(Illustratie door Kyle Hilton / For The Times)
Terwijl iedereen voorspellingen doet over de waarschijnlijke winnaars van de Academy Awards, wilden wij bij The Envelope even de tijd nemen om het verleden te gebruiken om de toekomst te helpen voorspellen. Vergelijk met dit jaar beste filmgenomineerde Het gebruik van winnaars uit het verleden als een manier om hun kansen te beoordelen heeft ons in het verleden goed gediend, dus laten we nogmaals naar de geschiedenis van de Oscars kijken om de kansen van de potentiële winnaars van dit jaar te berekenen.
‘Frankenstein’
“Frankenstein” / “De vorm van water”
(Netflix; Fox Spotlight-foto’s)
We hoeven hiervoor niet ver terug te reiken, of ver. De film van Guillermo del Toro doet denken aan zijn winnaar van 2018, ‘The Shape of Water’. Een onbegrepen en vreemd mooi wezen? Inspecteren. Geliefd worden bij een soulvolle en puurhartige vrouw? Inspecteren. Achtervolgd worden door het echte monster in dit verhaal? Schaakmat.
‘Zondaar’
“Zondaar” / “Parasiet”
(Warner Bros. Afbeeldingen; NEON)
Schrijver-regisseur-producent Ryan Coogler geeft zijn film de treffende omschrijving: ‘genre-vloeiend’. Maar de academie heeft nooit veel aandacht besteed aan genrefilms. Dus deze mix van muziek uit het Jim Crow-tijdperk, romantiek, racisme en vampiers maakt ‘Sinners’, met zijn recordbrekende zestien nominaties, een beetje anders. Totdat iemand zich de winnaar van 2020, ‘Parasite’, herinnert, met zijn even gedurfde mix van stijlen, waaronder donkere komedie, thriller en horror. Beiden gebruiken hun platforms om briljant sociaal commentaar te geven. ‘Parasite’ bevat misschien geen bovennatuurlijke elementen zoals ‘Sinners’, maar het eindigt ermee dat de personages bijna iedereen op hun pad vernietigen, inclusief elkaar, op de meest gruwelijke manieren.
‘Bugonia’
“Bugonia” / “De stilte van de lammeren”
(Focusfunctie; Orion-afbeeldingen)
Een andere combofilm, “Bugonia”, heeft weinig landgenoten. Maar de film deelt een aantal eigenschappen die niet kenmerkend zijn voor winnaar ‘The Silence of the Lambs’ uit 1992: psychologische horror, machtsspelletjes, martelkerkers, een onverwacht stoere vrouwelijke hoofdrol (Emma Stone in de eerste film, Jodie Foster in de laatste) en een dosis gekke humor.
‘Sentimentele waarde’
“Sentimentele waarde” / “Birdman”
(Neon; Fox Spotlight-afbeeldingen)
In de Noorse film verzet de emotioneel kwetsbare acteur Nora (Renate Reinsve) zich tegen vrijwel elke poging van haar beroemde, vervreemde vader (Stellan Skarsgård) om zich te verzoenen en mee te werken aan haar film. Deze gespannen relatie vertoont overeenkomsten met ‘Birdman’, de winnaar van 2015, waarin een in zichzelf gekeerde acteur (Michael Keaton) zijn eigen theaterproductie gaat schrijven, regisseren en er de hoofdrol in speelt, met zijn onrustige dochter (Stone) aan zijn zijde. Kwesties van roem, familie en tweede kansen plagen beide films.
‘Hamnet’
“Hamnet” / “Shakespeare verliefd”
(Focusfunctie; Miramax)
De winnaar uit 1949, ‘Hamlet’, zou een goede keuze zijn. Maar de nadruk van ‘Hamnet’ ligt op de omstandigheden die Shakespeare er mogelijk toe hebben gebracht een van de grootste toneelstukken uit de westerse canon te schrijven. Zijn vrouw, Agnes, speelt een prominente rol in de film, en het verlies van hun zoon achtervolgt hen beiden op onverenigbare manieren totdat een laatste wonder hen samenbrengt in het Globe-theater. Hoewel het een lichtere film is, heeft de winnaar uit 1999, ‘Shakespeare in Love’, soortgelijke gedachten, waarbij hij een jonge, worstelende Will voorstelt en de vrouw die hem tot grootsheid drijft. Via deze twee films transformeert kunst verdriet in iets eeuwigs.
‘Grote Marty’
“Grote Marty” / “Anora”
(A24; Neon)
Marty (Timothée Chalamet), een worstelende New Yorker, gaat op een hectische, ‘Perils of Pauline’-achtige reis om te krijgen wat hij zo graag wil, in tegenstelling tot Ani (Mikey Madison), de ster van de winnaar van vorig jaar ‘Anora’. Ook al slaagden Marty noch Ani erin hun gewenste doel te bereiken, uiteindelijk huilden ze allebei ongecontroleerd.
‘De ene strijd na de andere’
“De ene strijd na de andere” / “Franse betrekkingen”
(Warner Bros. Afbeeldingen; 20e eeuw)
De nieuwste van Paul Thomas Anderson bevat misschien wel de beste reeks achtervolgingen sinds de winnaar uit 1972, ‘The French Connection’. Actiefilms zijn ook vol paranoia en verraad. De brutale, racistische, obsessieve rechercheur Popeye Doyle (Gene Hackman) en de brutale, racistische, obsessieve kolonel Lockjaw (Sean Penn) hadden beste vrienden kunnen zijn. Waarom dan niet de winnaar van 2023, ‘Everything Everywhere at Once’, vermelden vanwege de wilde plotwendingen. De kern van beide gekke universums is de ongelooflijke liefde van een ouder voor een kind.
‘Geheim agent’
“Geheim Agent” / “Ik ben er nog steeds”
(mk2-films; Sony Pictures Classics)
Gezien het relatief weinige niet-Engelstalige winnaars van de beste film door de jaren heen, duiken we hier in de internationale filmcategorie, met de winnaar van vorig jaar ‘I’m Still Here’, met in de hoofdrol een andere Braziliaanse filmgrootheid, Fernanda Torres. Hij won, net als Wagner Moura van ‘Secret Agent’, een Golden Globe voor de beste prestatie; beiden werden voor hun rol genomineerd voor een Oscar. Beide films werden genomineerd voor speelfilm en internationale speelfilm. De twee bespraken de impact van de militaire dictatuur van Brazilië, die 21 jaar had geduurd. En in twee fraaie filmplotwendingen wordt het personage van Torres gespeeld door haar eigen moeder (Fernanda Montenegro) in de coda van de film, terwijl Moura de zoon van haar eigen personage speelt.
‘Het trainen van de droom’
“Droomtrein” / “Nomandland”
(Netflix; Spotlight-foto’s)
Een rustige man (Joel Edgerton), verleid door de wreedheid van het leven, zinkt weg in een angstaanjagende mijmering van verdriet voordat hij iets bereikt dat de verlossing benadert door terug te kijken op de aarde – en de weinige mensen die erom geven. Het thema van de film is een knipoog naar de reservewinnaar van 2021, ‘Nomadland’, waarin een ander weduwe-personage (Frances McDormand), die ook haar huis is kwijtgeraakt, zich afkeert van de ‘beschaafde’ wereld om haar weg te vinden.
‘F1’
“F1” / “Rockachtig”
(Warner Bros. Afbeeldingen; Apple)
De film draait om Sonny Hayes (Brad Pitt), een reizende racer die volgens één brutale inschatting ‘nooit heeft bestaan’. “Rocky”, een verrassende winnaar in 1977, speelde Sylvester Stallone als Rocky Balboa, een bokser die de kans krijgt om tegen de wereldkampioen te vechten. Carl Weathers is de folie van Rocky, net zoals Damson Idris (in eerste instantie) de folie van Sonny is, maar elke film eindigt met bewondering van alle kanten. Voeg daar de liefde van een goede vrouw, een ouderwets oefenprogramma en een geloof in wonderen aan toe, en deze twee zullen succes vinden.
