Of je nu een queer bent die van leerfeestjes houdt, een sapphic die van BDSM houdt, of iemand die er baat bij heeft inclusief knikruimte, Je weet het misschien niet, maar je hebt een deel ervan te danken aan Cynthia Slater. Als huidpionier, seksuele voorlichter, gemeenschapsbouwer en icoon van de panseksuele geschiedenis herdefinieert Slater het Vreemde bdsm om beter te zijn en de sfeer inclusiever te maken alle vreemde mensen.
Slater, geboren in 1945, vocht ervoor dat queervrouwen een plek zouden krijgen in de leerwereld van het San Francisco van de jaren zeventig, die destijds alleen voorbehouden was aan cisgender-homomannen. Vanaf het begin wilde Slater de knikruimte voor iedereen uitbreiden. Leidekker officieel opgericht Society of Janus in 1974, de tweede zwarte organisatie in het land en de eerste die mensen van alle geslachten en seksualiteiten omvatte, daarmee brekend met de traditie.
“Het maakt niet uit of je hetero, homo, zwart, blank of trans bent – het maakt ons niet uit, zolang je maar lid wordt van SM en het veilig, gezond en met wederzijds goedvinden is,” vertelde Sheree Rose, een performancekunstenaar en fotograaf die de leerscene in de jaren tachtig documenteerde. Uit tijdschrift van de Janusvereniging. “Dit is de eerste keer dat het naar een breder publiek wordt gebracht, omdat hetero’s die met SM in aanraking komen doorgaans erg privé zijn.”
Slater zei dat hij en zijn medeoprichters de naam Society of Janus kozen omdat Janus, de Romeinse god van de transitie, vaak werd vertegenwoordigd door twee gezichten, die beide kanten van de Dom/sub-dynamiek belichaamden. Janus is ook de god van de portalen, die volgens Slater de reis naar acceptatie vertegenwoordigt die veel mensen in de BDSM-ruimte doorlopen.
“Janus was de Romeinse god van de oorlog – een oorlog die we voeren tegen de stereotypen die doorgaans tegen ons worden geuit”, zegt Slater schrijven in zijn Leather Hall of Fame-biografie.
In 1977 overtuigden Slater en zijn vriend Patrick Califia, via verbindingen die hij legde via de Society of Janus, zelfs Steve McEachern, eigenaar van Historic San Francisco. homo-S/M-club in de Catacombenberoemd om haar tepels boksen op de kaart – om zaterdagavondfeesten te openen voor lesbiennes en andere queer vrouwen. Het resulterende feest in 1978 was een groot succes en werd een belangrijk onderdeel van de snelgroeiende leerdijkscene van San Francisco.
“Lesbische sadomasochisten begonnen zich te organiseren, en dankzij de vrijgevigheid van Steve kwamen ze in aanraking met een voorheen ontoegankelijke wereld van feesten en technologisch spel,” cultureel antropoloog Gayle Rubin schreef in zijn geschiedenisboek: Afwijking. “De Catacomben werden al snel de thuisbasis en het clubhuis van de opkomende lesbische SM-gemeenschap in San Francisco.”
Het succes van de meidenavond inspireerde Slater om in 1980 samen met Susan Thorner een avond voor gemengd geslacht te organiseren in de Catacomben, een van de eerste gedocumenteerde ruimtes waar alle geslachten en seksualiteiten van kinksters onder één dak samenkwamen. Slater organiseerde zelfs kleinere gemengde feesten zoals deze in zijn thuiskerker (wat op zichzelf een iconische lijn is).
Maar naast zijn strijd om BDSM-ruimtes gastvrijer te maken voor alle queer mensen, wil Slater ze ook veiliger maken. Een groot deel van haar werk als seksuele voorlichter concentreert zich op lestechnieken, etiquette, veilige seks en passende toestemmingspraktijken in de knikkamer. De Society of Janus fungeert als een centrum voor het opleiden en ondersteunen van mensen die nieuw zijn in BDSM, en organiseert regelmatig discussiegroepen voor vrouwen.
“Deze mensen kennen niet eens de betekenis van het woord ‘toestemming’”, zei hij Drummer-tijdschrift in 1979. “Het is alsof je, als je een Dominant bent, dominant bent over iedereen, en als je een Onderdanige bent, doe je alles wat iemand je zegt binnen te komen. Etiquette, hoe zal ik het zeggen, ontbreekt een beetje. Er is geen finesse. Er is geen respect. En ik ben in dat opzicht volledig terughoudend. Het maakt me niet uit of ik een halsband draag, niemand zal me vertellen wat ik moet doen, tenzij ik ze eerst toestemming geef!”
