveren. Als er niet genoeg tickets zijn, zal de vraag op secundaire sites enorm toenemen. Ofwel besluit Amerika dat het illegaal is, zoals andere landen hebben gedaan, ofwel zullen mensen met meer middelen de ticketprijzen verhogen. Dat is de kern van de zaak waar de meeste muziekfans om geven, en voor zover ik weet zal deze resolutie voor de gemiddelde muziekfan niet veel veranderen.
Is het uitfaseren van exclusieve ticketcontracten een zinvolle stap? meer concurrentie?
Uiteindelijk zou het concept van meer concurrentie zeker ten goede komen aan de consument, maar ik denk niet dat het op een zinvolle manier wordt gecreëerd. Er zou nog steeds een potentieel zijn voor een dynamiek waarin ze ervan worden beschuldigd hun talenten te gebruiken om terrein te winnen op Ticketmaster.
Zou de DOJ onder president Kamala Harris deze schikking anders aanpakken?
Dit was een moeilijke zaak voor de DOJ, omdat Live Nation niet direct zei dat als je Ticketmaster niet gebruikt, je onze ongelooflijke selectie aan talent niet zult krijgen. Wat er moet gebeuren is het vinden van hard bewijs hiervoor – en dat is een moeilijk geval om te bewijzen.
Wat dit voor de DOJ nog uitdagender maakt, is dat ze de fusie van Live Nation en Ticketmaster hebben goedgekeurd. Destijds waren mensen bezorgd dat talentmakelaars ook druk zouden uitoefenen op locaties om op deze manier te profiteren van de kaartverkoop. Maar de DOJ creëerde deze hefboom voor hen.
Het feit dat het DOJ dit niveau heeft vastgesteld, nadat enkele rechtszaken waren afgewezen, suggereert dat zij het gevoel hebben dat zij geen sterke zaak meer hebben. Uit de snelheid en solidariteit van landen bij het uiten van hun mening blijkt echter dat deze landen niet het gevoel hebben dat het DOJ competent handelt. Er is ook nog een andere mogelijkheid: dat de staten iets zien wat de FBI niet ziet, of dat de staten dit tot het einde willen doorzetten en van plan zijn Live Nation op te splitsen.
Hoe moeten muziekfans over dit alles denken?
Er zijn drie kwesties waar fans tegen zijn. De eerste is dat de technologiestack van Ticketmaster niet presteert onder enorme druk. Taylor Swift had haar hele (verkoop)tournee en de zaken kwamen tot stilstand. Concurrentie kan hier helpen.
Maar de andere twee dingen zijn hoge kosten en hoge ticketprijzen. Wat de kosten betreft, zegt Live Nation dat de ticketkosten grotendeels worden doorberekend aan de locatie. Dat is waar, maar misleidend, omdat ze feitelijk locaties omkopen om Ticketmaster te gebruiken. U kunt deze praktijk elimineren, maar deze oplossing zal dat doel niet bereiken.
Artiesten controleren over het algemeen de ticketprijzen. Om de paar jaar krijgt een artiest goede pers voor het ‘uitdagen van Ticketmaster’. Olivia Dean deed het gewoon, en God zegene haar, het was geweldig. Maar op welk punt beginnen kunstenaars de verantwoordelijkheid te nemen voor dit probleem dat al jaren speelt? Als je een kunstenaar bent en goedkopere prijzen wilt, kun je dat doen. Ticketmaster biedt een uitwisselingsservice van fan tot fan. The Cure deed dit een paar jaar geleden en het werkte. Het enige dat helpt de prijs vast te stellen, is een limiet stellen aan de wederverkoopprijs.
Californië heeft introductie van de Fans First Actdie de wederverkoop beperkt tot 10% boven de nominale waarde, en er bestaat een soortgelijke wet in New York. Niets van dit alles is echter nog wet geworden. Dit is een behoorlijk ingewikkeld probleem, maar ik denk dat de oplossing vrij eenvoudig is. Als iemand die pleit voor transparantie en voor fans, is het frustrerend hoe ingewikkeld dit voor het publiek lijkt, dat er zoveel misverstanden bestaan over de dynamiek van waarom mensen veel geld betalen voor kaartjes.
Ik zou kunnen zeggen dat ik de beste steak van New York verdien, maar ik wil niet meer dan $ 25 betalen, en de mensen zullen lachen. Maar mensen willen geen vrije markt met livemuziek. We kijken anders naar artiesten dan naar Fortune 500-bedrijven. Niemand vindt het prettig om te zeggen dat popmuziek een bastion voor de rijken zou moeten zijn, maar de oplossing daarvoor is geen vrijemarktoplossing.
