Stacie Haller, een uitvoerend adviseur, had onlangs een ontmoeting met een voormalige bedrijfseigenaar van begin jaren tachtig. Hij verkocht zijn bedrijf, begon met golfen en ontdekte iets over zichzelf: hij vond golf erg saai.
En nu, ook al hoefde dat niet, is hij weer op de arbeidsmarkt.
“Ik ben heel belangrijk”, zei hij tegen Haller, “Ik doe nog steeds mee.”
Haller zelf is een senior. Hij zei dat hij met pensioen zou kunnen zitten nadat hij tijdens de pandemie vrij had genomen van zijn rekruteringsbaan. In plaats daarvan begon hij als onafhankelijk adviseur voor senior executives en cv-bouwers. Nu? Hij werkt parttime en verdient evenveel als voorheen.
“Ik ben nu gelukkiger in mijn carrière dan ooit tevoren”, zei hij.
Volgens recent vragenlijst van de ruim 3.500 Amerikaanse senioren is volgens Resume Builder in december 2025 ongeveer één op de acht weer aan het werk, of is van plan dat te doen. Nog eens 16% is nog nooit met pensioen gegaan en 4% solliciteert nog steeds actief naar een baan.
Een ander onderzoek werd uitgevoerd door een financieel adviesbureau De diverse dwaas uit oktober 2025 bleek dat 54% van de 2.000 Amerikanen met een socialezekerheidsuitkering “weer aan het werk is gegaan of overweegt terug te keren” omdat de socialezekerheidsuitkeringen zo laag zijn.
Maar, zoals in het geval van de voormalige bedrijfseigenaar van Haller, is dat niet de enige factor die leidt tot wat sommige mensen ‘niet-pensioen’ noemen.
“Het nummer één antwoord heeft meestal te maken met geld, maar niet per se met de winnaar”, zegt Robert Brokamp, senior pensioenadviseur bij The Motley Fool. “Er zijn veel mensen die weer aan het werk gaan omdat ze zich vervelen. Ze voelen zich eenzaam. Ze hebben iets te doen nodig.”
“Als je ouder bent, heb je daadwerkelijk de mogelijkheid om iets nieuws te proberen, of minder gestresseerd te zijn over je werk”, zegt Haller.
Hoewel de redenen die senioren aan het werk hebben gehouden in het verleden misschien de overhand hebben gehad, zijn ze aantoonbaar de drijvende kracht achter meer huidige trends nu het werk verandert sinds de pandemie: flexibele, hybride en externe werkmogelijkheden maken het gemakkelijker voor senioren, die mogelijk gezondheids- of mobiliteitsproblemen hebben, om op de arbeidsmarkt te blijven.
Stijgende kosten van levensonderhoud
Brokamp zei dat er “geen twijfel over bestaat” dat mensen tussen de 60 en 80 jaar in toenemende mate terugkeren of blijven werken. Nu mensen in de negentig zijn, hebben ze meer tijd om te budgetteren, vooral in de huidige economie.
In een Resume Builder-enquête schreef 54% van de respondenten het voortzetten of hervatten van het werk na vervroegde pensionering toe aan de hoge kosten van levensonderhoud. “Ik ken niemand die niet naar de supermarkt is gegaan en naar buiten is gelopen en heeft gezegd: ‘Maak je een grapje?'” zei Haller.
Dergelijke dagelijkse kosten versterken ook de zorgen van senioren over sociale zekerheid en Medicare, die respectievelijk 26% en 19% in het onderzoek noemden als hun redenen om te werken. Hoewel de sociale zekerheid onlangs een stijging van de kosten van levensonderhoud met 2,8% zag, vertelde 54% van de ontvangers aan The Motley Fool dat deze niet hoog genoeg was. Met een inflatie van 2,7% lijkt die stijging misschien voldoende, maar het probleem is, zegt Brokamp, dat inflatie vaak een andere impact heeft op werkende professionals dan op gepensioneerden.
“Het inflatiecijfer voor de gezondheidszorg bedraagt ruim 3%”, zei hij – een enorme kostenpost voor senioren, die niet alleen vaker naar de dokter gaan, maar ook de neiging hebben meer geld uit te geven aan voorgeschreven medicijnen dan hun jongere tegenhangers.
Andere financiële factoren die senioren weer aan het werk zetten, zijn onder meer het niet hebben van voldoende spaargeld voor hun pensioen, het moeten afbetalen van schulden (medisch of anderszins) en de noodzaak om hun kinderen te onderhouden, aldus Resume Builder.
Dit beeld ziet er uiteraard anders uit voor verschillende vermogensgroepen. Geoffrey Sanzenbacher, een onderzoeker aan het Center for Retirement Research aan het Boston College, ontdekte dat mensen die tijdens hun carrière minder verdienden en dus niet over grote hoeveelheden ‘noodspaargeld’ beschikten, ‘weer op de arbeidsmarkt kunnen worden getrokken’ met slechts één ‘gezondheidsverrassing’ voor henzelf of een familielid.
Anders dan andere onderzoeken is het Sanzenbacher onderzoek onderzoek liet een laag werkloosheidspercentage zien van 1,9%, wat volgens hem uit een smallere periode stamde (oudere werknemers werkten bijvoorbeeld op het moment dat de enquête werd gehouden, en niet in dat jaar).
“Op dit moment heb je een heleboel redenen waarom het werkloosheidspercentage laag zou kunnen zijn”, zei Sanzenbacher. Deze omvatten een slechte arbeidsmarkt (meer mensen gaan met pensioen op een goede arbeidsmarkt omdat ze meer kansen hebben, zei hij) en een hoge aandelenmarkt. Gepensioneerden die bijvoorbeeld op een 401K vertrouwen, moeten dus in het ongewisse blijven.
Voor hem laat dit zien dat mensen die nog niet met pensioen zijn, dit zeker doen omdat ze echt geld nodig hebben.
Duurzame vitaliteit, persoonlijke voldoening
Als senioren na hun pensionering vrijwillig weer aan het werk gaan, doen ze dat waarschijnlijk voor de lol en zullen ze waarschijnlijk meer zelfstandig werk gaan doen, zoals het starten van een eigen bedrijf, dat niet afhankelijk is van het vinden van een baan.
Haller noemt senioren die na hun pensionering hun eigen Etsy-winkels beginnen, en Sanzenbacher brengt het idee naar voren van een gepensioneerde werknemer die altijd al reisleider wilde worden en die droom eindelijk waarmaakt. De wens om weer aan het werk te gaan en iets nieuws te proberen, zei Sanzenbacher, “komt heel vaak voor onder werknemers met een hoger inkomen of hoger opgeleide werknemers.” Meestal, zo voegt hij eraan toe, houden deze banen na de loopbaan verband met de initiële carrière van de voormalig gepensioneerde.
“Vroeger waren ze advocaat, en nu zijn ze arbitragerechter en werken ze één dag per week via Zoom,” oppert Sanzenbacher, “of ze waren leraar, en nu zijn ze reisleider.” Soms maakt deze terugkeer deel uit van een langetermijnplan. Andere keren, zegt Sanzenbacher, ‘kan het te wijten zijn aan het besef dat pensioen niet zo leuk is als mensen denken.’
“Het bewijs of pensioen goed voor ons is, is gemengd, en het hangt echt af van wat je doet en wat je pensioendoelen zijn”, zegt Brokamp. “Veel mensen hebben saaie, stressvolle en moeilijke banen, en pensioen is geweldig voor hen. Aan de andere kant hebben veel mensen fatsoenlijke banen waar ze echt van genieten, en als ze met pensioen gaan, voelen ze zich op drift.”
Dit geldt voor veel van de senioren met wie Haller praat over niet met pensioen gaan. Na ‘met plezier werken’ omschreef 54% van de respondenten uit de Resume Builder-enquête niet-financiële factoren zoals ‘het bestrijden van verveling’ en ‘socialiseren’ als belangrijke redenen om na pensionering te blijven werken of weer aan het werk te gaan.
Mark Brodsky, 72, directeur van Field Associate Learning bij Lowe’s, heeft er nog nooit aan gedacht om met pensioen te gaan, ook al vragen mensen hem vaak wanneer hij wil. ‘Meestal zeg ik zonder falen: ‘Op een dag zal ik geen waarde meer hebben om te geven, en/of zal mijn waarde niet meer nodig of gewenst zijn.” Dit zou kunnen betekenen dat ik nooit met pensioen ga.
“Is Picasso gestopt met schilderen?” vroeg hij. “Ik heb 50 jaar besteed aan het ontwikkelen van mijn vak… Waarom zou ik het op een plank bewaren?”
Flexibel werken, meer keuze
Haller zegt bijvoorbeeld dat hij zoveel mogelijk kan werken omdat werken op afstand, of in een hybride functie, de norm is geworden. “Ons lichaam wordt ouder”, zegt Haller. “Eerlijk gezegd ga ik niet meer twee uur per dag met de pendeltrein.”
De flexibiliteit die werken op afstand of deeltijdwerk vaak met zich meebrengt, past bij wat de meeste senioren na hun pensionering graag weer aan het werk willen zien. “Ik ken niemand van 70 of 75 die echt een hogedruk C-suite baan wil als ze weer aan het werk willen”, zei Haller, en ze zouden dit duidelijk moeten maken aan werkgevers als ze op zoek zijn naar het soort werk waarvoor ze in loondienst moeten zijn (in plaats van als zelfstandige te werken, zoals Haller).
Haller stelde voor dat de senioren het zouden vertellen dienst managers dat ze op zoek zijn naar een meer ontspannen functie vergeleken met hun vorige carrière. Anders kan bij het aannemen van personeel worden aangenomen dat senioren dezelfde hoge salarissen willen als met pensioen, en niet veel geld willen uitgeven aan werknemers die het waarschijnlijk niet lang op de arbeidsmarkt zullen volhouden.
“We moeten deze bezwaren overwinnen”, zei Haller, door werkgevers expliciet te maken dat een salaris dat in verhouding staat tot voltijds werk in het verleden niet is waar “niet-gepensioneerden” om vragen. Bespreek dat in uw sollicitatiebrief of netwerkgesprek, stelt Haller voor, en benadruk de voordelen die u naar kantoor brengt, zelfs als u niet noodzakelijkerwijs zo lang op kantoor blijft als de jonge werknemer.
Recent gepensioneerde senioren hebben wellicht ‘elke situatie in de arbeidswereld gezien’, zei Haller, en kunnen kalm blijven als ze met problemen worden geconfronteerd, terwijl ze nuttige hulp bieden aan jongere collega’s.
Brodsky noemt dit ‘littekenweefsel’: ‘Het leven geeft je bulten en blauwe plekken, en littekenweefsel is eigenlijk een kenmerk… Als ik een senior executive zou inhuren voor een belangrijke baan, zou ik iemand willen inhuren die littekenweefsel heeft.’
Ongeacht de reden om weer aan het werk te gaan, de algemene boodschap is duidelijk.
“We gaan niet meer de weide in als we 65 zijn”, zegt Haller. “We hebben nu een keuze.”
