De Commodities at Sea-monitoring van het analysebedrijf registreerde ook de uitstroom van olie en producten van gemiddeld ongeveer 20,4 miljoen vaten per dag in februari tot nu toe, iets onder het niveau van januari – een bewijs dat alleen al geopolitieke spanningen de scheepvaart kunnen vertragen voordat er een fysieke verstoring optreedt.
“De risico’s voor Hormuz houden niet alleen verband met de sluiting, maar ook met de productiviteit van de vloot. Als Iran grotere actie onderneemt door tankers in beslag te nemen of drones te gebruiken om het commerciële verkeer te bedreigen, zullen de transporttijden en mogelijk de kosten van de olie-export uit het Midden-Oosten verder stijgen.” S&P Global CERA-analist gezegd.
Sommige rederijen hebben ze is gerapporteerd dat ze de Straat van Hormuz vermeden en vertragingen en herschikking van zendingen verwachtten.
Wat betekent het sluiten van de Straat?
Er bestaat geen alternatief exportsysteem van vergelijkbare omvang. Saoedi-Arabië en de VAE exploiteren bypass-pijpleidingen, maar deze bestrijken slechts een deel van de Golfstroom, terwijl Irak, Koeweit en Qatar geen zinvolle alternatieven hebben.
Als de zeestraat officieel zou worden gesloten, zou de meeste olie-export uit de Golf onmiddellijk van de wereld worden afgesloten. Zelfs als Saoedi-Arabië en de VAE hun alternatieve pijpleidingen tot het uiterste drijven, zeiden analisten ongeveer tweederde van de export van de Golflanden zal nog steeds worden stopgezet.
Ook de LNG-markt zal een klap krijgen. Qatar, ’s werelds grootste exporteur van vloeibaar aardgas – onderkoeld aardgas dat per tanker wordt vervoerd – is voor de export van zijn brandstof vrijwel volledig afhankelijk van de Straat van Hormuz.
Als de route wordt geblokkeerd, kunnen kopers in Azië binnen enkele dagen hun belangrijkste leverancier kwijtraken. Aziatische economieën zoals Japan, Zuid-Korea, China en India erg afhankelijk LNG importeren om elektriciteit op te wekken.
Het verkrijgen van olie van elders, zoals de Atlantische Oceaan, is van groot belang langere levertijd en hogere kosten, waardoor de prijzen mogelijk nog hoger worden.
Welke gevolgen dit voor consumenten kan hebben
Uit historische modellen blijkt dat een plotseling verlies van de Golfvoorraden verwoestende gevolgen zou kunnen hebben de olieprijzen stegen sterk.
Als dit gebeurt, zullen de gevolgen snel voelbaar zijn voor de mondiale consumenten: hogere brandstofprijzen, duurdere vliegtickets en hogere transportkosten, die van invloed zijn op de voedsel- en goederenprijzen.
Financiële markten reageren doorgaans al voordat zich een fysiek tekort voordoet, waarbij oliefutures stijgen, aandelen in de transportsector verzwakken en de valuta’s van grote energie-exporterende landen sterker worden naarmate handelaren het risico van een dergelijke verstoring inschatten.
Strategische aardoliereserves kunnen dergelijke schokken verzachten, maar het vrijkomen ervan kost tijd en kan de kwaliteit van ruwe olie uit de Golf niet volledig vervangen.
In de Golfregio zou een stopzetting van de export de overheidsfinanciën snel onder druk zetten. Landen als Irak, Koeweit en Qatar zijn sterk afhankelijk van olie-inkomsten om de overheidsuitgaven te financieren. Als de verzendingen worden stopgezet, zullen de opslagfaciliteiten snel vol raken, waardoor fabrikanten gedwongen worden de productie te verminderen en inkomsten te verliezen.
De impact op de scheepvaart beperkt zich niet alleen tot olie. Veranderingen in de tankerroutes, aanpassingen van de verzekeringsprijzen en maritieme risicozones zullen waarschijnlijk de tarieven voor het transport van bulkgoederen en de containervaart doen stijgen, waardoor de logistiek wereldwijd wordt beïnvloed.
Dit verhaal verscheen voor het eerst in BEDRAAD Midden-Oosten.
