De nieuwste film van Sophie Hyde Jimpa begon als een soort wensvervulling. Gebaseerd op haar levenservaringen vertelt de film, die deze week in beperkte oplage in première ging, het verhaal van Hannah (Olivia Colman), de moeder van het niet-binaire kind Frances (Aud Mason-Hyde, het echte kind van Sophie), terwijl zij en Frances naar Amsterdam reizen om de grootvader van Frances, Jim, te bezoeken.Johannes Lithgowzal in de toekomst Perkamentus spelen Harry Potter serie). Tijdens het bezoek geeft Frances toe dat ze met ‘Jimpa’ in Amsterdam willen wonen, wat Hannah ertoe aanzet haar relatie met haar vreemde kind en haar vreemde ouders opnieuw te evalueren.
Hyde heeft het uit zijn eigen leven gehaald en gecreëerd Jimpa uit een verlangen om zijn eigen zoon, Mason-Hyde, en zijn homoseksuele vader te zien communiceren over moeilijke vragen over seksualiteit en gender. Deze moeilijke maar noodzakelijke intergenerationele dialoog wordt volop getoond Jimpamet een aantal gesprekken tussen Jim, een hiv-positieve man die overleeft dankzij gemeenschapsactivisme in de aids-crisis, en Frances, wiens niet-binaire identiteit hun grootvader soms in verwarring brengt en in verwarring brengt.
Terwijl er een gesprek gaande is Jimpa Deze film is spannend en huiveringwekkend en toont een niet-traditioneel gezin dat ruimte wil maken voor alle soorten gezinnen. “Dat was de aanleiding om de film te maken, ze samen in een kamer te plaatsen, en vervolgens uit te groeien tot een groot familiedrama”, zei Hyde. Zij. Ondertussen sluit het thema van de film ook aan bij de ster Colman, die het verhaal vertelt Zij dat ze zich nooit op haar gemak voelde met rigide genderrollen, ook niet in haar eigen huwelijk. “Ik heb me als vrouw nooit erg vrouwelijk gevoeld”, zei ze. “Ik heb mezelf tegenover mijn man altijd omschreven als een homoseksuele man.”
In een Zoom-interview met ZijHyde en Colman praten over het weergeven van de erfenis van de AIDS-crisis op het scherm, Colmans liefde voor het vertellen van vreemde verhalen, en waarom Hyde de film een kenmerkend intracommunity-gevoel wilde geven.
Mark de Blok / Kino Lorber
Sofie, dat weet ik Jimpa sterk gebaseerd op je eigen levenservaringen. Wanneer ben je begonnen met het benaderen van de materie van je eigen leven als filmonderwerp?
Sofie Gids: Het antwoord is tweeledig. Mijn vader stierf in 2018, en hij was net als Jim in de film: een heel excentrieke man, heel provocerend, openlijk homoseksueel en een aids-activist en gezondheidswerker, en heel vreemd in het openbaar. Ik heb hem altijd gekend als iemand die zijn leven op het spel zette en niet veel keus had als hij zich in de politiek begaf, maar hij stemde er toch mee in.
