Wil je meer huizenmarktverhalen van Lance Lambert’s Ontvangstclub in je inbox? Abonneren naar Ontvangstclub bulletin.
Terug op 7 januari, president Donald Trump aangekondigd: “Ik onderneem onmiddellijk stappen om grote institutionele beleggers te verbieden nog meer eengezinswoningen te kopen, en ik zal het Congres vragen deze te codificeren.” Op 20 januari ging Trump zelfs nog verder: uitwijden elementen van het voorgestelde ‘verbod’.
Het bevel geeft verschillende federale instanties – waaronder HUD, het Ministerie van Landbouw, de VA, de GSA en de Federal Housing Finance Agency – de opdracht om binnen 60 dagen richtlijnen uit te vaardigen die de rol van de federale overheid beperken bij het faciliteren van institutionele aankopen van eengezinswoningen die kunnen worden gekocht door eigenaar-bewoners.
Concreet zal het door de overheid gesponsorde bedrijven (Fannie Mae en Freddie Mac) binnen 60 dagen niet langer worden toegestaan de aankoop van eengezinswoningen door ‘grote institutionele investeerders’ goed te keuren, te verzekeren, te verzekeren of anderszins veilig te stellen. In het bevel staat ook dat de regering binnen dertig dagen ‘grote institutionele beleggers’ zal definiëren, enzovoort build-to-rent-transacties worden uitgesloten.
Op donderdag (19 februari) Dat Wall Street Journal gemeld dat het Witte Huis de laatste hand heeft gelegd aan de belangrijkste details van zijn voorgestelde verbod – dat het van plan is naar het Congres te sturen – waardoor grote investeerders, gedefinieerd als entiteiten die 100 of meer huizen bezitten, geen extra eengezinswoningen mogen kopen.
Omdat de drempel op 100 woningen ligt, heeft dit beleid niet alleen gevolgen voor grote institutionele verhuurders, maar ook voor enkele grotere individuele beleggers. Het plan omvat nog steeds een vrijstelling van bouwen tot verhuur en voegt nog een bepaling toe: grote investeerders kunnen huizen blijven kopen die “aanzienlijke reparaties” nodig hebben.
Beide voorgestelde vrijstellingen zijn belangrijk gezien het feit dat de meeste institutionele activiteiten vandaag de dag bestaan uit het bouwen om te verhuren, en dat institutionele beleggers bij de aankoop van huizen op verspreide locaties – tenminste als ze actief kopen – de neiging hebben zich te richten op eigendommen die substantiële renovatiekosten vergen.
Dit voorstel zal met name succesvol zijn Nee geeft grote investeerders het mandaat om bestaande holdings te liquideren.
De donderdag aangekondigde maatregel vereist goedkeuring van het Congres en de vooruitzichten zijn onzeker. Volgens berichten van Wall Street JournalOntsnappen is verre van gegarandeerd.
Op het hoogtepunt van de pandemische hausse op de huizenmarkt hadden grote investeerders – zij die minstens honderd eengezinswoningen bezitten – een recordaantal huizenaankopen van 3,1% in het tweede kwartaal van 2022. volgens John Burns Research en Consulting.
Deze periode, aan het einde van de hausse, was een tijd waarin de rendementen zeer aantrekkelijk waren omdat de financieringskosten zeer laag waren, de huizenprijzen enorm stegen en de huizenhuren snel stegen. Sinds de hypotheekrente sterk is gestegen en de kapitaalmarkten zijn verschoven, is hun aandeel de afgelopen drie jaar echter gedaald tot ongeveer 1,0% van de transacties. De berekeningen zijn op dit moment niet zo gunstig.
Ontvangstclub leden (betaalde niveaus) kunnen hieronder een interactieve versie van de kaart vinden Hier
Op nationaal niveau bezitten ‘grote investeerders’ – zij die minstens honderd eengezinswoningen bezitten – slechts ongeveer 1% van de totale eengezinswoningen.
Op sommige regionale huizenmarkten is de aanwezigheid van institutionele verhuurders en uitgebreide families echter veel groter. Markten als Phoenix en Atlanta werden na de huizencrisis van 2008 belangrijke centra voor institutionele investeringen in de huur van eengezinswoningen, toen de beleggingscategorie begon te industrialiseren.
Bedrijven als Invitation Homes, Progress Residential en AMH bouwden aanzienlijke portefeuilles op in dit stedelijke gebied door noodlijdende huizen te verwerven. Deze vroege activiteiten hebben bijgedragen aan de opbouw van een betrouwbaar lokaal SFR-ecosysteem – inclusief vastgoedbeheerbedrijven, verhuurinfrastructuur en aannemersnetwerken – dat het gemakkelijker maakt om de huidige meergezinsverhuur- en build-to-rent-activiteiten op te schalen en uit te breiden.
