Toen ik besloot om bij anderen te gaan wonen ervaren marinierde motivatie is praktisch. Ik wilde geld besparen en geloofde dat het delen van militaire ervaringen het samenleven eenvoudig zou maken. Wij begrijpen discipline, teamwerk en opoffering. Ik neem aan dat dit op natuurlijke wijze zal worden overgenomen in het burgerleven.
Ik heb het mis. Ik besefte meteen dat ik een huis vol met spullen binnenstapte onopgelost trauma – zoals ziekte, verslaving en echtscheiding.
Ik moest onmiddellijk mijn ego controleren. Ik moest beslissen of ik zou aftreden of een ondersteunende teamgenoot zou zijn.
Gedeelde militaire ervaring betekent niet dat we mentaal allemaal in dezelfde toestand verkeren
In het leger worden normen opgelegd door de structuur. In het burgerleven verdwijnen deze structuren. Hoewel we allemaal mariniers waren, bevonden we ons in heel verschillende levensfasen. Sommige zijn op hun hoogtepunt geweest en bevinden zich nu op hun laagste punt. Anderen beginnen opnieuw met beperkte middelen.
Onze littekens komen niet overeen, en onze littekens ook niet coping-mechanismen.
Ik kwam er al snel achter dat vriendschap alleen trauma niet geneest. Het ene moment steunen we elkaar en het andere moment trekken we ons terug. Iedereen draagt zijn pijn anders, en soms voelt het huis daardoor zwaar.
Ik werd rustiger en trok me lange tijd terug in mijn kamer. Ik socialiseer niet veel en mag zelden decomprimeren. Omdat ik omringd was door de problemen van anderen, werd mijn neiging blootgelegd om mezelf onder druk te isoleren.
Ik besloot thuis een leidende rol op me te nemen
Toen ik er voor het eerst kwam wonen, ontdekte ik dat er in mijn huis veel regels waren waar ik me aan moest houden. Het herinnert me eraan dat dit niet mijn plek is, hoeveel geld ik ook bijdragen.
Ik had kunnen weigeren, maar in plaats daarvan heb ik ervoor gekozen een leider te zijn en nederigheid te tonen. Ik begon te doen oninteressant werk: schoonmaken, koken, huisgenoten meenemen naar afspraken en helpen waar ik kan.
Ik probeer mij te concentreren op het gemakkelijker maken van ieders leven, inclusief dat van mij. Ik kreeg er niets voor terug, maar ik diende toch mijn huisgenoot.
Deze aanpak heeft mij uit mijn isolement geholpen. Ik accepteer dat ik weer een eigen plekje wil, maar ik beschouw deze periode als voorbereiding en niet als straf.
Ik heb geld bespaard, maar ik heb iets waardevollers geleerd
Terugkijkend was het leven in die omgeving zowel een roeping als een keerpunt. Zonder dat hoofdstuk zou ik mijn verhaal niet kunnen vertellen. We rouwen, herbouwen en leren elkaar met een klein budget. Het dwong me om te vertragen, mijn ego achter te laten en kracht opnieuw te definiëren.
Uiteindelijk heb ik geleerd dat leiderschap niet gaat over de luidste of sterkste persoon in een kamer zijn. Het gaat over geduld, aanpassingsvermogen en de bereidheid om te dienen zonder erkenning.
Samenleven met een collega-marinierveteraan heeft mij niet alleen geld bespaard. Het heeft mij geleerd leiding te geven als alle structuur verdwenen is.
