Ik kocht een huis met mijn beste vriend – en vond het geweldig

Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Sarai Saez Rogers, een 36-jarige moeder. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.

Toen Claire, al meer dan tien jaar mijn beste vriendin, en ik naar een maisonnette uit de late 18e eeuw keken ruime voortuinwe wisten dat dit het perfecte huis was om samen te kopen.

We kenden elkaar in New Mexico, waar onze beide echtgenoten waren ingezet terwijl hij in het leger zat. Tien jaar lang waren we elkaars gemeenschap. We hadden geen van beiden een gezin, dus moesten we onze eigen ondersteuningssystemen opzetten.

We zijn allebei gescheiden

Mijn Mijn man en ik zijn gescheidenen er was een periode van zes maanden waarin Claire’s echtgenoot werd ingezet. We hebben die zes maanden praktisch samengewoond. We koken en eten samen, halen elkaars kinderen op van school (hij heeft er twee, en ik heb er één), sporten samen en houden zelfs logeerpartijtjes met het gezin. Ik besefte dat het feit dat ik een alleenstaande moeder ben, niet betekent dat ik de last alleen moet dragen.

I naar Maryland verhuisd voor een nieuwe baan. Ik ontdekte al snel hoe duur het was om een ​​alleenstaande ouder te zijn, en verhuisde naar de staat New York om bij mijn ouders te gaan wonen.

Claire en haar man scheidden later en hij trok bij haar in ouders in Wisconsin.

We hielden contact en droomden allebei van hoe het zou zijn om een ​​huis te kopen, maar wisten dat we het ons als alleenstaande ouders niet konden veroorloven. Hoewel we het allebei op prijs stelden om bij onze ouders te wonen, was het geen ideale situatie nadat we zo lang gewend waren zelfstandig te wonen.

Wij hebben samen een huis gekocht

Tijdens het telefoongesprek hebben we overwogen om samen te gaan wonen. Wij vertrouwen, respecteren en vinden elkaar aardig. We zeiden allebei dat we voor het eerst in lange tijd wisten hoe het voelde om ons veilig te voelen bij iemand anders, om geliefd te zijn om wie we waren, niet om wat iemand wilde dat we waren.

Ik heb een vast inkomen en krediet, en Claire heeft spaargeld, dus we zouden een team kunnen zijn als we dat zouden willen samen een huis kopen.

In de zomer van 2024 bezocht Claire ons in New York en in een opwelling besloten we te kijken naar huizen die te koop stonden.

We zagen een vrolijke gele duplex, die onze makelaar probeerde te vermijden omdat het een beetje vreemd was, en de twee werden verliefd. Het is gebouwd in de 19e eeuw met historische kenmerken en ligt in een rustige straat, met een grote tuin vol bomen. Het was oorspronkelijk een boerderij met een andere familie, dus dit was voor ons de perfecte setting. Er zijn twee slaapkamers boven en drie beneden, met op elke verdieping een badkamer en keuken.

We hebben het gekocht, en elke dag, zelfs de dagen dat we ruzie hebben, ben ik zo blij dat we het hebben gehaald beslissing om samen te gaan wonen.

Ik kan bij mijn beste vriend wonen

In een wereld waar vriendschap niet altijd wordt gewaardeerd omdat we het te druk hebben, zie ik mijn beste vriend elke dag. We ondersteunen, houden van elkaar en staan ​​altijd moeiteloos voor elkaar klaar.

Onlangs dronken we gin-tonics en keken we samen naar “Mulan”, waarbij we elk liedje zongen. In strijd met de trend die zegt dat onze plekken voor jonge mensen zijn, voelen we de verbondenheid die veel mensen hebben als ze begin twintig een kamer of huis delen.

Een van de vragen die mensen ons stellen, is wat we zouden doen als we een romantische relatie zouden ontwikkelen. Ik vertelde hen dat we allebei een romantische relatie hadden. Claire en ik hebben vriendjes, maar welke invloed heeft dat op onze huiselijke situatie? We hoeven niet uit noodzaak met een partner samen te leven, maar alleen als we daarvoor kiezen.

We hebben ook de mogelijkheid besproken dat de partners er zouden intrekken: het huis in het midden splitsen en aparte woonruimtes krijgen in plaats van gedeelde ruimtes.

Een andere vraag die mensen stellen is wat er gebeurt als en wanneer we vechten. Dit is een gemakkelijke zaak. Naar mijn mening kunnen diepe en authentieke relaties niet bestaan ​​zonder conflict. In elke relatie, of deze nu romantisch of platonisch is, zijn er ongetwijfeld meningsverschillen. Het is gezond om er zorgzaam en respectvol mee om te gaan.

Als we ruzie hebben of elkaar van streek maken, nemen we de ruimte en komen dan weer bij elkaar om erover te praten. Het brengt ons dichter bij elkaar, in plaats van ons uit elkaar te drijven.

Ik beschouw vriendschap nooit als vanzelfsprekend

Na de scheiding heb ik er veel over nagedacht hoe romantische liefde door de jaren heen het toonbeeld van een relatie is geworden, de meest ideale liefde om een ​​leven mee op te bouwen.

Sinds ik bij Claire woon, besef ik dat ik ongelijk had. Mijn vriendschap met Claire is een van de diepste relaties die ik ooit heb gehad. Waarom woon ik niet bij hem? Waarom bouw ik geen leven met hem op? Met hem, met mijn vrienden, had ik het gevoel dat ik niet alleen aan het overleven was, maar ook floreerde.

Ook al heb ik nu een romantische relatie met iemand anders, ik zal vriendschap nooit meer als vanzelfsprekend beschouwen.

Het afwijzen van conventies, het kopen van een huis en het intrekken bij mijn beste vriend heeft mij heel gelukkig gemaakt, gelukkiger dan ik ooit ben geweest.