Venezolaanse leiders van na Maduro prijzen amnestie aan – terwijl honderden mensen nog steeds in de gevangenis zitten. : NPR

BOGOTA, Colombia – Kort nadat de Amerikaanse militaire operatie vorige maand de Venezolaanse president Nicolás Maduro gevangen nam, werd politiek gevangene Nicmer Evans vrijgelaten uit de gevangenis. Maar hij is nog niet ontsnapt.

Evans, een politiek analist en journalist, wordt nog steeds geconfronteerd met aanklachten wegens terrorisme en haatmisdrijven wegens kritiek op het regime van Maduro, en hij zou uiteindelijk terug in de gevangenis kunnen worden gegooid.

‘Ik mag het land niet verlaten’, vertelde hij op 14 januari aan NPR over zijn vrijlating uit de gevangenis. ‘Ik moet me elke vijftien dagen melden bij de autoriteiten.’

Veel Venezolanen bevinden zich ook in juridische onzekerheid. De gevangenissen van het land houden honderden politieke gevangenen vast, terwijl duizenden voormalige gedetineerden strafrechtelijk worden vervolgd.

Anderen werden gedwongen in ballingschap te gaan, verloren banen bij de overheid, of hun eigendommen werden geconfisqueerd omdat ze zich verzetten tegen Maduro of zijn voorganger, Hugo Chavez, die de afgelopen 27 jaar over Venezuela regeerde.

Onder druk van de regering-Trump, die aanzienlijke invloed heeft op de nieuwe regering, begon de Venezolaanse interim-president Delcy Rodríguez – ooit de vice-president van Maduro – verbeteringen aan te brengen. Zijn regering was bevrijdend 431 sinds 8 januari politiek gevangene en beloofde beruchte locaties te sluiten HelicoïdeCaracas gevangenis en martelcentrum.

Nu promoot Rodríguez een amnestiewet.

“Wraak, wraak en haat mogen ons niet overweldigen”, zei Rodríguez onlangs in een toespraak. “Wij bieden de mogelijkheid om in vrede in Venezuela te leven.”

Donderdag begon de Nationale Vergadering te debatteren over de artikelen van de amnestiewet, die naar verwachting binnenkort zal worden goedgekeurd, aangezien de regerende Socialistische Partij de meerderheid van de zetels heeft en wordt geleid door Jorge Rodríguez, de broer van de interim-president.

‘We vragen om vergeving, en we moeten bereid zijn anderen te vergeven’, zei hij.

Voorzitter van de Nationale Assemblee, Jorge Rodriguez, spreekt met wetgevers tijdens een debat over een amnestiewet in Caracas, Venezuela, donderdag 12 februari 2026.

Christian Hernández/AP

onderschrift verbergen

ondertiteling wisselen

Christian Hernández/AP

Maar het wetsontwerp ligt nu onder vuur van mensenrechtengroeperingen en families van politieke gevangenen.

Eén reden is dat overheidsfunctionarissen de amnestie beschreven als een manier om de vrijlating van meer dan 500 dissidenten die nog steeds achter de tralies zitten, te bespoedigen. Maar juridische experts zeggen dat dit binnenkort kan gebeuren, zonder enige nieuwe wetgeving.

Ook al heeft Venezuela een nieuw staatshoofd, de corrupte en repressieve overheidsinstellingen die zijn opgericht door Maduro, die het land tot 2013 regeerde, blijven bestaan, zegt oppositielid Antonio Ecarri.

Ecarri, die deel uitmaakt van de wetgevende commissie die de amnestiewet onderzoekt, wees erop dat de Venezolaanse rechtbanken nog steeds gevuld zijn met pro-regime rechters die de bevelen van Maduro uitvoeren en duizenden onschuldige mensen in de gevangenis gooien.

Volgens de huidige amnestiewet moeten slachtoffers van repressie door de overheid echter voor dezelfde rechter verschijnen om amnestie aan te vragen.

‘Het slaat nergens op,’ zei Ecarri.

Juanita Goebertus, directeur Amerika bij Human Rights Watch, zei dat er “zeer ernstige beperkingen” in de amnestiewet zitten. Om voormalige politieke gevangenen bijvoorbeeld een nieuwe start en een nieuwe start te geven, is het noodzakelijk om hun gevangenisdossiers te vernietigen. Sommige gedetineerden kregen echter te maken met seksuele intimidatie of marteling.

“Wij zijn bezorgd dat dit zou kunnen resulteren in het verlies van bewijsmateriaal dat van cruciaal belang zou kunnen zijn bij de (vervolging van) mensenrechtenschendingen”, aldus Goebertus.

Overheidsfunctionarissen en zwaarbewapende veiligheidstroepen hebben de afgelopen kwart eeuw de meeste misbruiken gepleegd. Het taalgebruik in het wetsvoorstel en de toespraken van wetgevers van de regerende partij schilderen ongewapende oppositieactivisten echter af als even verantwoordelijk.

De dissidenten “eisen amnestie, maar ze hebben niet de nederigheid om toe te geven dat de staat bereid is hen te vergeven voor alle misdaden die ze hebben begaan”, zegt Iris Varela, een regeringsgezind wetgever.

Mensen wonen een door studenten geleide mars bij op de Nationale Jeugddag om op te roepen tot de vrijlating van gedetineerden, die door hun familieleden en mensenrechtenorganisaties als politieke gevangenen worden beschouwd, in Caracas, Venezuela, donderdag 12 februari 2026.

Ariana Cubillos/AP

onderschrift verbergen

ondertiteling wisselen

Ariana Cubillos/AP

Gonzalo Himiob, vice-president van een Venezolaanse rechtsbijstandsgroep Misdaadforumzei dat regeringsfunctionarissen weigerden politieke gevangenen te erkennen als slachtoffers van ernstige mensenrechtenschendingen, omdat dat een stilzwijgende erkenning zou zijn van de verantwoordelijkheid van de regering voor het misbruiken van hen.

Goebertus voegde hieraan toe: “Er moet erkenning zijn dat er zeer ernstige mensenrechtenschendingen zijn begaan door het regime. En er moet de waarheid worden verteld over deze misdaden. En dat staat absoluut niet in deze amnestiewet.”

Het huidige debat zou echter nog maar een paar maanden geleden ondenkbaar zijn geweest, en sommigen zien het als de eerste stap in de richting van het openstellen van de democratie in Venezuela.

Ecarri, parlementslid van de oppositie, zei: “Er is geen magische oplossing, maar er beginnen langzaam dingen te gebeuren.”
Hoewel hij twijfels heeft over de amnestiewet, is Evans, een onlangs vrijgelaten politieke gevangene, ook optimistisch.

“We zijn beter af dan in december”, zei Evans. “In december zat ik in de gevangenis. Vandaag niet.”