Dit vertelde essay is gebaseerd op een gesprek met Denny Balmaceda. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
In februari stapte ik aan boord van het vliegtuig waarmee ik zou vliegen Newark-luchthaven in Jersey City naar San Francisco. Mijn Business Class-stoel was gereserveerd door het kledingmerk waar ik destijds voor werkte. Mijn stoel op rij 11 was een stoel bij het raam met een eigen hoekje, een traktatie voor mij die meestal in economy vliegt.
Terwijl ik binnen zat en mijn spullen netjes ordende in het compartiment boven mijn hoofd en rond mijn stoel, vroeg een vrouw die ik niet kende vriendelijk of ik zou het erg vinden om van stoel te wisselen bij haar zodat ze naast haar man kon zitten.
Ik zei meteen: “Natuurlijk.” Ik weet dat dit soort vragen in de economie gemengde gevoelens kunnen oproepen, want als je ze ooit hebt meegemaakt reserveer een stoel bij het raamJe wilt absoluut niet naar de middelste stoel verhuizen. Maar in de businessclass zijn alle stoelen goed, dus dat vind ik niet erg.
Ik heb me niet gerealiseerd wie haar man is
Terwijl ik op zijn verzoek reageerde, keek ik op en zag Keegan-Michael Key. Ik wisselde van stoel met zijn vrouw, zodat zij naast hem kon zitten. Hij vervolgde en legde uit dat hij dacht dat hij hen had bevolen naast elkaar te gaan zitten.
Ik nam zijn stoel in rij 10 in, en hij de mijne in rij 11.
Ik kan het dus niet alleen reizen in businessclass – het was erg leuk voor mij – ik mocht ook reizen in het bijzijn van een beroemdheid waar ik echt van hou. Hij is echt een van mijn favoriete acteurs.
Denny Balmaceda zat vlak voor Keegan-Michael Key in het vliegtuig. Met dank aan Denny Balmaceda
Zijn vrouw boog zich naar voren en zei dat Key graag met mij op de foto wilde. Dat deed hij, en hij was erg goed. Gedurende de hele vlucht bleef hij dezelfde tegenover iedereen die naar hem toe kwam: een echte gentleman.
Hij is erg aardig
Iedereen die naar hem toe kwam, had een geweldige timing en leek nooit geïrriteerd. Hij praatte met iedereen en liet mensen met hem op de foto.
Als zijn vrouw ergens hulp bij nodig had, hielp hij.
En toen de vlucht ten einde liep, vroeg ik of hij mijn tas mocht meenemen, en hij gaf geen krimp; het ging goed met hem.
Er was geen gevoel dat hij zichzelf boven iemand in het vliegtuig beschouwde. Hij is gewoon een echte persoon die toevallig een beroemdheid is.
Als ik in de mode-industrie werk, weet ik dat er beroemdheden zijn die onbeleefd zijn en dat er ook mensen zijn die slechte dagen hebben. Ik weet dat mensen soms gewoon zichzelf willen zijn, zonder roem. Ze willen gewoon met het vliegtuig reizen en niet herkend worden. Maar hij valt niet in een van deze categorieën.
Nadat de vlucht was geland en voordat we uit elkaar gingen, heb ik een paar foto’s van ons samen gemaakt om aan mijn vrouw te laten zien.
Het was voor mij een kans van één op een miljoen om van stoel te ruilen met een beroemd persoon, en ik was erg blij en verrast dat ik dit mocht meemaken.
