WAARSCHUWING: ONCOMFORTABELE INHOUD. Toen de misdaden van Armin Meiwes aan het licht kwamen, leidde dit tot een van de meest buitengewone processen in de Duitse geschiedenis, gezien de unieke verdediging van de verdachte: dat hij de toestemming had van zijn slachtoffer.
Voor zijn buren zag Armin Meiwes eruit als een gewoon mens. Hij zou helpen hun auto’s te repareren, het gazon te maaien en ze zelfs te ontvangen voor het avondeten. Maar achter zijn dekmantel verbergt de 42-jarige computertechnicus een vreselijk geheim.
Meiwes geeft toe dat hij een kannibaal is. In een poging haar ondenkbare wens te vervullen lokte ze een 43-jarige ingenieur uit Berlijn, genaamd Bernd Brandes, tot een gewelddadige dood. Dit leidde tot een van de meest unieke processen in de Duitse criminele geschiedenis.
Op de eerste dag van zijn proces zei Meiwes dat het een duistere gedachte was die hij al een tijdje koesterde. ‘Ik heb altijd een fantasie gehad en uiteindelijk heb ik die waargemaakt’, geeft hij koeltjes toe. Aanklagers zeiden dat Meiwes al sinds zijn achtste fantaseerde over het vermoorden en verslinden van iemand, een verlangen dat sterker werd na de dood van zijn moeder in 1999.
LEES MEER: Een zieke kannibaal die een dakloze man heeft afgeslacht en zijn hersenen en oogbollen heeft opgegeten, wordt vrijgelatenLEES MEER: Mensen leden aan de ‘ergste executie in de geschiedenis’ en waarnemers walgden van de barbaarse methoden
In maart 2001 adverteerde Meiwes op internet voor “een goedgebouwde jongeman, die opgegeten wil worden”. Bernd Brandes antwoordde. Op de avond van 9 maart gingen de twee mannen naar een slaapkamer in de boerderij van Meiwes. De heer Brandes slikte twintig slaaptabletten en een halve fles schnaps voordat Meiwes, met zijn toestemming, de penis van Brandes afsneed en deze bakte zodat de twee konden eten.
Brandes – die in dit stadium hevig bloedde – ging toen douchen, terwijl Meiwes een Star Trek-roman las. In de vroege ochtenduren doodde hij zijn slachtoffer uiteindelijk door hem met een groot keukenmes in de nek te steken. Naar verluidt kuste hij haar eerst.
Meiwes hakte Brandes vervolgens in stukjes en legde een aantal stukken in de vriezer, naast een afhaalpizza, voordat hij de schedel in zijn tuin begroef. De daaropvolgende weken ontdooide en kookte hij de lichaamsdelen van Brandes in olijfolie en knoflook, waarbij hij 20 kg mensenvlees consumeerde voordat de politie uiteindelijk aan zijn deur verscheen.
“Met elke hap wordt mijn herinnering aan hem sterker”, zei hij via de Guardian. Meiwes vertelde de rechercheurs dat hij zijn slachtoffers – waarvan hij zei dat het naar varkensvlees smaakte – had gevoed met een fles Zuid-Afrikaanse rode wijn. Hij had zijn beste servies tevoorschijn gehaald en zijn eettafel versierd met kaarsen.
Deze zaak veroorzaakte overal schokgolven wereld – en veroorzaakte ook problemen voor advocaten die ontdekten dat kannibalisme eigenlijk niet illegaal was in Duitsland. In plaats daarvan zouden ze hem moeten beschuldigen van moord met als doel seksueel genot en ‘het verstoren van de vrede van de doden’.
Meiwes had echter een unieke verdediging: zijn slachtoffers stemden er daadwerkelijk mee in om gedood en opgegeten te worden. Hij had de hele avond video-opnamen gemaakt, waarin Brandes duidelijk leek te maken dat hij toestemming gaf. Aanklagers zeiden dat Brandes leed aan een ernstige psychische aandoening en een “sterk verlangen tot zelfvernietiging”.
Nadat hij Brandes had vermoord, ontmoette de Duitse kannibaal vijf andere mannen die op zijn internetadvertentie reageerden, waaronder een uit Londen. De gebeurtenissen van die nacht kwamen aan het licht toen een student in juli 2001 een van Meiwes’ nieuwe advertenties ontdekte en hem een e-mail naar Meiwes schreef met de vraag of hij echt iemand had vermoord.
Toen Meiwes bevestigend antwoordde, gaf de student het e-mailadres van Meiwes door aan de autoriteiten. Op 30 januari 2004 veroordeelde de regionale rechtbank van Kassel Meiwes wegens doodslag en veroordeelde hem tot acht jaar en zes maanden gevangenisstraf.
Vervolgens beval het Duitse Federale Hof op 22 april 2005 een nieuw proces nadat de aanklagers in beroep waren gegaan tegen de straf van Meiwes, met het argument dat hij had moeten worden veroordeeld voor moord omdat hij had gedood voor seksuele bevrediging, een motief dat werd bewezen door zijn registratie van de misdaad.
De rechtbank oordeelde dat het eerste proces het belang van de video had genegeerd bij het weerleggen van het argument dat Meiwes doodde simpelweg omdat hem werd gevraagd te doden.
Zijn nieuwe proces begon op 12 januari 2006. Een psycholoog verklaarde dat Meiwes recidive had kunnen plegen, aangezien hij “nog steeds fantaseerde over het verslinden van het vlees van jonge mensen”. Op 10 mei 2006 veroordeelde het regionale hooggerechtshof van Frankfurt am Main Meiwes voor moord en veroordeelde hem tot levenslange gevangenisstraf.
