In de wereld van vandaag is de slechterik in onze verhalen geen persoon; het is ons verlangen naar onmiddellijke bevrediging. Explosieve omzetgroei? Wij willen het nu. Een droomengelinvesteerder? Wij willen het nu. Een loonsverhoging, een promotie, een toppositie? Wij willen het nu.
Kun je het ons kwalijk nemen? Als we in het weekend een heel seizoen van een nieuwe show op Netflix kunnen kijken en in minder dan dertig minuten afhaalmaaltijden kunnen bestellen bij een restaurant, kan dit ertoe leiden dat we onrealistische verwachtingen hebben over het snel gedaan krijgen van andere dingen, ook op het werk.
De behoefte aan snelheid maakt ons haastig en ongeduldig – en dat blijkt ook uit de manier waarop we spreken. Onze gesprekken worden transactioneel, onze vragen oppervlakkig onze communicatie hindert ons van het opbouwen van vertrouwde relaties met de mensen om ons heen. Als je knikt, nodig ik je uit om drie gespreksmoordenaars te overwegen die je kunt vermijden.
1. Domineer het gesprek
Twee woorden: gesprekstijd. Als de hoeveelheid tijd die u besteedt aan praten langer is dan die van de persoon met wie u praat, dan domineert u – en dit kan schadelijk zijn.
Als je kostbare tijd gebruikt om iemand ongevraagd een agenda, oplossing of standpunt op te dringen, zonder uitnodiging, praat je met hem of haar, en niet tegen hem/haar. Vaak hebben we niet eens door dat we het doen. Bovendien, als we nerveuze energie koesteren, voeren we onbewust gespreksoverheersing uit als een manier om ons interne ongemak te verzachten.
De oplossing? Creëer een persoonlijke aardingsoefening vóór elk gesprek waarin veel op het spel staat, zodat u meer helderheid, kalmte en aanwezigheid kunt voelen. Als je bijvoorbeeld het gevoel hebt dat je weinig tijd hebt, probeer dan een ‘fysiologische zucht’. Een techniek die in de jaren dertig werd ontdekt en die ons helpt gevoelens van stress of angst snel onder controle te krijgen, is eenvoudigweg twee keer diep inademen door de neus en één keer lang uitademen door de mond, met samengeknepen lippen. Vrijwel onmiddellijk zullen je spanning en gevoel van aanwezigheid afnemen. Herhaal indien nodig meerdere keren. Dit zal je helpen jezelf in te houden wanneer je actie onderneemt of voorkomt dat je het gesprek helemaal domineert.
2. Proberen interessant te zijn, niet geïnteresseerd
Dale Carnegie zei ooit zoiets als: “Om interessant te zijn, moet je geïnteresseerd zijn.” Dit is hoe ik het zie: in elk gesprek is het niet jouw taak om jezelf belangrijk te laten lijken; het is bedoeld om de persoon met wie u praat, zich belangrijk te laten voelen. Maar hoe doe je dat zonder je gekunsteld te voelen?
Denk eens aan bewuste vragen, die volgens mijn definitie vragen zijn die gegrondvest zijn op positieve intentionaliteit. Je kunt bijvoorbeeld langs een collega lopen en zeggen: ‘Hé Mark, hoe gaat het met je?’ Of je zou kunnen zeggen: “Hé Mark, gisteren zei je dat je gestrest was omdat je voor je zieke kind moest zorgen terwijl je je voorbereidde op die grote keynote. Hoe gaat het? Hoe was de toespraak?”
Zie jij het verschil? De eerste mist diepgang. Dit laatste is een betekenisvolle vraag die blijk geeft van intentie. Doe dit goed, en je zult anderen laten zien hoe geïnteresseerd je bent in datgene waarin zij emotioneel geïnvesteerd zijn.
3. Wees gehecht aan een resultaat
Of u nu op een sollicitatiegesprek, een verkoopgesprek of een vergadering met leiderschap bent, de inzet kan hoog zijn. Maar als u een van deze gesprekken voert die verband houden met een specifieke uitkomst, handelt u waarschijnlijk niet authentiek. Je lichaamstaal, toon, snelheid van spreken, energie en meer zullen zich onbewust aanpassen aan je behoefte aan een resultaat (en zich vaak naar een specifieke tijdlijn haasten). Het kan uw communicatie verpesten.
Stel dat u zich als professioneel doel heeft gesteld om in de komende twaalf maanden promotie te maken. Elf maanden later, en daar zit je dan, in een vergadering met leiders, en bespreekt mogelijke promoties. In plaats van opzettelijke vragen te stellen, diep te luisteren en echt aanwezig te zijn, zorgt de tijdlijn in je geest ervoor dat je je gestrest, ongeduldig en/of reactief voelt – en dat kunnen anderen merken. Je saboteert je eigen succes.
Hier is een alternatieve benadering: stel jezelf de vraag: “Als ik op elk gebied van mijn leven gevuld zou zijn met overvloed, hoe zou ik me dan nu gedragen?” Zodra je de gehechtheid aan een uitkomst wegneemt, creëer je openheid om te ontvangen wat werkelijk voor jou bedoeld is, zelfs als dat niet gebeurt op het tijdstip of op het pad dat jij wilt.
Wat dit betekent voor leiders
Als een organisatie een cultuur van groot vertrouwen wil opbouwen, de betrokkenheid van medewerkers wil vergroten en een gevoel van verbondenheid voor haar medewerkers wil creëren, begint dat met leiderschap dat leert hoe ze bewuste gesprekken kunnen voeren. De sleutel ligt in het belichamen van het gedrag dat je wilt dat anderen vertonen.
De sociale leertheorie (SLT) van psycholoog Albert Bandura stelt dat mensen nieuw gedrag leren door anderen te observeren en te imiteren. Simpel gezegd: wanneer we de gevolgen van het gedrag van andere mensen observeren, hebben we de neiging acties te imiteren die positieve beloningen opleveren en acties te vermijden die straf opleveren. Dit leidt op zijn beurt tot het verwerven van kennis, attitudes en overtuigingen.
Als leiderschap bewuste, niet-transactionele communicatie omarmt en anderen beloont die hetzelfde doen, zal het op grote schaal verandering teweegbrengen en zal een cultuur van groot vertrouwen zich verspreiden als door osmose. Het bijproduct? Succes op lange termijn gebouwd op de juiste basis.
In een wereld waarin alles op afstand staat, kunnen we problemen achter de schermen oplossen, teams opbouwen en relaties onderhouden. Maar dankzij het scherm zijn menselijke verbinding en communicatie belangrijker dan ooit. Leiders die opvallen, zijn degenen die er prioriteit aan geven.
Aangepast van Relatievaluta van Ravi Rajani. Alle rechten voorbehouden.
