Ik heb door heel Europa gewandeld: de beste en minst favoriete plaatsen

In de Oostenrijkse Alpen, net ten zuiden van de iconische berg Zugspitze, ligt Leutash, een weelderig en ongerept bergdal met een uitgebreid netwerk van paden.

De lustocht van Rotmoosalm naar Wettersteinhütte is zwaar – de volledige lus is ongeveer 14 kilometer lang met meer dan 900 meter hoogteverschil – maar naar mijn mening worden de mooiste aspecten van de Oostenrijkse ervaring in één wandeling samengevat.

Ik zag weelderige bossen, prachtige steile bergtoppen, groene weiden, bergbeken, ijskoude blauwe meren en traditionele berghutten, allemaal op één dag.

Na reizen door de Dolomieten Afgelopen oktober droomde ik met mijn vriendin nog van de 12 km lange wandeling naar Lago di Sorapis.

Uitgehouwen in een rotswand met een dramatische afdaling naar het herfstbos eronder, vereist dit technische heen-en-terug-pad absoluut een vaste voet tijdens de beklimming.

Er wordt gezegd dat het turquoise water van het meer, dat contrasteert met de bleke rotsachtige bergen, het de moeite waard maakt om te verkennen.

Mijn beste vriend en ik maakten in de herfst een roadtrip door Slovenië, van noord naar zuid langs de Italiaanse grens. Diep in de magische Soča-vallei ligt Slap Kozjak, een 14 meter hoge smaragdgroene waterval genesteld in een open kloof.

De watervallus volgt een ruim drie kilometer lange route langs klifranden, over houten hangbruggen en langs enkeldiepe boskreken.

Hoewel ik meestal de voorkeur geef aan langer, meer uitdagende klimIk was blij dat deze route zo gemakkelijk was dat ik nog steeds de energie had om de omgeving te verkennen.

In de zomer reisde ik naar de Jura in Frankrijk en wandelde over het iconische 7,0 kilometer lange pad dat langs zeven unieke, ruige watervallen loopt.

Ik denk dat het een geweldige tijd is om te bezoeken; ik vind het heerlijk om te zien hoe het zonlicht door het heldergroene bladerdak filtert en bijna glinstert in de beek op het pad.

Het is echter een populaire wandeling. De volgende keer begin ik eerder om de drukte te vermijden en in alle rust van de prachtige uitzichten te genieten.

Meest bekend als Lavaredo’s Drie PiekenDit UNESCO-werelderfgoed ligt in het hart van de Dolomieten.

Ik heb echt genoten van mijn herfstbezoek hier, maar ik maakte de fout om in de middag te beginnen, en de hordes bezoekers maakten mijn parkeertarief van € 40 minder dan de moeite waard.

Zelfs buiten het seizoen van de Dolomieten was de populaire 10,3 kilometer lange route vol met klimmers, klimmers en bierdrinkers toen ik eraan begon.

Eisriesenwelt was de eerste – en misschien wel meest memorabele – klim die ik voltooide nadat ik in augustus 2024 naar het buitenland verhuisde.

Ten zuiden van Salzburg is er een relatief korte maar steile klim langs een blootliggende rotswand die naar de grootste ijsgrot ter wereld.

Hoewel deze wandeling een interessante en unieke ervaring is, is hij ook gemakkelijk bereikbaar per kabelbaan, wat – naar mijn ervaring – veel mensen en lange wachttijden betekent.

Mijn zus en ik liepen de Fairy Glen-route op het eiland Skye tijdens onze Thanksgiving-reis door Schotland.

Het is een makkelijke wandeling van anderhalve kilometer over met gras begroeide heuvels, langs ongewone rotsformaties en rondzwervende kuddes schapen. De uitzichten waren prachtig en regelrecht uit een sprookje, maar de kleine betaalde parkeerplaats werd naarmate de dag verstreek steeds meer overspoeld met bezoekers.

Tussen dat, de korte lengte van de route en het grijze, natte weer dat de paden in modder verandert, verken ik het liefst de meer dramatische en afgelegen langeafstandspaden van Schotland.