Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met ondernemer Dagobert Renouf, 36, die in Lille, Frankrijk, woont en nu in de technologieverkoop werkt in AI Comp opstarten. Het volgende is voor beknoptheid en duidelijkheid aangepast.
Ik was zeven jaar ondernemer en leidde een opgestart bedrijf. Dit betekent dat het geen financiering krijgt. Ik heb mooie momenten en moeilijkheden meegemaakt. In de zomer lanceerde ik een solo-startup, en dat ging niet goed. Ik heb geen geld meer.
Bijna twee jaar geleden ontmoette ik mijn huidige vrouw. Hij is Russisch en ik woon in Frankrijk. Wij willen samenleven. Vanwege visumproblemen wilden we de bruiloft versnellen. Vanwege de zakelijke situatie kon ik me helemaal geen bruiloft veroorloven, maar tegelijkertijd wilde ik mijn dromen niet opgeven: een start-up bouwen of trouwen.
Ik heb een community op sociale media die vertelt over mijn reis als ondernemer. Dus plaatste ik iets als: “Ik moet een manier vinden om mijn bruiloft te betalen. Ik weet niet hoe ik het ga doen.”
Ik zei dat het minimale huwelijk dat ik kon doen 4.000 euro was. Een vriend van mij, een bekende zakenman in onze gemeenschap, zei: “Ik leen je die 4.000, maar je hoeft me niet terug te betalen als je het niet kunt. Ik wil je gewoon steunen.” Toen grapte iemand: ‘Als je echt hulp nodig hebt met je bruiloft, zet dan gewoon mijn logo op je pak.’ Omdat dit een ondernemersgemeenschap is, wil iedereen zichzelf promoten. Dat is wat wij doen.
Na vele jaren in het bedrijfsleven dacht ik: “Je moet uit je comfortzone komen. Probeer gekke dingen als je wilt slagen.” Dus ik zei: “Laten we het doen.” Ik heb op X gepost en toen zeiden tientallen mensen: “Ja, ik wil mijn logo op je instellingen zetten.”
Hoe voelt mijn verloofde zich
Toen ik het mijn verloofde vertelde, haatte hij het. Het enige dat hij zag waren reacties op X: mensen die grappen maakten en hem belachelijk maakten. Wat het tot haar doordrong, en wat dit allemaal mooi maakte, was toen ik me echt bewust werd van het feit dat dit een manier was om mijn gemeenschap naar onze bruiloft te halen. Hij zei: “Oké, we kunnen het doen, maar alleen als je van goede bedrijven houdt, meestal indiebedrijven – mensen die je kent.”
Ik moest de man ervan overtuigen dat hij het leuk vond. Het verkopen werd dus een stuk moeilijker dan ik dacht. Gemiddeld verkoop ik mijn pakkenplekken voor 300 euro. Uiteindelijk heb ik voor ongeveer 10.000 euro verkocht.
Renouf was tijdens zijn bruiloft gestrest omdat hij er zeker van wilde zijn dat het logo voldoende aandacht kreeg in foto’s en video’s. Met dank aan Dagobert Renouf
Toen ik het pak eenmaal begon te dragen, dacht ik: ‘Oké, nu wil ik dat het pak er goed uitziet. Ik wil er niet als een dwaas uitzien.’ Ik heb een vriend die stylist is – een zeer getalenteerde man, maar erg duur. Hij zei: “Het kost ongeveer 5.000 euro, maar ik kan het.”
Eind augustus hadden we de definitieve logolijst en de bruiloft was in oktober. Aanvankelijk wilde hij alles op het pak printen, maar dat duurt langer omdat je een prototype nodig hebt. Dus uiteindelijk moesten we borduren. De pakken zijn van hoge kwaliteit en erg mooi. Als je het persoonlijk bekijkt, lijkt het geen grap. Onze familie en vrienden zijn er dol op.
Het leuke is: van de 26 ondersteunende ondernemers ken ik ze bijna allemaal. Velen van hen vertelden me zoiets als: “Houd het geld gewoon, maar stop het niet in je pak. Ik wil je alleen maar steunen.” Als een huwelijkscadeau tussen ondernemers.
Ik dacht: “Nee, ik wil dat pak doen. We vinden het geweldig.”
Neem een nieuwe baan
Dit is het meest fundamentele wat we als ondernemers de hele tijd horen: eerst denken ze dat je gek bent, en dan wordt het duidelijk. Voor het eerst als ondernemer maakte ik deze ervaring mee.
Ik heb hier echt voor moeten vechten. Het kostte me maanden om er op sociale media over te posten. Elke keer zegt de helft van de mensen: “Dit is verschrikkelijk. Dit is walgelijk.” Soms heb ik het gevoel dat ik de enige ben die de schoonheid ziet. Want voor mij is ondernemerschap mijn leven. Er is niets aan het pak dat ik niet leuk vind. Ik kon bijna de gezichten zien van elke oprichter die bij zijn bedrijf betrokken was.
Ik wil het goede doen voor iedereen die mij steunt. Zij hebben mij geholpen te komen waar ik nu ben. Omdat ik het gevoel had dat ik ze iets schuldig was, was ik tijdens de bruiloft behoorlijk gestrest – meer gestrest dan mijn vrouw – omdat ik altijd dacht: ‘Ik moet ervoor zorgen dat deze logo’s zichtbaar zijn.’
Ik maakte grapjes met een vriend die zichzelf de schuld gaf omdat hij vergat zijn logo op het pak te zetten: ‘Maak je geen zorgen, je kunt de wieg krijgen.’ Daar is mijn vrouw het niet mee eens.
Een van de mensen die op mijn bericht over de rechtszaak reageerde, was een van de oprichters van Comp AI. We waren slechts kennissen, maar hij reageerde toch op mijn bericht en zei dat ik zijn bedrijfslogo op mijn jas moest zetten.
Tegelijkertijd besefte ik dat ik verkoop kon doen, en hij zei: “Laten we een verkoopbaan voor je regelen.” Het was volkomen onverwacht. Ik ben jarenlang ondernemer geweest en zag geen andere weg in het leven. Zonder dat pak had ik deze baan nooit gekregen.
Heeft u een verhaal te vertellen over uw carrière? Neem contact op met deze verslaggever via tparadis@businessinsider.com.
