Mijn grootmoeder en ik brachten het grootste deel van ons leven gescheiden door, maar ze leerde me een diepere manier van leven.
Ik ben opgegroeid in Californië, terwijl oma Jackie in Minnesota woonde. We zagen elkaar alleen bij speciale gelegenheden: zomerbezoeken, diploma-uitreikingen van de middelbare school en een paar vakanties.
Vanwege de afstand kende ik hem via de verhalen van mijn ouders. Het meeste van wat ik over mijn grootmoeder weet, komt uit verhalen over haar dagen met vissen, gokautomaten spelen en haar geluk beproeven bij Pokeno.
Deze verhalen, vermengd met mijn herinneringen aan zijn grote glimlach en unieke smaak zoete aardappel taartversterk mijn relatie met hem. Maar toen hij op 99-jarige leeftijd stierf, voelde ik me schuldig omdat ik niet dicht bij hem kon zijn.
Tijdens mijn verdriet dacht ik na over onze relatie die bleef groeien ondanks de grote afstand die ons scheidde. In de tijd die we samen doorbrachten, heeft oma Jackie mij drie lessen geleerd die de manier hebben bepaald waarop ik vandaag de dag leef.
Liefde heeft niet veel woorden nodig
Ook al was mijn grootmoeder niet altijd spraakzaam, ik wist dat ze van me hield. Kiersten Bruin
Mijn grootmoeder praatte niet veel; vaak kon ze beter communiceren met een glimlach dan met woorden.
Elke keer dat ik hem bezocht, fonkelden zijn bruine ogen en met zijn hese stem zei hij: ‘Hé lieverd, hoe gaat het met je?’
Na een paar minuten beleefdheid eindigt het gesprek. Toen zaten we samen en keken naar ‘Wheel of Fortune’. Soms kijk ik naar hem, en hij lacht naar mij.
Hetzelfde patroon deed zich voor tijdens zijn jaarlijkse verjaardagsoproep, die hooguit drie minuten duurde. Hij zong ‘Happy Birthday’, vroeg me hoe het met me ging en eindigde met: ‘Oké, ik zeg je later wel gedag.’
De interacties voelen meer als smalltalk met collega’s in plaats van te praten met mensen waar ik om geef, en deze korte interacties doen me twijfelen aan onze relatie. Het korte gesprek gaf me het gevoel dat we niet dichtbij waren, omdat we niet veel praatten.
Maar een dag nadat mijn grootmoeder stierf, had ik een gesprek met mijn tante en zei dat liefde wordt gemeten aan de hand van de tijd die we samen doorbrengen.
Mijn tante vertelde dat oma Jackie vaak naar mij vroeg en elke avond voor mij bad. Ook al praten we zelden en zien we elkaar zelden, hij denkt altijd aan mij.
Dit inzicht deed me beseffen dat stilte meer een manier van leven was dan een weerspiegeling van onze relatie. Ik besef nu dat niet zoveel praten een keuze was die geworteld was in acceptatie en liefde – hij was tevreden met alleen mijn aanwezigheid.
Dankzij hem ben ik nu meer gefocust waardeer iemands aanwezigheid in plaats van de ruimte te vullen met geklets.
Het is nooit te laat om de manier waarop u leeft en uw leven nastreeft te veranderen, ongeacht de omstandigheden
Mijn grootmoeder had een onwankelbare vastberadenheid om te leven en zorgde op 80-jarige leeftijd daadwerkelijk voor haar gezondheid, toen artsen haar vertelden dat ze waarschijnlijk niet veel tijd meer had.
Hij stopte met roken, cold turkey. Hij volgt een oefenprogramma, loopt elke dag door het huis, supplementen nemenen focus op het eten van meer fruit en groenten.
Ik geloof dat mijn grootmoeder niet alleen bang was voor de dood, maar ook te veel van het leven genoot om ervoor te vechten. Hij is altijd iemand geweest die graag tijd doorbrengt met zijn vrienden, graag reist in zijn thuisstaat en iedereen die hij ontmoet als een vriend beschouwt.
Toen ik een jaar geleden mijn familie bezocht, was mijn grootmoeder bijna bij elk evenement aanwezig. Als hij zag dat iemand zich klaarmaakte om te vertrekken, vroeg hij: ‘Waar gaan we heen?’ en verwacht dat we hem meenemen. Het maakt niet uit of we naar het park gaan of eten; hij zorgde ervoor dat hij meeging.
Elke dag word ik eraan herinnerd dat de omstandigheden niet hoeven te bepalen hoe ik leef, en dat hun kracht mij heeft geïnspireerd om het leven ten volle te leven.
Stop nooit met doen waar je van houdt
Mijn grootmoeder probeerde zoveel mogelijk tijd door te brengen met vrienden en familie. Kiersten Bruin
Als muziekliefhebber danst hij wanneer zijn favoriete liedjes worden gespeeld. Toen hij minder mobiel werd, wiegde hij nog steeds met zijn heupen en schommelde hij in zijn stoel.
Hij bezoekt graag casino’s en concentreert zich nooit op het behalen van grote winsten, maar zoekt plezier door gewoon te spelen. De laatste jaren van zijn leven woonde hij elke vrijdagavond virtuele en persoonlijke familiebingo bij. Als hij zin heeft in taart en ijs, eet hij ze – met mate uiteraard.
Naarmate de tijd verstreek en ik ouder werd, besloot ik het voorbeeld van mijn grootmoeder te volgen. Ik zal dansen, bergen beklimmen en met vrienden omgaan zolang ik leef.
Ik denk dat mijn grootmoeder 99 werd om twee redenen: goede genen en volledige toewijding om haar leven zo goed mogelijk te leiden. Door hem, door mij leven met meer doel en intentie.
