Dit verhaal is oorspronkelijk gepubliceerd door Malen. Schrijf je in voor Grist wekelijkse nieuwsbrief hier.
Het gesprek rond het energieverbruik in de Verenigde Staten is uiterst belangrijk geworden. . . elektriciteit. Iedereen, van president Donald Trump tot mede-gastheer van Vandaag show heeft gesproken over de stijgende vraag en de stijgende kosten van elektronen. Veel mensen zijn bang dat nutsbedrijven niet genoeg elektriciteit zullen kunnen produceren. Maar een rapport Het vandaag gepubliceerde rapport betoogt dat de betere vraag is: kunnen we nutsbedrijven die al efficiënter produceren gebruiken om de komende golf op te vangen?
“Veel mensen bekijken dit vanuit het standpunt van: hebben we meer hulpbronnen en gascentrales aan de aanbodzijde nodig?” zei Mike Specian, nutsmanager bij de non-profit American Council for an Energy-Efficient Economy, of ACEEE, die het rapport schreef. “We constateerden een gebrek aan discussie over maatregelen aan de vraagzijde.”
Toen Specian zich in de gegevens verdiepte, ontdekte hij dat het implementeren van energie-efficiëntiemaatregelen en het verschuiven van het elektriciteitsgebruik naar tijden van lagere vraag twee van de snelste en goedkoopste manieren waren om aan de groeiende elektriciteitsbehoefte te voldoen. Deze stappen zouden kunnen bijdragen aan het grootste deel, of zelfs aan de gehele, verwachte lastengroei van het land. Bovendien bedragen de kosten slechts de helft – of minder – van de kosten van het bouwen van nieuwe infrastructuur, terwijl de uitstoot die door deze operaties wordt veroorzaakt, wordt vermeden. Maar Specian ontdekte ook dat de overheid meer zou kunnen doen om nutsbedrijven te stimuleren om te profiteren van deze voordelen aan de vraagzijde.
“Energie-efficiëntie en flexibiliteit zijn nog steeds enorme onaangeboorde hulpbronnen in de VS”, zei hij. “Naarmate het niveau van elektrificatie blijft toenemen, zal dit steeds belangrijker worden.”
Het rapport schat dat energiegedreven efficiëntieprogramma’s in 2040 het verbruik met zo’n 8 procent kunnen terugdringen, ofwel zo’n 70 gigawatt, en die besparingen kosten momenteel zo’n 20,70 dollar per megawatt. De goedkoopste gasgestookte elektriciteitscentrales beginnen nu bij ongeveer $ 45 per opgewekte kilowatt. Hoewel de kosten van het verschuiven van de belasting moeilijker in kaart te brengen zijn, schat het rapport dat het verschuiven van het elektriciteitsverbruik van piekuren – vaak via prijsbepaling op het tijdstip van gebruik, slimme apparaten of nutsvoorzieningen – naar tijden waarin het elektriciteitsnet minder belast is en elektriciteit goedkoper is, tegen 2035 een besparing van 60 tot 200 gigawatt aan elektriciteit zou kunnen opleveren. Dit cijfer alleen al zou op korte termijn zelfs de meest agressieve capaciteitsgroeiprojecties van datacenters ruimschoots overtreffen.
Vijay Modi, directeur van het Quadracci Sustainable Engineering Laboratory aan de Columbia University, is het ermee eens dat energie-efficiëntie van cruciaal belang is, maar weet niet zeker hoeveel besparingen er kunnen worden gerealiseerd. Hij is ook van mening dat de overheid op alle niveaus – en niet de nutssector – het best geplaatst is om dergelijk werk te stimuleren. Hij ziet een groter potentieel in load-balancing om de piekvraag te verminderen.
“Dit is een grote zorg”, zei hij, en legde uit dat naarmate de piekbelastingen toenemen, dit het upgraden van onderstations, transformatoren, elektriciteitsleidingen en een groot aantal andere distributieapparatuur vereist. Hierdoor stijgen de kosten en tarieven. Nutsbedrijven, zo voegde hij eraan toe, zijn goed gepositioneerd om dit probleem op te lossen, omdat ze over de gegevens beschikken die nodig zijn om het gebruik effectief te verschuiven en al stappen in die richting zetten door te investeren in software voor belastingbeheer, het installeren van batterijopslag en het opwekken van elektriciteit dichter bij de eindgebruikers met zaken als kleinschalige hernieuwbare energiebronnen.
“Dit vertraagt enkele van de grote investeringen”, zei Modi. “Klanten profiteren er op hun beurt ook van.”
Specian zegt dat een van de redenen waarom nutsbedrijven de neiging hebben zich op de aanbodkant te concentreren, is dat ze op die manier vaak meer geld kunnen verdienen. Het bouwen van infrastructuur wordt beschouwd als een kapitaalinvestering, en nutsbedrijven kunnen deze kosten doorberekenen aan klanten, plus een extra rendement, of premie, die doorgaans rond de 10 procent ligt. Programma’s voor energie-efficiëntie worden echter over het algemeen beschouwd als operationele kosten en komen niet in aanmerking voor een rendement. Deze regeling, zo zei hij, motiveert nutsbedrijven om nieuwe infrastructuur aan te leggen in plaats van energie te besparen, ook al biedt het een meer betaalbare optie voor belastingbetalers.
“Onze incentives waren niet goed opgezet”, zegt Specian. Staatswetgevers en toezichthouders kunnen dit aanpakken, zei hij, door ze ten uitvoer te leggen normen voor energie-efficiëntie van hulpbronnen of op prestaties gebaseerde regelgeving. “scheiding”, waarbij de inkomsten van een bedrijf worden gescheiden van de hoeveelheid elektriciteit die het verkoopt, is een andere tactiek die veel staten hebben toegepast.
Joe Daniel, leider van het CO2-vrije elektriciteitsteam van het Rocky Mountain Institute zonder winstoogmerk, heeft ook gekeken naar een model dat bekend staat als ‘het delen van brandstofkosten’, waarmee nutsbedrijven en belastingbetalers de besparingen of extra kosten kunnen delen in plaats van deze volledig door te berekenen aan de klanten. “Dit is een beleid dat verstandig lijkt”, zei hij. Een aantal staten in het hele politieke spectrum hebben deze aanpak overgenomen, en van de mensen met wie hij heeft gesproken of gehoord, zegt Daniel dat “elke consumentenadvocaat, elke openbare commissaris van de staat het leuk vindt.”
Het Edison Electric Institute, dat alle elektriciteitsbedrijven in het land vertegenwoordigt die eigendom zijn van investeerders, vertelde Grist dat nutsbedrijven ondanks de regelgeving vooruitgang boeken op dit gebied. “Bedrijven die lid zijn van de EEI voeren robuuste energie-efficiëntieprogramma’s uit die elk jaar genoeg elektriciteit besparen om bijna 30 miljoen Amerikaanse huizen van stroom te voorzien”, aldus de organisatie in een verklaring. “Elektriciteitsbedrijven blijven samenwerken met klanten die geïnteresseerd zijn in vraagrespons, energie-efficiëntie en andere belastingflexibiliteitsprogramma’s die het energieverbruik en de kosten kunnen verlagen.”
Omdat veranderingen in de infrastructuur over langere tijd plaatsvinden, is het belangrijk om nu deze veranderingen te blijven nastreven, zegt Ben Finkelor, uitvoerend directeur van het Institute for Energy and Efficiency aan de Universiteit van Californië, Davis. “De planning duurt nog tien jaar”, zei hij, eraan toevoegend dat voorbereidingen nu in de toekomst miljarden dollars kunnen besparen. “Misschien kunnen we voorkomen dat we die basislasten bouwen.”
Specian hoopt dat zijn rapport wetgevende instanties, toezichthouders en consumenten zal bereiken. Wie het ook leest, hij vindt dat de boodschap duidelijk moet zijn.
—Door Tikroot
Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Malen.
Grist is een onafhankelijke non-profit mediaorganisatie die zich toelegt op het vertellen van verhalen over klimaatoplossingen en een rechtvaardige toekomst. Meer informatie op Grist.org.
