Omdat ik geboren en getogen ben in Orange County, heb ik er nooit over nagedacht Californië verlaten totdat ik ga trouwen.
We wilden een huis kopen en een gezin stichten, maar over het algemeen waren de mensen die we ons konden veroorloven mensen uit de hogere klasse in buurten die we niet leuk vonden.
Dus gingen we op zoek naar andere staten waar we familie hadden. Mijn man, die op de middelbare school van Michigan naar Los Angeles verhuisde, heeft gezworen dat hij nooit meer terug zou gaan – en ik kon Michigan niet op een kaart identificeren of je er ook maar één feit over vertellen.
We willen echter niet gebonden zijn aan een grote hypotheek, en in Michigan kunnen we dat wel doen koop een betaalbaar huis in een stad die bekend staat om de beste openbare scholen van de staat. Sterker nog, we werden begroet door de uitgebreide Italiaanse familie van mijn man, die in de buurt woonde.
Toen we onze vrienden vertelden dat we naar Michigan gingen verhuizen, waren ze geschokt. Het enige wat Californiërs over Michigan weten is het koude, besneeuwde weer – waarom zou iemand daarvoor kiezen?
Nu, twintig jaar later, ben ik ervan overtuigd dat dit een goede beslissing is geweest.
Toen ik voor het eerst naar Michigan verhuisde, ervoer ik een cultuurschok
Aanvankelijk moest ik wennen aan het gevoel van koetjes en kalfjes op markten en winkels. Kristi Valentini
In Orange County ben ik het type persoon dat graag tijdschriften leest om gesprekken met kappers te vermijden. Ik snelde door de kassa en zei nooit: ‘Hoe gaat het met je?’ tegen iemand die ik niet ken.
Als klein praatje Als het mij eenmaal wordt opgedrongen, vertel ik zo min mogelijk over mezelf. Ik heb nooit begrepen hoe belangrijk het is om over mijn leven te praten – of zelfs over zoiets simpels als het weer – met iemand die ik niet kende.
In Michigan zijn praatjes echter onvermijdelijk. Ik kwam er al snel achter dat er geen ontkomen aan was aan de vriendelijke kassier en winkeleigenaar. Ik aarzelde om beleefd te zijn, maar het kostte aanvankelijk wat moeite om mijn ongeduld te verbergen.
Chatten met buren voelt hier ook gebruikelijker, vooral omdat mijn wijk geen hekken toestaat.
Ik was geschokt toen ik moest verhuizen van 1,80 meter hoge achtertuinmuren van sintelblokken in Orange County naar een wijd open gazon en geen privacy, wat ik praktisch gedwongen was te doen. contact met mijn nieuwe buren elke keer als ik tuinier of geniet van een glas wijn op het terras.
Na verloop van tijd besefte ik dat het hebben van vriendelijke buren en het deel uitmaken van een gemeenschap mij een veiliger en meer ontspannen gevoel gaven
Mijn nieuwe buurt is minder privé dan mijn oude huis, maar ik vind het leuk om mijn buren te leren kennen. Kristi Valentini
De vriendelijkheid van Michiganders begon mij te veranderen.
Het eerste jaar dat ik in Michigan woonde, werd onze brievenbus aangereden door een auto terwijl mijn man en ik in de sportschool waren. Onze buren hadden de rommel opgeruimd en kregen de chauffeursinformatie voor ons toen we thuiskwamen.
Ik was erg verrast dat ze dat voor ons deden; Ik denk dat dat waarschijnlijk niet zal gebeuren in Californië.
Toen we een driejarige baby kregen en hier woonden, bracht een andere buurman verderop in de straat – die ik nog nooit had ontmoet – ons eten, alleen maar omdat hij het babyaankondigingsbord in onze tuin zag staan. Ik was ontroerd dat een vreemdeling bereid was dat voor ons te doen.
Toen we begonnen onze kinderen trick-or-treat nemen voor Halloween ontdekte ik dat Midwesten het ook anders doen. Ze verwennen niet alleen kinderen. Ze zetten een tafel met warme chocolademelk en Jell-O klaar voor de volwassenen en nodigden mensen uit om zich op te warmen bij het kampvuur op hun oprit. Het werd een gemeenschapsevenement.
Uiteindelijk begon ik ook contact te maken met mijn buren – en zelfs over koetjes en kalfjes te beginnen. Het begon met wandelingen met andere honden in mijn buurt terwijl onze pups aan elkaar snuffelden, en in de supermarkt als een leuke manier om de tijd te doden terwijl we aan de telefoon waren.
Wonen in Michigan heeft veranderd wat ik thuis waardeer
Door in Michigan te wonen, ben ik de gemeenschap op een nieuwe manier gaan waarderen. Kristi Valentini
Toen ik Californië bezocht Toen ik een paar jaar nadat ik in Michigan had gewoond vrienden en familie ontmoette, wist ik hoeveel ik was veranderd. Ik vind het onbeleefd als mensen me niet begroeten als ze me op de stoep tegenkomen, of als de kassamedewerker niet praat.
Want nu ben ik een van die mensen die karamelappelen maakt voor mijn buren. Ik praatte met collega-shoppers over de kaarsengeuren bij Crate and Barrel en leerde over de kinderen en kippen van mijn kapper.
Ik heb zelfs mijn veranda versierd – iets wat bijna iedereen in mijn buurt zag doen. Seizoenskransen en bloempotten, stoelen met kussens en dekens moedigen voorbijgangers aan om naar boven te komen en hallo te zeggen.
Soms mis ik de privacy van een achtertuin in Californië, en ik zal nooit stoppen met het gebruik van SoCal-jargon als ‘cool’ en ‘kerel’. Ik ben echter blij dat ik naar een plek ben verhuisd waar ik een vriendelijker mens ben geworden en waar ik de waarde van gemeenschap heb geleerd. Ik kan me niet voorstellen dat ik mijn kinderen ergens anders zou opvoeden.
