Deze baan heeft veel voordelen. Eten in een restaurant is echter zoiets Vaardigheid behoort tot de beste. Een restaurant dat zich richt op ingrediënten van hoge kwaliteit, bereid op een eenvoudige manier, het restaurant Charlotte Street serveert eenvoudige gerechten die nog steeds het kaliber van de keuken weten te evenaren waar Londen van moet smullen. De charme van Luso is vanaf het begin duidelijk. Het lijdt geen twijfel dat dit een gastronomisch restaurant is (er staan items op het menu die per gram geprijsd zijn, niet per bord), maar daardoor is het niet vol van zichzelf.
Het restaurant, verdeeld over twee verdiepingen met houten vloeren, heeft een minimalistische inrichting met details die de stijl benadrukken. Zacht salie en stoffig marineblauw omzomen de muren, terwijl helder botergeel de voorkeurskleur is voor de winkelpui – een warm welkom voordat je over de drempel stapt.
Eenmaal binnen, na een welkom van het glimlachende personeel, vind je overal waar je kijkt subtiele designaccenten. Werp je blik naar boven en je wordt begroet door bladerrijke stengels die zachtjes langs houten planken vallen die zijn geïnstalleerd ter ondersteuning van hun brede rieten manden, elk geborsteld door een wijdbuikige wijnfles van een antieke soort. Minilampen met getextureerde tinten komen uit de muren en zorgen voor sfeerverlichting die is verlaagd tot een wattage waardoor de ruimte warm en sexy aanvoelt zonder een te donker terrein te betreden. De getoonde smaak is gegarandeerd. Maar dit zou niet zo verrassend moeten zijn, aangezien de Luso de tweede iteratie is Lissaboneen restaurant op hetzelfde adres en onder dezelfde eigenaar met een vergelijkbare focus is in augustus gesloten om plaats te maken voor vervanging.
Lisboeta, onder leiding van de voormalige chef-kok van Kinderbrandweerman, Nuno Mendesis een experiment in de Portugese keuken, terwijl Luso betekent dat je het stokje doorgeeft aan Mendes beschermeling Leandro (Leeuw) Carrière.die de functie van chef-kokconsulent bekleedt. De partijen die het advies van Carreira ontvingen waren dat wel Kimberley HernándezLuso’s chef-kok op de grond. Ondanks dat hij geen Portugese afkomst had (Hernandez is Amerikaans), bestudeerde hij stilletjes de kunst van het Portugese koken nadat hij bij The Silver Birch in Chiswick en Kym’s in the Bank had gewerkt. pose “een nieuw hoofdstuk in de hedendaagse Portugese keuken,” Luso, vernoemd naar wat de oude Romeinen het moderne Portugal (Lusitania) noemden, is een masterclass in het serveren van eenvoudige genialiteit.
Chef-kok Kimberley Hernandez bij Luso
We bevochtigen het fluitje met klassiek zuurdesem. Volgorde Naast Requeijão-roomkaas, een lichte roomsaus afkomstig uit Brazilië en Portugal, wordt de kom schoongelikt, waarbij de rokerige, romige zuurdesem erdoorheen schijnt als een heerlijk poreuze dweil. Vervolgens proefden we Engelse Wagyu-kroketten, een van de gerechten die de Portugese roots van het restaurant combineerden met de Britse postcode, en Hokkaido-pompoen, gegarneerd met knoflook en een vleugje koriander piso (een specerij die lijkt op salsa verde). Nippend aan een sappige rode wijn uit de Setúbal-regio van Portugal (toepasselijk genaamd Vinha dos Pardais), besloten mijn gasten en ik toe te geven aan al onze verwenwensen en bestelden we de 50 dagen gerijpte Ribeye met bot, dik gesneden in de traditionele Posta Mirendesa-stijl die afkomstig is uit Noord-Portugal. Geleerde les: geniet nu het nog kan. Het leven is kort, dus waarom niet?
De stukjes waren sappig, licht verkoold en hadden een zoutere smaak, wat betekende dat we het grootste deel ervan in minder dan 10 minuten op hadden en de rest inpakten om mee naar huis te nemen. De lijst met begeleidingen bedroeg in totaal vijf gangen, dus we kregen natuurlijk vier gangen. Tomatensalade waarbij de vlezige tomaten nauwelijks worden aangeraakt, afgezien van een scheutje olijfolie en gesneden sjalotten, geroosterde beboterde rijst die smelt in de mond, knapperige aardappelen met een dunne, knapperige schil en frisse groene bladsalade. Ze zijn allemaal eenvoudig maar buitengewoon en weerspiegelen het motto van het restaurant: ‘een restaurant met ingrediënten’. Ter afsluiting bevredigden we onze zoetekauw met chocolademousse, besprenkeld met olijfolie en zout – een techniek die ons ertoe aanzette na te denken over waarom we ooit chocolademousse op een andere manier hadden gegeten.
Dit laatste gerecht vat de vreugde van Luso samen. Eenvoud die op de juiste manier wordt uitgevoerd, gemaakt door een hand die bedreven is in technische genialiteit, zorgt ervoor dat gerechten veel toegankelijker aanvoelen dan gerechten waarbij het moeilijk is om het hout van de bomen te onderscheiden. Het cultiveren van deze omgeving betekent dat Luso een van die plaatsen is die opnieuw bezocht kunnen worden, waarbij elke keer nieuwe herinneringen ontstaan, met redelijk goed eten. Reserveer een tafel Hier.
Fotografie met dank aan Luso.
