Het impostersyndroom treedt op als we het gevoel hebben dat we niet verdienen wat we hebben bereikt, uit angst dat we als nep of fraude zullen worden ontdekt. Ons succes, zo zeggen we tegen onszelf, werd niet bereikt door onze werkelijke capaciteiten en talenten, maar door een combinatie van geluk, timing en de fouten van anderen waardoor we konden ontsnappen. Niemand is immuun voor deze gevoelens, en ze beïnvloeden alle lagen van de samenleving – van leiders, artiesten, acteurs en degenen die wij als goede presteerders beschouwen.
Sheryl Sandberg, afgestudeerd aan Harvard en voormalig COO van Facebook, schreef in haar boek uit 2013 Leun naar binnen: “Elke keer als ik een toets maak, weet ik zeker dat ik het slecht heb gedaan. En elke keer als ik mezelf niet in verlegenheid breng – of zelfs maar uitblink – ben ik ervan overtuigd dat ik iedereen weer voor de gek heb gehouden. Op een dag zal de mal wel kloppen.” Sandberg sluit zich aan bij een lange lijst van beroemde mensen die hebben toegegeven dat ze zich zo voelen.
Maar emotionele intelligentie geeft ons hulp en richting bij het omgaan met dit veelvoorkomende, maar veel voorkomende probleem.
Over het algemeen begrepen als het vermogen om onze emoties te herkennen, te begrijpen en te beheersen, geeft emotionele intelligentie ons het vermogen om onszelf en anderen te begrijpen op manieren die ons vermogen om met onaangename gedachten en gevoelens om te gaan verbeteren.
Als een auteur van twee boeken over emotionele intelligentieIk heb veel over dit onderwerp geschreven. Wanneer we valse gevoelens ervaren, bieden ze ons begeleiding en hulpmiddelen die ons zullen helpen de negatieve impact die daarmee gepaard gaat, los te laten. In plaats van twijfels te hebben over onszelf, zullen we ons succes verwelkomen.
Zelfbewustzijn, de wortel van emotionele intelligentie, is een krachtig hulpmiddel bij het bepalen hoe we omgaan met zelftwijfel en onze innerlijke stem. Als we ons van onszelf bewust zijn, leren we afstand te creëren tussen wat we voelen en wat we als feit kennen. We kunnen ervoor kiezen angst en twijfel te voelen zonder het als realiteit te accepteren. Dit stelt ons in staat gedachten te kiezen die ondersteunen dat we onze prestaties werkelijk hebben bereikt.
Mensen met een sterke emotionele intelligentie hebben het vermogen om goed met andere mensen om te gaan en verbinding te maken. Wanneer ze hun twijfels uiten, beseffen ze al snel hoe vaak dit probleem voorkomt, waardoor ze hun gevoelens over het probleem kunnen normaliseren. Dit geeft hen de opluchting dat wat ze ervaren niet iets buitengewoons is waarvoor ze te veel gevreesd en benadrukt moeten worden. De wetenschap dat er veel andere mensen zijn die hetzelfde meemaken, verlicht veel van ons gevoel dat we alleen zijn met deze ervaring.
Een van de kenmerken van mensen die worstelen met het bedriegersyndroom is dat ze de neiging hebben erg streng voor zichzelf te zijn. Dit geldt voor Suzanne Smith, een universiteitsprofessor en CEO van een non-profit managementmaatschappij Social Impact-architectdie zichzelf omschrijft als een ‘herstellende perfectionist’.
Zoals Smith tegen zijn ondernemerschapsstudenten zegt: “Het impostersyndroom is geen bewijs dat je niet gekwalificeerd bent. Het is vaak een bewijs dat je het goed doet.” De afgelopen tien jaar is ze zich emotioneel bewuster geworden van deze neigingen en heeft ze doelbewust positieve zelfbespreking beoefend. En nu deelt hij die reis met zijn studenten, klanten en lezers haar wekelijkse Substack-nieuwsbriefhelpt hen onderscheid te maken tussen perceptie en realiteit om gezondere gewoonten op te bouwen. Als we streng zijn voor onszelf, betekent dit vaak dat we minder aandacht besteden aan onze sterke punten en in plaats daarvan onze zwakke punten vergroten.
Empathie, een sleutelaspect van emotionele intelligentie, helpt ons niet alleen om de sterke punten van anderen duidelijker te zien, maar ook om onze eigen capaciteiten te herkennen en onszelf met mededogen te behandelen als we er niet in slagen onze doelen te bereiken. Dit helpt ons te beseffen dat we een werk in uitvoering zijn, en te begrijpen dat tegenslagen en mislukkingen een normaal onderdeel van het leerproces zijn. Hierdoor kunnen we onze prestaties niet met arrogantie zien, maar als het resultaat van vastberadenheid en voortdurende groei.
Een van de vaardigheden van emotionele intelligentie is het vermogen om onze emoties te reguleren. Het Impostor-syndroom kan aanleiding geven tot sterke angstgevoelens, waardoor we ons te veel voorbereiden of vermijden dat we die sterke gevoelens onder ogen moeten zien. Mensen die weten hoe ze zich moeten organiseren, zullen hun gedachten en gevoelens kunnen beheersen, zodat ze hun vermogen om rationeel en logisch te denken niet overweldigen. Ze hebben het vermogen ontwikkeld om zich tijden te herinneren waarin ze erin slaagden stressvolle tijden te overwinnen en om situaties te bedenken die goed afliepen.
Emotioneel intelligente mensen gebruiken tegenslagen en mislukkingen als leermogelijkheden in plaats van ze persoonlijk op te vatten als indicatoren dat er iets in hen ontbreekt. Ze begrijpen dat zeer succesvolle mensen vaak vaak falen. Deze manier van denken komt goed van pas als het impostersyndroom de kop opsteekt.
Maar als dat gebeurt, kunnen we terugkijken en zien dat onze vooruitgang blijk gaf van doorzettingsvermogen, vastberadenheid en bekwaamheid die uiteindelijk zijn vruchten hebben afgeworpen – in plaats van interne twijfel over ons succes.
