De jeugd van een ontwerper vindt echter vaak zijn weg naar zijn werk Moschino‘S Adriaan Appiolaza een verdubbeling van zijn erfgoed en het baseren van de hele collectie op het opgroeien in Argentinië. Hij doorzoekt herinneringen – zowel persoonlijke als collectieve – en brengt een voorproefje van zijn thuisland naar de Milanese catwalks.
Zeer persoonlijke thema’s worden door een Moschino-filter gehaald en komen naar voren met typisch geestige resultaten. De ontwerper raakt veel aspecten van zijn roots aan, van gaucho’s en Eva Perón (haar gepixelde afbeelding verschijnt op oversized T-shirts) tot tangodansers, buschauffeurs met vintage kaartjesautomaten en lama’s (waarom niet, als talisman van een gebreide tas?). De herkenningspunten van Argentinië zijn versierd met grote vierkante pailletten op zuilvormige jurken, leren tassen hebben de vorm van zakken met churros gedoopt in chocolade, en zelfs de ongebreidelde inflatie is zichtbaar met bankbiljetten verzameld op schoenen en prints op overhemden. De ontwerper zei zelfs dat het werk dat de show afsloot een commentaar was op hoe mode over geld gaat. Op een van de T-shirts staat “Het probleem met gesloten geesten is dat hun mond altijd open is”, een commentaar op de zintuiglijke houdingen van onze tijd en de morele verontwaardiging die ze veroorzaken. De ontwerper beperkt zijn fantasie niet tot één silhouet of uniforme look. In plaats daarvan heeft elk display zijn eigen karakter en verhaal.
Er is volop theatraliteit, van hoeden met konijnenoren tot neonkleurige poncho’s en latexrokken met franjes. Maar zoals altijd bij Appiolaza zijn er naast het drama ook tal van begeerlijke outfits, van elegante tulpvormige jassen met dubbele rij knopen tot golvende harembroeken en zijden jurken met ponyprint – een eerbetoon aan de burgerlijke vrouwen van de Argentijnse hoofdstad. Thuis, lieflijk huis.
Fotografie door Christina Fragkou.
