Katie Davis leidde een druk studentenleven toen ze het voor het eerst meemaakte buikpijn.
Davis, een twintigjarige junior en marketingstudent aan de Westchester University in Pennsylvania, verdeelt zijn tijd tussen lessen, zijn baan bij Playa Bowls en studentenverenigingen. Pijn in de rechter bovenbuik is gemakkelijk te negeren omdat deze zeer sporadisch is en snel overgaat.
Davis leidde een normaal leven als student toen hij pijn in zijn maag begon te krijgen. Katie Davis
“Het gebeurde voortdurend, en het kwam in golven”, vertelde Davis, nu 21, aan Business Insider. “Ik zou het een hele tijd zonder kunnen doen, en dan kwam het en duurde het maar een paar minuten, soms zelfs een paar seconden.”
Naarmate de tijd verstrijkt, wordt de pijn – wanneer deze zich voordoet – ernstiger, waardoor de pijn soms kan verdubbelen. Drie maanden nadat de ziekte was begonnen, ging hij naar de plaatselijke eerste hulp terwijl hij in het strandhuis van de familie van zijn vriendin was. Er was geen echografieapparatuur in de instelling en haar werd verteld dat het op basis van haar symptomen hoogstwaarschijnlijk een ziekte was cyste van de eierstokken Er wordt verwacht dat het na de volgende menstruatie zal verdwijnen.
Haar arts vermoedde vóór de biopsie darmkanker
Davis dacht dat hij darmkanker had vanwege de privékamer waarin hij na de colonoscopie werd geplaatst. Katie Davis
Davis kreeg te horen dat hij zich bewust moest zijn van de pijn en naar de eerste hulp moest gaan als hij andere symptomen voelde, zoals koorts of misselijkheid. Een paar dagen later, toen hij het koud kreeg en begon te braken in het huis van zijn ouders, deed Davis precies dat.
“Dat was de eerste keer dat mij werd verteld over iets ernstigers dan een cyste in de eierstokken,” zei Davis. Op basis van de echografie en CAT-scan was zijn dikke darm ontstoken en leek er vrij vocht te zijn, wat een mogelijke indicatie is voor infectie, trauma of kanker.
De SEH-arts dacht dat het de ziekte van Crohn of colitis ulcerosa zou kunnen zijn, of, in ernstiger gevallen, darmkanker. Hij plant colonoscopie.
“Ik dacht niet dat ik zou herstellen van kanker of een andere ernstige ziekte”, zei Davis. Haar eerste aanwijzing dat er iets mis was, was toen ze wakker werd na de procedure. Hij merkte dat hij in een aparte kamer werd geplaatst van andere colonoscopiepatiënten.
De arts die de procedure uitvoerde, vertelde Davis en zijn moeder dat hij “vrij zeker” was dat de massa in de dikke darm van Davis kanker was. ‘Hij zei dat hij het lang genoeg deed zodat hij het wist’, zei ze.
Kort daarna werd bij Davis de ziekte vastgesteld stadium 2 darmkanker.
“Ik wist niet wat ik moest denken of voelen”, zei Davis over haar diagnose. “Absoluut gewoon gevoelloos en verward in het begin, zoals ‘hoe heb ik dit gekregen?'”
De behandeling wordt uitgesteld vanwege bijwerkingen zoals verlies van gezichtsvermogen
Davis moest overstappen op een milder en langduriger behandelplan toen traditionele chemotherapie ernstige bijwerkingen veroorzaakte. Katie Davis
Na de diagnose onderging Davis een operatie aan zijn dikke darm en zou onmiddellijk daarna drie maanden chemotherapie beginnen. Bijwerkingen bemoeilijken de behandeling echter.
“Ik kon de zwaardere chemotherapie niet verdragen”, zei Davis. Hij ontwikkelde zich tot het uiterste vermoeidheid, misselijkheid en neuropathiewaarvan hij zei dat het voelde als een “tinteling” in zijn handen telkens wanneer hij een verandering in temperatuur tegenkwam.
De meest zorgwekkende bijwerking is verlies van gezichtsvermogen. “Mijn zicht zou volledig zwart worden”, zei Davis. Zijn ouders deden onderzoek naar het medicijn, oxaliplatine, wat bij sommige patiënten zichtproblemen kan veroorzaken. Davis kwam er ook achter Colorectale Kanker Alliantie (CCA) en zegt dat het horen van soortgelijke verhalen over vaak voorkomende bijwerkingen hem helpt op de hoogte te blijven van alternatieve behandelingsopties.
Davis onderging alleen een orale chemotherapiebehandeling, waardoor zijn behandeling werd verlengd van drie naar zes maanden. Het enige voordeel was dat hij niet meer heen en weer hoefde te reizen voor een behandeling, maar deze overal mee naartoe kon nemen.
Davis probeerde tijdens de behandeling zijn leven zo normaal mogelijk te houden. Katie Davis
Ondertussen woont hij zijn colleges nog steeds zo vaak mogelijk persoonlijk bij, ook al kent zijn professor hem diagnose van darmkanker. “Mijn vriendin woont daar, al mijn vrienden wonen daar, dus ik probeer daar zoveel mogelijk te zijn”, zei hij. “Ik probeer mijn opdrachten zo goed mogelijk uit te voeren, maar het is absoluut moeilijk om schoolwerk te doen als ik me net zo slecht voel als toen ik chemotherapie kreeg.”
Hij was blij dat hij naar zijn lichaam luisterde
Davis voltooide de chemotherapie in juni 2025 en werd onmiddellijk kankervrij verklaard. In de toekomst zal hij elke drie maanden bloedonderzoek ondergaan jaarlijkse colonoscopie.
Hij is nu senior, is marketingstagiair bij een financieel adviesbureau en probeert zijn plannen na zijn afstuderen te achterhalen. Hij zei dat het voltooien van de behandeling hem ‘opgewonden maakte om weer normaal te zijn’ en terug te keren naar het normale leven op de campus, zonder zich zorgen te hoeven maken over doktersafspraken of bijwerkingen van de behandeling.
Nu hij kankervrij is, pleit Davis voor meer bewustzijn van de symptomen van darmkanker bij de jongere generatie. Katie Davis
Terugkijkend is hij dankbaar dat hij de waarschuwingssignalen al vroeg heeft opgemerkt. “Veel van mijn artsen zeiden dat de meeste mensen van mijn leeftijd of in mijn stadium de symptomen die ik had niet zouden ervaren, waardoor ik wist dat er iets mis was”, zei hij. “Ik ben blij dat ik naar mijn lichaam heb leren luisteren.”
Dat was zijn grootste advies aan jonge mensen soortgelijke of subtiele symptomenomdat darmkanker onlangs de belangrijkste doodsoorzaak door kanker is geworden bij mensen onder de 50 jaar. Hij zei dat deelname aan CCA’s en Facebook-groepen voor darmkanker ook kan helpen het bewustzijn van mogelijke symptomen te vergroten.
“Je bent niet de enige met deze ervaring”, zegt hij, of je je nu zorgen maakt over je symptomen of actief een behandeling ondergaat. “Er zijn andere mensen die dit meemaken en die je kunnen helpen.”
