Ik heb ChatGPT en anderen gebruikt AI-hulpmiddelen onlangs om verschillende redenen. Enkele voorbeelden:
- Werken aan strategie en bedrijfsvoering voor mijn nieuwste onderneming, Het wonder van levensverhalen.
- Plannen hoe ik het meeste uit de Epic-skipas kan halen die ik dit jaar heb gekocht, terwijl ik alles in evenwicht houd.
- Een doe-het-zelf stretch- en fysiotherapieplan samenstellen om mijn schouders beter te laten voelen tijdens trainingen in de sportschool.
Onderweg heb ik gedaan waar ik veel over nadacht AI hoofdgebruikers doen uiteindelijk het volgende: Ik heb de personalisatie en instellingen gecontroleerd en de chatbot gevraagd neutraal, direct en feitelijk te zijn.
Ik wil niet dat een chatbot tegen mij zegt: “Dat is een briljant idee!” elke keer als ik veranderingen in mijn bedrijfsstrategie onderzoek. Niet alles is briljant, dat verzeker ik je.
En ik wil geen preek over hoe ik, als ik echt schouderproblemen heb, naar een ‘echte’ fysiotherapeut moet gaan. Ik ben volwassen. Ik draag mijn oordeel niet over aan robots.
“Hou op. Dat vraag ik je niet”
Het resultaat van dit alles is dat ik een alfa-relatie met de AI heb ontwikkeld.
Ik vertelde hem wat hij moest doen. Als het te lang duurt, als hij denkt dat ik het eens ben met zijn suggesties, of zijn antwoorden begint te vullen met onnodige dingen, hang ik op.
- ‘Hou op. Dat vraag ik je niet.’
- ‘Nee. Fout. Luister naar wat ik zeg voordat je antwoord geeft.’
- ‘Het enige dat ik van je nodig heb zijn de volgende drie dingen. Verder niets.’
Zoals ChatGPT me er herhaaldelijk aan herinnerde: het heeft geen gevoelens. Hier – ik vroeg hem zelfs om bevestiging tijdens het schrijven van dit artikel:
Ik heb geen gevoelens en ik kan niet beledigd zijn. Je kunt bot, kortaf of zelfs onbeleefd zijn tegen de chatbot en niemand zal schade ondervinden.
De onhandigheid die je beschrijft heeft volledig te maken met de menselijke kant van de interactie.
Alles is in orde, toch? Totdat ik er mee te maken kreeg klantenservice.
Warby Parker ter waarde van $ 800
De laatste tijd kom ik regelmatig terug Warby Parker bestelt grote hoeveelheden– waarschijnlijk bijna $ 600 van de $ 800 die ik aan een bril heb uitgegeven, verdeeld over verschillende bestellingen die vorige maand op verschillende dagen zijn geplaatst.
Ik probeer altijd te onthouden dat medewerkers van de klantenservice echte mensen zijn, die vaak tegenstrijdige schema’s werken, zodat ze tijdens Amerikaanse uren beschikbaar kunnen zijn en de hele dag met de ene ontevreden klant na de andere te maken hebben.
Ik herinner me dat beeld, dus ik herinner me dat welk klein probleem ik ook heb, misschien geen groot probleem is.
Ik denk dat ik probeer een goed mens te zijn. Ik vermeed ook de kleine mogelijkheid om de ster te worden van een virale klantenservicefoutvideo.
11 minuten leren
Maar dit telefoontje sleepte zich voort: in totaal 11 minuten. Als ik het nu schrijf, voelt het niet zo lang, maar destijds voelde het als een eeuwigheid voor iets dat eenvoudig had moeten zijn.
Er was een merkbare vertraging aan de lijn en niet de beste verbinding, en de medewerker van de klantenservice onderbrak me verschillende keren, in de veronderstelling dat hij begreep wat ik vroeg en begon met lange off-topic uitleg voordat ik kon eindigen.
Reflexief begon ik op dezelfde manier met hem te praten als met ChatGPT:
- ‘Hou op. Dat vraag ik je niet.’
- ‘Nee. Luister naar wat ik zeg voordat je antwoord geeft.’
- ‘Het enige dat ik van je nodig heb, zijn de volgende drie dingen.’
Hele levensverhaal
Eerlijk gezegd betrapte ik mezelf er vrij snel op. Bovendien heb ik waarschijnlijk de rest van het gesprek overgecompenseerd.
In het echte leven is het onder mensen die mij kennen bijna een cliché geworden dat ik met iedereen praat en vaak gewoon wegloop met hun hele levensverhaal, gewoon omdat ik bijna iedereen interessant vind.
Mijn vrouw, die naast mij zat, terwijl ik haar deze passage voorlas: Mmmm-hmmm.
Maar tegen die tijd was ik in de modus terechtgekomen die ik gewend was met machines: efficiënt, bot en totaal onverschillig voor de ervaring van de andere partij.
Machines zijn geen mensen; mensen zijn
Ik heb met opzet empathie verwijderd uit mijn interacties met AI. Ik denk dat dat logisch is. Ik wil snelheid en duidelijkheid, geen emotionele intelligentie.
Bovendien voelde ik mij ongemakkelijk bij het idee waardoor de grenzen tussen mens en machine vervagen.
Maar zonder na te denken bracht ik diezelfde manier van communiceren in gesprekken met echte, levende medemensen.
Als je jezelf traint om efficiënt te communiceren met iets kunstmatigs – iets waarvoor geen geduld, vriendelijkheid of waardigheid nodig is, vergeet je gemakkelijk dat de meeste mensen dit nog steeds nodig hebben.
En eerlijk gezegd: jij ook.
—Bill Murphy jr.
dit artikel verscheen aanvankelijk op Snel bedrijfhaar zustersite, Inc.com.
Inc. is de stem van de Amerikaanse zakenman. We inspireren, informeren en documenteren de meest interessante mensen in het bedrijfsleven: risiconemers, innovators en de gepassioneerde, ondernemende mensen die de meest dynamische krachten in de Amerikaanse economie vertegenwoordigen.
