Zwangere immigranten in Minnesota hebben abortussen uitgesteld, post-abortuszorg overgeslagen en geboortebeperkingsbezoeken en dringende follow-ups van kankerscreeningen uitgesteld om contact met federale immigratieagenten te vermijden.
Zorgverleners zeggen dat de federale operatie – die het ministerie van Binnenlandse Veiligheid de grootste immigratiehandhavingsinval ooit noemde – de toegang tot tijdgevoelige reproductieve gezondheidszorg heeft afgesneden, vertragingen die zouden kunnen resulteren in ingewikkelder en duurdere zorg. Grenstsaar Tom Homan kondigde donderdag aan dat de operatie – die nu in de derde maand is – binnenkort zou eindigen, en zei dat er slechts een “kleine voetafdruk” in de staat zou overblijven.
Sinds 1 december zagen Planned Parenthood-klinieken in Minnesota een stijging van 8,2 procent in het aantal no-shows, een opmerkelijke stijging veroorzaakt door een langdurig federaal offensief, zei Ruth Richardson, CEO van Planned Parenthood North Central States, dat gezondheidscentra exploiteert in Minnesota, Iowa, South Dakota en Nebraska.
“Er is op dit moment een enorme hoeveelheid angst”, zei Richardson. Medewerkers van Planned Parenthood zeggen dat dit de grootste piek in het ziekteverzuim is die ze de afgelopen jaren hebben vastgesteld.
Volgens gegevens gedeeld door Planned Parenthood waren het disproportioneel veel patiënten die afspraken misten of annuleerden die gepland waren voor diensten voor gezinsplanning, een brede categorie die anticonceptie, wellnessbezoeken, kankeronderzoeken en testen op seksueel overdraagbare infecties omvat.
Maar de toename van het aantal annuleringen doet zich over de hele linie voor – ook bij sommige patiënten in het eerste trimester van hun zwangerschap, zegt dr. Sarah Traxler, hoofdarts bij de organisatie. Hoewel abortus veilig is, wordt het ingewikkelder – en duurder – naarmate de zwangerschap vordert, vooral in het tweede trimester.
“Het is altijd het beste als iemand weet dat hij een abortus wil en die laat doen wanneer hij er klaar voor is,” zei Traxler. “Hoe langer ze uitstellen, hoe moeilijker de procedure voor hen zal zijn.”
De regering-Trump heeft een beleid uit het Biden-tijdperk teruggedraaid dat immigratieambtenaren verbood zich op gezondheidszorgaanbieders te richten, waardoor de deur werd geopend voor invallen in of nabij gezondheidscentra. Immigratieagenten waren “in de buurt” van Planned Parenthood-filialen en bezochten kort een van de gezondheidscentra van de organisatie, zei Richardson. Whole Woman’s Health, een andere abortusaanbieder, heeft geen immigratieagenten ter plaatse gezien, maar bevindt zich in de buurt van het appartementengebouw waar federale ambtenaren het doelwit van zijn.
“Iedereen is bezorgd. Onze patiënten zijn bezorgd. Ons personeel is bezorgd”, zei Richardson.
Patiënten bij Planned Parenthood, dat klinieken heeft in Minneapolis en St. Louis. Ook Paul was zenuwachtig over vervolgbezoeken na hun abortus, zei Traxler, inclusief bezoeken om er zeker van te zijn dat de abortus succesvol was.
Complicaties als gevolg van abortus zijn zeer zeldzaam en het percentage mislukkingen is laag. Patiënten die een abortus met medicijnen ondergaan, kunnen echter last krijgen van overmatige bloedingen of infecties, die worden veroorzaakt doordat het lichaam er niet in slaagt alle delen van het embryo of de foetus te verdrijven.
“Gewoonlijk kan deze ziekte poliklinisch worden behandeld, maar als de behandeling wordt verlengd, kan deze ziekte levensbedreigend zijn”, aldus Traxler.
Andere organisaties in Minnesota hebben een mogelijke afname opgemerkt van het aantal mensen dat abortus wenst. Our Justice, een lokaal abortusfonds, ontvangt minder financieringsaanvragen, een verandering die leiders toeschrijven aan een klimaat van angst dat wordt aangewakkerd door de federale operatie, aldus uitvoerend directeur Shayla Walker. In januari vroegen 82 mensen om geld om de abortuskosten te dekken, zei hij. In januari 2025 zal dat aantal 131 zijn.
Abortusaanbieders in de regio hebben de nadruk gelegd op medische opties waarbij mensen niet hun huis hoeven te verlaten. Planned Parenthood en Whole Woman’s Health, andere abortusaanbieders, hebben beide abortussen via telezorg benadrukt. Patiënten in het eerste trimester kunnen abortusmedicatie laten bezorgen, die ze veilig van huis kunnen meenemen. Whole Woman’s Health deelt informatie over mogelijkheden voor het versturen van abortuspillen, anticonceptie en zwangerschapstests via lokale websites voor wederzijdse hulp, die ook in de Twin Cities worden gebruikt om diensten zoals voedseldonaties, rechtsbijstand en huurondersteuning te coördineren.
“Het is een zeer veilige optie voor mensen die thuis moeten blijven”, zegt Amy Hagstrom Miller, hoofd van Whole Woman’s Health. “Mensen weten niet altijd dat dit een optie is.”
Dit is echter niet voor iedereen een geschikt alternatief. Mensen die zich in het tweede trimester van hun zwangerschap bevinden, hebben een persoonlijke procedure nodig als ze hun zwangerschap willen beëindigen. De behandelingsopties zijn vergelijkbaar met de ervaring van een miskraam, en sommige patiënten voelen zich wellicht meer op hun gemak bij het beëindigen van hun zwangerschap met een persoonlijke procedure. Voor mensen die hun abortus privé willen houden, of die zich niet veilig voelen om hun partner te vertellen dat ze een abortus willen, kan het ontvangen van pillen per post om mee te nemen een veiligheidsrisico vormen.
Traxler wees ook op andere tijdgevoelige reproductieve diensten die door Planned Parenthood worden aangeboden – in het bijzonder screenings op baarmoederhalskanker – die niet thuis kunnen worden gedaan.
Ze beschreef twee patiënten die follow-up nodig hadden voor baarmoederhalskanker als niet bereid om voor behandeling te komen, daarbij verwijzend naar zorgen over ICE. Beiden hadden bij diagnostisch onderzoek ‘hooggradige afwijkingen’, waarvan de resultaten wezen op een ernstig risico op kanker, en die een gedetailleerde onmiddellijke evaluatie vereisten.
“Dit is niet iets dat op ICE wacht”, zei hij. “Normaal gesproken hebben we niet zoveel urgentie bij het screenen op baarmoederhalskanker, maar bij deze patiënten is het zo belangrijk dat we ze er niet bij kunnen betrekken.”
Kliniekbegeleiders – de vrijwilligers die patiënten vanuit hun auto naar de kliniek begeleiden en hen beschermen tegen anti-abortusdemonstranten – hebben training gekregen over hoe ze patiënten kunnen beschermen tegen immigratieagenten, inclusief wanneer ze het juridische team van de organisatie moeten inschakelen, en hoe ze de juiste huiszoekingsbevelen kunnen herkennen.
Nu steeds minder mensen een abortus ondergaan, is het abortusfonds van Our Justice verschoven om de nadruk te leggen op andere aanbiedingen. Dit omvat onder meer fondsenwerving om maandverband en luiers uit te delen, het coördineren van huurhulp voor mensen die zich niet veilig voelen om naar hun werk te gaan, en in één geval het proberen de medische kosten te dekken van een zwangere cliënte die de prenatale zorg uitstelde omdat ze bang was immigratieambtenaren tegen te komen en die later een bezoek aan de eerste hulp nodig had.
“We proberen altijd manieren te vinden om in te spelen op de behoeften van de gemeenschap”, zegt Walker.
