Het grote rare tv-personage Smackdown is een groots toernooi geïnspireerd door March Madness, waar 16 iconen van het kleine scherm tegenover elkaar staan. Er komt één winnaar naar voren, de rest is aan onze “scheidsrechter” (de schrijver). Neem deel aan de competitie Hier.
Het was november 2008. Ik bladerde door de kanalen na een lange dag als homoseksuele man in de achtste klas van een buitenwijk van New Jersey, toen ik midden in een aflevering een show tegenkwam waarin twee middelbare schoolmeisjes met vibrators speelden in de badkamer. Ik voelde de drang om zelfs nu te blozen, denkend aan het kloppende gevoel dat mijn ouders elk moment langs konden komen en me naar iets zouden zien kijken dat ordinair aanvoelde dan een gewone seksscène. Niet lang daarna, op een evenement waarvan ik de naam nog niet weet, begonnen twee mensen te spelen Wii-sporten wanneer een van hen de ander op de mond kust. Oh mijn god, ik ben verslaafd.
Degrassi: de volgende generatie voor mij werd het al snel wat veel jongvolwassenen destijds waren geworden: een emotioneel – soms heel intens – tienerdrama waarin echte tieners onderwerpen uit de echte wereld (vaak taboe) bespraken, en niet op een prekerige manier. Vrouwen en homo’s zijn altijd een centraal onderdeel van drama geweest. En in de finale van dat (achtste) seizoen dat ik per ongeluk ontdekte, keert het belangrijkste vreemde personage uit die lange reeks gebeurtenissen terug. Natuurlijk heb ik het over Marco Del Rossi.
Ik wist op dat moment zelfs waarom ik me zo aangetrokken voelde tot Marco (afgezien van het feit dat hij lekker was). Hij is een homoseksuele man die in de kast zit en die te maken krijgt met de modder en de vreugde van het leren over iemands queerheid in de jaren 2000. Hij was een alternatieve versie van mij, en veel andere homoseksuele kinderen waren zoals ik. Hij is ongetwijfeld een van de grootste vreemde personages ooit op tv, omdat zijn seksualiteit als complex en veelzijdig wordt gezien. Degrassi hem veel doorstaan (de gaybashing-momenten en hetero-momenten vielen me echt op) voordat hij later uit de kast kwam bij vrienden en familie. Zoals Joan Summers notities in Marco’s eerste ronde smackdown, waar hij Mac versloeg Philadelphia is altijd zonnighet personage was behoorlijk revolutionair voor rare kinderen overal in de kast.
Ik zou hier mijn nostalgie willen oproepen en beweren dat Marco het beste vreemde tv-personage aller tijden is – voor alles wat hij voor mij en alle anderen in het midden van de jaren 2000 deed die nog niet klaar waren om uit de kast te komen – maar ik heb sindsdien honderden uren televisie gekeken. Zet Marco naast iemand als Annalise Keating bijvoorbeeld, en zijn kansen worden kleiner; de verwachting van het publiek is voelbaar; zijn overwinning was niet langer zeker. En niet alleen omdat Annalise haar moord gemakkelijk kon verdoezelen.
Hoe je weg kunt komen met moord niet leidend met de eigenzinnigheid van Annalise; het wordt zakelijk behandeld als onderdeel van zijn leven. De eigenaardigheden van Annalise staan in wisselwerking met (en creëren vaak wrijving met) andere belangrijke delen van haar karakter. De complexiteit van zijn rechtenstudierelatie met Eve is bijvoorbeeld talrijk: haar geïnternaliseerde schaamte en zoektocht naar stabiliteit in haar carrière, in combinatie met haar beslissing om met een man te trouwen, compliceert haar seksualiteit op manieren die Marco nooit in twijfel trekt. Zijn eigenaardigheid leeft en ademt als onderdeel van zijn besluitvorming, terwijl Marco’s eigenaardigheid lange tijd de reden was.
Over de belangrijkste reden gesproken: de moordpartij rond Annalise verheft haar automatisch een stapje boven Marco. Wees homo, bega misdadenzoals ze zeggen. Oké, ik weet dat sommigen van jullie erop zullen wijzen dat Marco de hele verhaallijn over illegaal gokken heeft, en ja, er is ook sprake van kleine diefstallen en het overtreden van algemene regels, maar Annalise’s hele karakter is verwikkeld in misdaad. Annalise doet haar werk door de rechtsgang te belemmeren, getuigen te intimideren, chantage uit te buiten, bewijsmateriaal te vernietigen, daders te beschermen… en dat is nog niet eens de volledige lijst. Het is opmerkelijk dat zijn misdaden ook vaak als altruïstisch worden omschreven; hij deed het om zijn dierbaren te beschermen. Annalise tilt een van de meest geliefde slogans van onze gemeenschap uit de 21e eeuw naar een geheel nieuw niveau – en slaagt erin dit te doen zonder een slechterik te zijn.
Ik bedoel, het was Viola Davis die dit allemaal afleverde. Hoe kun je het niet zeggen Moeder en hem tot winnaar uitroepen?
Het is 2026 en de representatie van homomannen is overal. Er zijn momenteel honderden Marcos op tv, en volgende week zal er waarschijnlijk een nieuwe worden uitgezonden. Maar een zwarte biseksuele vrouw van middelbare leeftijd die graag misdaden verdoezelt? Annalise is een klasse apart.
Winnaar: Analyse
Stem af op wedstrijden van The Great Queer TV Character Smackdown en vul je eigen haakje in Hier.
