Afdeling Homeland Security probeert ze te consolideren gezichtsherkenning en anderen biometrische technologie in één enkel systeem dat gezichten, vingerafdrukken, irisscans en andere identificatiegegevens kan vergelijken die zijn verzameld bij de wetshandhavingsinstanties, volgens door WIRED beoordeelde gegevens.
Het bureau vroeg een particuliere biometriecontractant hoe hij een uniform platform kon bouwen waarmee werknemers gezichten en vingerafdrukken konden doorzoeken in grote overheidsdatabases die al biometrische gegevens bevatten die in verschillende contexten zijn verzameld. Het doel is om componenten, waaronder douane- en grensbescherming, immigratie- en douanehandhaving, de Transportation Security Administration, US Citizenship and Immigration Services, de geheime dienst en het DHS-hoofdkwartier, met elkaar te verbinden, ter vervanging van een lappendeken van apparaten die niet gemakkelijk gegevens delen.
Dit systeem ondersteunt registratie-, vasthoud- of verwijderingsoperaties en neemt deel, net als het DHS waardoor biometrische surveillance veel verder reikt dan de toegangspoorten en in handen inlichtingen eenheid En gemaskerde agent die honderden kilometers van de grens opereert.
Uit gegevens blijkt dat het DHS probeert een enkele ‘matching-engine’ te kopen die meerdere soorten biometrie – gezichts-, vingerafdruk-, irisscan en meer – kan gebruiken en deze door dezelfde backend kan laten lopen, waardoor meerdere DHS-agentschappen één gedeeld systeem krijgen. In theorie betekent dit dat het platform identiteitscontroles en onderzoeken zal afhandelen.
Specifiek voor gezichtsherkenning betekent identiteitsverificatie dat het systeem één foto vergelijkt met één opgeslagen record en een ja of nee antwoord retourneert op basis van overeenkomsten. Voor onderzoeken doorzoekt het een grote database en retourneert een gerangschikte lijst met de dichtstbijzijnde gezichten voor menselijke beoordeling in plaats van onafhankelijk te bellen.
Beide soorten zoekopdrachten komen voor met echte technische beperkingen. Bij identiteitscontroles is het systeem gevoeliger, waardoor de kans kleiner is dat onschuldige mensen ten onrechte worden gemarkeerd. Ze kunnen echter geen overeenkomst identificeren als de ingezonden foto enigszins wazig, scheef of verouderd is. Voor onderzoekszoekopdrachten ligt de lat veel lager, en hoewel het systeem waarschijnlijker is om ergens de juiste persoon in de resultaten op te nemen, levert het ook meer valse positieven op die menselijke beoordeling vereisen.
Het document maakt duidelijk dat het DHS controle wil over hoe strikt of tolerant een match kan zijn – afhankelijk van de context.
Ook wil de afdeling dat het systeem rechtstreeks op de bestaande infrastructuur wordt aangesloten. Van aannemers wordt verwacht dat ze de matching verbinden met bestaande biometrische sensoren, registratiesystemen en gegevensopslag, zodat informatie die in één DHS-component is verzameld, kan worden doorzocht aan de hand van gegevens van andere componenten.
Hoe haalbaar dit is, is niet duidelijk. Verschillende DHS-agentschappen hebben door de jaren heen hun biometrische systemen bij verschillende bedrijven gekocht. Elk systeem zet een gezicht of vingerafdruk om in een reeks cijfers, maar veel systemen zijn ontworpen om alleen te werken met de specifieke software die ze maakt.
In de praktijk betekent dit dat nieuwe afdelingsbrede zoekhulpmiddelen niet zomaar een schakelaar kunnen omzetten en alles compatibel kunnen maken. Het kan zijn dat het DHS oude documenten naar een gemeenschappelijk formaat moet converteren, ze opnieuw moet opbouwen met behulp van nieuwe algoritmen, of softwarebruggen moet creëren die tussen systemen vertalen. Al deze benaderingen vergen tijd en geld, en elk ervan kan van invloed zijn op de snelheid en nauwkeurigheid.
Op de schaal die het DHS voorstelt – potentieel miljarden records – kunnen zelfs kleine compatibiliteitsverschillen grote problemen veroorzaken.
Het document bevat ook een tijdelijke aanduiding die aangeeft dat het DHS stemafdrukanalyse wil opnemen, maar bevat geen gedetailleerde plannen voor hoe die gegevens zullen worden verzameld, opgeslagen of doorzocht. Het bureau maakte eerder gebruik van stemopnames in zijn ‘Alternatief voor Detentie’-programma, dat immigranten in staat stelt in hun gemeenschap te blijven, maar vereist dat ze intensieve monitoring ondergaan, waaronder GPS-enkeltrackers en regelmatige check-ins die hun identiteit bevestigen met behulp van biometrische stemopnames.



