De meeste ochtenden wordt mijn 6-jarige als eerste wakker; we praatten bij de koffie en ik vroeg of hij zijn Meme wilde bellen – mijn schoonmoederen zijn grootmoeder. Dit was het enige moment van de dag waarop hij het kon vangen, dus als hij vroeg genoeg wakker werd, maakte hij bijna altijd van de gelegenheid gebruik.
Hij eet zijn havermout en FaceTimes totdat hij op zijn werk arriveert of nodig is voor een medewerker. Toen werd het tijd om papa te bellen, die wat laat in de ochtend op zijn werk was aangekomen. Vaker wel dan niet was hij onderweg en praatte hij tijdens het rijden.
Mijn kind is 8 jaar oud liever slapen en is voortdurend boos omdat hij bij het ontbijt niet evenveel spreektijd krijgt.
Hetzelfde doen ze na schooltijd of ’s avonds, afhankelijk van het rooster. Ze laten hun grootouders graag het huis zien of buiten in de tuin terwijl ze spelen. Geen wonder dat ze in de war raakten door het slechte camerawerk. Ze vertellen verhalen over hun dag, inclusief wat ze tijdens de lunch hebben gegeten of wat ze in de pauze hebben gespeeld. In de achtertuin laten ze zien waar ze mee bezig zijn.
Ze wonen niet dichtbij, dus dit telefoontje was belangrijk
Als Meme en Pops niet kunnen opnemen of opnemen, hoor ik het. We zien ze zelden persoonlijk, en deze keer was van onschatbare waarde. Ook al bevinden we ons in dezelfde tijdzone, we bevinden ons in het noorden van centraal Kansas, en zij in het zuiden van Mississippi – ongeveer 1600 kilometer verderop. Rijden duurt 16 uur; met het vliegtuig is de afstand vier en een half.
Dankzij deze regelmatige telefoontjes kunnen mijn kinderen precies dat doen nauwe band met hun grootouders. Een paar keer per jaar krijgen de jongens ook een cadeautje per post: een doos met spullen die mijn schoonouders de afgelopen maanden hebben gekocht. Af en toe krijg ik ook een Venmo van Meme, waarin staat dat we de kinderen een ijsje moeten geven of ze een tussendoortje moeten laten kiezen. De opwinding was dubbel zo groot als je eerst het geld uitgaf en hem en papa er daarna over vertelde.
Ondertussen belden mijn man en ik ze ook best vaak. Hij is één fervent FaceTime-gebruikerterwijl ik liever telefoneer terwijl ik de was opvouw of de afwas doe. Ik stuur bijna elke dag foto’s met updates over wat de kinderen die dag doen. Vorige week stuurde ik foto’s van de kunstwerken van onze zoons en dagboekaantekeningen voor school, hoofdbanden die mijn jongste zoon had gemaakt en foto’s van ‘Dude Day’, toen mijn man en onze zoons zich verkleedden om te gaan lunchen.
We zien ze zelden in het echt, maar we maken er het beste van
Bij het plannen van onze bezoeken moeten we altijd budgetten en planningen aanpassen. Omdat Beperkte aftakas en geld, we kunnen niet vaak op bezoek komen. We hadden al eerder gevlogen, maar gaven de voorkeur aan de vrijheid van autorijden omdat we onderweg konden stoppen en eten, en het gemakkelijker was om al onze bagage te dragen; autorijden kost echter wel meer tijd, dus daar moeten we bij het overwegen van een reis rekening mee houden.
Deze zomer ontmoetten we elkaar in Branson, Missouri, ongeveer halverwege onze respectievelijke huizen. Het was geweldig voor iedereen: veel tijd met het gezin en een grotere klus, sinds we de kosten hebben gedeeld. Bovendien hebben we Memes en Pops als ingebouwde babysitter. En ja, de kinderen werden de hele tijd super verwend; ze zeiden keer op keer dat het de beste reis ooit was.
Deze kerst maken we de 16 uur durende rit naar hun huis. Dit is de eerste keer in twee jaar dat we reizen, en mijn kinderen (en man) zijn al zes maanden aan het aftellen. Er is een lijst met waar we naartoe gaan, restaurants die we kunnen bezoeken en gerechten die we kunnen proberen. Er zijn ook enkele diepgaande gesprekken over hoe de Kerstman hem weet te vinden.
Vorig jaar vlogen ze in de week van Kerstmis naar ons toe. We hebben het opgehaald in Kansas City, waar we een paar nachten hebben doorgebracht met verkennen voordat we naar ons huis gingen.
We kunnen nooit genoeg tijd persoonlijk doorbrengen, maar in deze fase van ons leven is dat alles wat we kunnen doen. Gelukkig kunnen we dankzij de technologie regelmatig communiceren, ook al kunnen we elkaar niet persoonlijk ontmoeten.
