Waarom kijken miljoenen mensen graag naar Rob Anderson die hun favoriete films uit de jaren 90 verscheurt?

“Ik nam een ​​stukje kauwgom, keek ernaar en was zo in de war”, vertelt cabaretier Rob Anderson opgewonden in een video over Canadese kinderfilms uit de jaren ’80. “Pindakaasoplossing”, waarin een jongen een oplossing aanbrengt op zijn kale hoofd, prachtig haar laat groeien, wordt ontvoerd en vervolgens wordt gedwongen zijn haar lang te laten groeien voor een borstel. “Dus ik heb het nog een keer bekeken zonder de gum en het was gelijk minder reden. Ik ben meer in de war.”

Het is een beetje een vreemd uitgangspunt, maar het is interessant en leuk om Anderson te laten verbijsteren door welke millennial-media dan ook.

De in New York gevestigde cabaretier post sinds 2023 samenvattingen en verwijderingen van televisieprogramma’s en films uit de jaren ’80, ’90 en begin jaren 2000 – met een paar kerstfilms van Hallmark en Netflix, samen met af en toe een gekke designshow – en heeft een grote aanhang ontwikkeld op sociale media. Niets is heilig: “Het dagboek van de prinses” En “Lelijke coyote” ontleed om de waarheid te achterhalen; “Groot” En “Nooit gekust” het controleren van verhaallijnen conform de wet; “Gered door de bel” beschouwd als klassiek; “Anni” opnieuw als iets beschouwd Maar kindermusical.

“Het zijn allemaal films die ik eerder heb gezien”, zegt Anderson, 38, over zijn tientallen komische samenvattingen. “Dat is het echte plezier: je kijkt er tegelijkertijd naar vanuit wat je je als kind herinnert, en ook als je volwassen wordt. Oh mijn God, dit slaat nergens op.”

Anderson is hier voor het melodrama, de speciale lessen en de mislukte climax. “Er is iets geweldigs aan een groot moment dat een groot moment zou moeten zijn voor mensen die zeer succesvol zijn in zingen of dansen of wat ze ook doen. Op het moment (van de release) hadden we zoiets van: Dit is goed. En als je het dan terugkijkt, denk je: Wacht, wat?”

En hoewel het aankleden van deze geliefde werken misschien een spelbreker lijkt in een wereld vol onheil, is @heartthrobanderson dat allesbehalve. “Het is niet zuur of negatief. Ik vind dit echt geweldig om te doen”, zei ze. “Het is te zien in de video.”

Het bewijs zou kunnen liggen in de miljoenen volgers van Anderson op TikTok en Instagram, waaronder koninginnen uit de jaren 90 als Rose McGowan, Busy Philipps en castleden van “7th Heaven”, evenals Rihanna. Hij bracht zijn sociale platforms op het podium “Ben je bang voor ‘Jaren 90?” — een musical/stand-upshow van 90 minuten die samenvattingen combineert met originele liedjes en sketches. De tour arriveert op 7 maart in Belasco.

Marketing, sociaal en ‘Gay Science’

Hoewel hij online beroemd is, studeerde Anderson theater op de universiteit en schetste hij improvisatie in Chicago voordat hij naar New York verhuisde. Anderson’s TikToks voor restaurantrecensenten Qhij is gek (waarvoor hij hoofd marketing was) ging viraal – ‘Het was eigenlijk gewoon mijn persoonlijkheid en humor, en daarna het eten’ – en hij begon al snel zijn eigen komische video’s te maken. Hij tekende vlak voor de pandemie bij het bureau.

Anderson ging opnieuw viraal voor zijn werk “Homo-wetenschap” serie, die een satirische en grafisch beladen benadering hanteert van stereotypen en bizar gedrag. In 50 afleveringen onthult Anderson alles, van waarom homomannen de voorkeur geven aan ijskoffie tot de vraag of peuken de apocalyps kunnen overleven (het antwoord is ja).

De serie werd een bestseller, waardoor Anderson zich profileerde als een scherpe commentator met een scherpe humor maar een vleugje boosaardigheid.

Doorbreken met ‘7th Heaven’

Anderson groeide op met het kijken en opnieuw bekijken van films – soms vele malen achter elkaar – maar vandaag de dag is hij “het soort persoon dat niet te lang hetzelfde kan doen.” Nadat hij alle homobeurzen had onderzocht die hij maar kon bedenken, vond Anderson een nieuwe roeping door de televisie uit zijn jeugd opnieuw te bezoeken. Invoegen moreel familiedrama “7e hemel.”

“(De samenvatting van) ‘7th Heaven’ was echt mijn opstapje naar het vinden van dit geluid. Ik kan nostalgische dingen die mensen leuk of niet leuk vinden, nemen en ze weer tot leven brengen op een manier waardoor ze licht aanvoelen”, zei hij. “Dat is mijn zeer kritische Maagd-mentaliteit: in plaats van de teleurgestelde persoon op het feest te zijn die wijst op alle slechte dingen en waarom we moeten vertrekken, laat ik ze hoe dan ook zien, maar op een manier waardoor we willen blijven.”

Ongeacht of je met de show bent opgegroeid, veel afleveringen van ‘7th Heaven’ hebben verhaallijnen die de moeite waard zijn om opnieuw te bekijken, al was het maar vanwege hun waanzin en culturele veroudering. Kijk maar naar Anderson’s gedachten over de verhaallijn Zwarte bondgenotentoen Camdens jongste kind werd vreemdelingenhaatDat gevaar van hickeysen een heel speciale MLK Day-aflevering waarin een blanke man wordt het slachtoffer van racisme. Leden van de cast heb Anderson’s rol gezienen Beverley Mitchell (Lucy) werkten zelfs samen met Anderson aan een video waarin zijn karakter gaat naar therapie.

Terwijl hij zijn samenvattingen uitbreidde naar andere televisieseries en films, heeft Anderson fans gevonden in zijn acteurs. “Het is iets dat ze doen, en ze waarderen nog steeds het perspectief van dit alles.”

Rob Anderson op het podium voor zijn one-man show “Are You Afraid of the 90s?”

(Varun Mummadi)

Koning van de nostalgie

Anderson’s nostalgische niche is de unieke millennial-generatie: zijn generatie kan dat wel kijk in de achteruitkijkspiegel sneller dan ooit en groeit met een groot aantal gerichte media klaar voor dissectie.

“De reden waarom ik deze dingen opnieuw begon te bekijken, is dezelfde reden waarom mensen genieten van wat ik erover zeg. Het is een reis terug naar een goede tijd. … Nostalgie is een zeer krachtige drug”, zei hij.

Anderson kijkt doorgaans minstens twee films of shows per dag, ondanks wat hij zegt Mensen dat hij elke dag tot wel 10 uur media kan bekijken. Hij heeft een lijst met programma’s en films uit zijn kindertijd die hij nog eens kan bekijken, en scant regelmatig zijn DM’s (hij krijgt 50 tot 100 DM’s per dag) op zoek naar suggesties. Shows uit die tijd, zegt Anderson, presenteerden moeilijke onderwerpen vaak in het slechtst mogelijke licht, maar ‘ze waren echt goed bedoeld.’

“Er zijn zoveel sitcoms tegelijk in de ether, en ze proberen allemaal mensen aan het praten te krijgen”, zei Anderson, eraan toevoegend dat het huidige medialandschap meer gefragmenteerd is. “We houden ze in de gaten omdat dat is wat we hebben, dus het brengt ons allemaal samen.”

In “Ben je bang voor de jaren 90?” – dat is onderverdeeld in thema’s als alcoholisme en drugsverslaving, tienerzwangerschappen, racisme, LGBTQ, leeftijdsverschillen en machtsdynamiek – bespreekt Anderson de geliefde aflevering ‘Boy Meets World’ waarin Cory en zijn beste vriend Shawn voor het eerst alcohol drinken.

‘Vierentwintig uur later was Shawn alcoholist. Hij werd van school gestuurd omdat hij gedronken had. Ze hadden binnen één dag de interventie die ze voor hem hadden gedaan’, herinnert Anderson zich. “Als kind ga je ervan uit dat het zo werkt.”

Anderson zal in het voorjaar zijn tournees en promotie van zijn komediespecials afronden, maar zei dat hij niet meer dan een jaar of twee in de toekomst denkt. Podium-, sociale en commentaarmogelijkheden zijn allemaal mogelijkheden die geworteld zijn in Anderson’s vermogen om zijn stem en standpunt aan te scherpen.

“Het was echt een eye-opener om helemaal mezelf te zijn en dat andere mensen het op prijs stelden”, zei ze. “Ik heb personages en schetsen gemaakt. Mijn gedachten zien over de dingen die mensen het leukst vinden, is echt heel interessant.”