Volgens relatiewetenschapper Paul Eastwick is online daten een markt met dramatische winnaars en verliezers. “Ik denk dat ons moderne bestaan voortkomt uit een manier van omgaan met elkaar die het belang van partnerwaarde echt vergroot,” zei Eastwick. “Maar de dingen hoeven niet zo te zijn, en dat is al heel lang niet meer zo.”
Shelf Help is een gezondheidscolumn waarin we onderzoekers, denkers en auteurs interviewen over hun nieuwste boeken – allemaal met als doel te leren hoe je een voller leven kunt leiden.
Dit was de oorsprong van Eastwicks decennialange onderzoek naar de manier waarop mensen nauwe relaties aangaan en onderhouden. Zijn nieuwe boek “Gebonden door evolutie: de nieuwe wetenschap van liefde en verbinding” daagt de filosofie van de evolutionaire psychologie met betrekking tot daten en relaties uit – en weerlegt het idee dat geld het allerbelangrijkste is voor vrouwen, uiterlijk het allerbelangrijkste voor mannen, en dat iedereen doelen heeft die verbonden zijn aan ‘partnerwaarde’. In zijn werk, dus Professor psychologie aan de Universiteit van Californië, Davis biedt dating- en relatie-alternatieven waarbij compatibiliteit voorop staat.
Vanaf het begin van zijn carrière had Eastwick meer dan één ding om uit te kiezen in de evolutionaire psychologie.
Theoretische benaderingen, die menselijk gedrag, cognitie en emotie bestuderen als producten van natuurlijke selectie, schilderen relatievorming af als verkoopachtig, sterk gendergerelateerd en gebaseerd op strategie. Dat model, dat Eastwick ‘EvoScript’ noemt, kwam nooit overeen met zijn opvattingen over hechte relaties.
Onderzoekers beschouwen EvoScript al lang als verouderd en overbodig, of zelfs volkomen verkeerd. Maar pas een paar jaar geleden, toen een online gemeenschap van zogenaamde incels het evolutionaire psychologische verhaal van hechte relaties begon te volgen, begon hij EvoScript als gevaarlijk te beschouwen.
“Toen ik besefte dat er een leuke (evolutionaire) spiegelversie van de (evolutionaire) psychologie bestond, dacht ik dat het tijd was”, zei Eastwick. “Er was een waarschuwing voor mij dat we wetenschappelijke boeken nodig hebben die de meest hedendaagse wetenschap aan het publiek kunnen presenteren.”
In zijn werk betoogt Eastwick dat wenselijkheid subjectief en onvoorspelbaar is – en dat het enige dat mensen willen een veilige band van gehechtheid is die hen in goede en slechte tijden overeind houdt.
The Times sprak met Eastwick over hoe je het ‘getallenspel’ bij daten opnieuw kunt bedenken, tips voor betere dates en waarom mannen en vrouwen uiteindelijk dezelfde dingen willen.
Dit interview is voor de duidelijkheid ingekort en bewerkt.
Auteur van ‘Bound by Evolution’ Paul Eastwick.
(Alison Ledgerwood)
Je schrijft in je boek dat ‘online daten de slechtste kanten van daten naar voren kan brengen door de verschillen tussen mannen en vrouwen te overdrijven en je het gevoel te geven dat je een outcast bent.’ Wat zijn de psychologische gevolgen hiervan op de lange en korte termijn voor mensen tijdens hun datingleven?
“Het zorgt ervoor dat daten voelt als werk, alsof je een verkooppraatje houdt, en je kunt je doelen hoog stellen, maar uiteindelijk moet je genoegen nemen. Het geeft het gevoel dat je een deal rond probeert te krijgen, en ik denk dat dat een slechte metafoor is, vooral als we op de lange termijn gelukkig willen zijn. Maar er is een langzame aanpak die meer voelt als verbinding zoeken, je openstellen, tijd besteden aan het leren kennen van andere mensen, soms alleen maar om andere mensen te leren kennen. Een deel van wat ik wil doen in Dit boek herinnert mensen eraan dat er andere manieren zijn – en die andere manieren zijn ook democratischer, bij gebrek aan een beter woord – die meer privileges opleveren en meer mensen de kans geven partners te vinden die echt interessant voor hen zijn.
Als u EvoScript probeert te gebruiken, zoals u het noemt, wat is dan uw stelling over daten?
Mijn stelling is dat als we willen nadenken over de aard van menselijke relaties, hoe mensen zijn geëvolueerd om hechte relaties te vormen, ik het zou omschrijven als een zoektocht naar compatibiliteit in kleine groepen. Waar mensen klassiek naar op zoek zijn en wat klassiek de beste en meest bevredigende matches oplevert, is het vinden en bouwen van iets dat compatibel is met een andere persoon uit een zeer beperkte selectie.
OKÉdus ik moet mensen persoonlijk ontmoeten. Ik moet een vriendengroep aanmaken. Waar zou je daarmee heen gaan nu alles duur is en een groot deel van het leven online is?
Voor iemand die heteroseksueel is, als je een vrouw bent, is het zoiets als: ‘Oké, waar ga ik mannen ontmoeten? Waar zijn de mannen daarbuiten?’ Maak je geen zorgen als de jongens er zullen zijn, want als je een partner ontmoet, voelt het vaak als een vriend van een vriend van een vriend, toch? Het zorgt allemaal voor verbinding. Misschien een sport, misschien een activiteit, misschien een kookles, misschien een dansles. Misschien is het gewoon mensen terugbellen van je laatste baan die je al een tijdje niet meer hebt gezien, samenkomen onder het genot van een drankje en er een vaste gewoonte van maken. Ik begrijp het, mensen hebben het erg druk en alles online is een gelijkspel. Maar het belang van persoonlijk omgaan met mensen en verloren kennissen, dat is waar de magie gebeurt.
Veel mensen praten erover dat het slechts een getallenspel is: YJe moet meer daten, je moet meer mensen swipen. Wat is jouw reactie daarop?
Het is een getallenspel, maar laten we misschien eens op deze manier over de getallen nadenken. Het gaat niet zozeer om het aantal mensen, maar om het aantal interacties. Je kunt dus één keer twaalf mensen ontmoeten, of vier keer drie mensen. Ik heb voor de tweede gekozen, toch? Ontmoet minder mensen vaker. We hebben het nog steeds over cijfers. We hebben het nog steeds over hoe lang je bezig bent met mensen, om erachter te komen of je klikt. Maar een koffiedate van 20 minuten is zeker een snelle beoordeling waard. In een perfecte wereld betekent het naar rechts vegen naar iemand dat ik met je op de koffie ga, dan naar een interactieve les gaan, dan naar een concert gaan en tijd met je doorbrengen in alle drie de instellingen en kijken hoe het in het algemeen gaat en het dan beoordelen. Het is dus niet zo dat het getallenspel misleidend is. Je moet wel verschillende dingen proberen, maar we denken vaak: “Oh, ik kan gewoon een tijdje mensen uitproberen, en uiteindelijk heb ik geluk.” Hoe kleiner de steekproef, hoe pijnlijker dit allemaal is.
Koffiedates voelen voor mij als interviews. Maar waarom zou je vanuit wetenschappelijk perspectief een op activiteiten gebaseerde date aanbevelen boven een klassieke koffiedate?
Het beste bewijs dat we hebben over wat u kunt doen om uzelf aantrekkelijker voor iemand te maken, is niet door uw CV te delen en indruk op hem of haar te maken met die details. Doe iets dat iets zegt over wie je bent, hoe je omgaat, hoe je je verhoudt tot de wereld, en, belangrijker nog, iets kwetsbaars over jezelf. Dat 36 Testvragenook wel de Fast Friends-procedure genoemd, is echt het beste hulpmiddel dat we hebben. Binnen een uur of twee nadat ze iets interactiefs hebben gedaan, zijn mensen op het punt waarop ze bereid zijn te praten over dingen waar ze spijt van hebben, of dingen die ze erg leuk vinden aan andere mensen die ze net hebben ontmoet. En dit zit allemaal in de Fast Friends-procedure. Dus als ik denk aan mensen die activiteiten doen waarbij de aandacht niet alleen uitgaat naar de interviewmodus, dan denk ik: ‘Oh, we werken samen aan iets’, dan verlaagt dat het instinct voor zelfpromotie, dat meestal misleidend is.
In uw boek verwijst u naar compatibiliteit als ‘samengesteld, ontwikkeld en gebouwd’. Betekent dit voor jou dat je in theorie met iedereen zou kunnen opschieten?
Als je dit idee tot het uiterste doorvoert, als je mij ertoe aanzet, kan ik het er uiteindelijk mee eens zijn. En van alle dingen die ik zeg en die mensen zouden afwijzen, denk ik dat dit de reden is dat mensen ‘Nee’ zeggen. Nogmaals, ik kom terug op mensen die betrokken zijn in kleine groepen. Ze zorgen ervoor dat relaties werken met het beperkte aantal beschikbare opties, en omdat wij de wezens zijn die erbij betrokken zijn gemotiveerde redeneringHet is heel erg mogelijk om gelukkig te zijn met wie je ook bent, maar dat betekent niet dat mensen zomaar alle beschikbare alternatieven kunnen uitschakelen. Ik denk dat de beste manier om erover na te denken is: ik denk dat veel paren compatibiliteitspotentieel hebben, maar ik denk dat veel van de beslissingen die tijdens het proces worden genomen er veel toe doen.
Als het idee van een romantische bestemming, zoals jij het in je boek noemt, ‘het zwakste idee ooit door wetenschappers gepromoot’ is, wat is dan de grootste datingmythe die volgens jou door jouw persoonlijke onderzoek is ontkracht?
Dat mannen en vrouwen verschillende dingen willen in een partnerschap, dat ze verschillende eigenschappen hebben of heel verschillende entiteiten lijken, ik denk dat het bewijsmateriaal dat dit ondersteunt volkomen verkeerd is. We zien verschillen als je mannen en vrouwen vraagt: “Wat wil je in een partner?” Maar als je kijkt naar de eigenschappen die er echt toe doen, is het verbazingwekkend hoe vergelijkbaar mannen en vrouwen zijn. En dat betekent niet dat er geen verschillen zijn, net zoals er verschillen zijn in de sterkte van de zin in seks. Het is kleiner dan mensen zeggen, maar het is er. Maar als je erover nadenkt, wat willen mannen en vrouwen dan van een hechte relatie? Wat ze echt wilden, was iemand die mij zou steunen, mijn successen zou vieren en mij zou steunen.
Hoe passen mensen dat toe op hun datingleven?
Door opnieuw te focussen op gehechtheid hoop ik dat dit een deel van het heteropessimisme in de wereld zal verminderen. We zijn tot een zeer somber beeld gekomen van de relatie tussen mannen en vrouwen. Omdat we de wereld anders zien, zijn we het altijd oneens. En man, als je relaties benadert vanuit dit raamwerk van gehechtheid, en je kijkt naar de dingen die mensen gelukkig maken, kunnen mannen en vrouwen echt mooie dingen opbouwen door samen te werken, en dat doen ze vaak ook. Omdat we verbonden wezens zijn, is er zoveel potentieel voor echte verbinding gedurende een langere periode.
Heb je voorspellingen over hoe de toekomst van daten eruit zal zien?
Natuurlijk voelt het alsof mensen zich beginnen te vervelen met deze apps en op zoek zijn naar meer manieren om persoonlijk te socialiseren. Ik vind het geweldig. Ik maak me zorgen over wat de AI gaat doen: zal het zo echt aanvoelen dat het ervoor zorgt dat onze interactiespieren atrofiëren? Dat is het grote vraagteken dat voor ons ligt. Ik ben hier niet om grootvader te zijn, maar ik hoop ook dat we het vermogen om met echte mensen om te gaan niet verliezen.
