Jeff Bezos redt de Washington Post. Nu redt Hij zichzelf.

Dat bezuinigingen in The Washington Post brutaal.

Dit was wreed voor de lezers van de krant, die belangrijke berichtgeving zoals sportnieuws en internationale reportages misten. En het was wreed tegen honderden Post-medewerkers, waaronder velen van wie ik werk betaal om te lezen met mijn Post-abonnement.

De bezuinigingen bij The Post brachten velen er ook toe te wijzen op het voor de hand liggende: dat Post-eigenaar Jeff Bezos, momenteel de vierde rijkste persoon ter wereld, naar schatting evenveel waard is als $261 miljardgemakkelijk de verliezen van de krant zouden kunnen financieren… voor altijd, zonder ooit aandacht aan de verliezen te besteden.

Voor de goede orde: ik hoop ook dat Bezos zijn wisselgeld meeneemt en aan de journalistiek besteedt.

Merk op dat ik niet “journalistiek, toch” zei, want als je het hebt over rijkdom op Bezos-niveau, hoef je niet te kiezen: je kunt betalen voor journalistiek En raket En superjacht En Venetiaanse bruiloft En feest bij St. Barts. (En ja, ik realiseer me dat Bezos’ Amazon geld uitgeeft aan zaken als ‘Melania“doc is iets anders dan de persoonlijke uitgaven van Bezos. Het punt is dat hij het zich kan veroorloven. Net zoals ik af en toe luxe koffie kan betalen.)

Ik heb er ook niet bij stilgestaan ​​in hoeverre de problemen waarmee de Post wordt geconfronteerd dezelfde problemen zijn waar elke nieuwsorganisatie mee te maken heeft, vergeleken met de problemen waarmee nieuwsorganisaties worden geconfronteerd. Bezos maakte het nog erger door zich tot Trump te wenden. Of dat het nieuwe plan van de Post – dat zich richt op een paar onderwerpen waarvan zij denkt dat het een nationaal publiek zal aanspreken, zoals politiek en gezondheidszorg – zinvol is of eenvoudigweg een late zet is die veel van de concurrenten van de Post al hebben gedaan.

Maar de focus op Bezos onderstreept een probleem waar The Post al jaren mee kampt: het is een geldverliezende operatie die afhankelijk is van de goede wil van een miljardair. Ten eerste, om het van de vorige eigenaar te kopen, die hem heeft vrijgelaten voor prijs A De podcastdeal van Joe Roganen vervolgens zijn verliezen jarenlang financieren.

Misschien is Bezos het echt beu om voor de verliezen van de Post te moeten betalen. Misschien zijn de financieringsberichten niet langer gesynchroniseerd met een blijkt dat het nu goed gaat met Donald Trump, wereldbeeld. Het komt erop neer dat de Post zich in een niet te winnen positie bevindt door te hopen dat Jeff Bezos deze verliezen jarenlang zal blijven financieren. Nu wil hij niet. (Bezos heeft niet publiekelijk gereageerd op de bezuinigingen; Matt MurrayDe hoofdredacteur van The Post vertelde zijn staf dat de bezuinigingen bedoeld waren om “The Washington Post opnieuw uit te vinden voor dit nieuwe tijdperk. Dit werk is moeilijk, maar belangrijk.”)

Dit laat eens te meer zien hoe precair de positie van elke nieuwsorganisatie in de VS vandaag de dag is.

Er zijn enkele zeer goede publicaties, die is gecontroleerd door miljardairs of extreem rijke families – The New York Times, The Wall Street Journal en Bloomberg News – gericht op een nationaal publiek uit de hogere klasse, en ze presteerden goed. Er zijn een aantal snelgroeiende startups en nichepublicaties die zich doorgaans richten op onderwerpen waar rijke mensen – of de bedrijven waarvoor ze werken – zouden betalen om er meer over te leren. (Het blijkt dat sommigen dat wel doen richt zich op macht en Washington, DC (een sector die de Post zou moeten bezitten.) En er zijn verschillende vormen van aggregators die hun brood verdienen met het herverpakken van nieuws dat door anderen is geproduceerd, zoals uitgever van bulletin 1440.

En dat… soort van. De lokale nieuwsmarkt is zo slecht dat we routinematig het woord ‘woestijn” om het te beschrijven. Er zijn veel pogingen geweest om het aan te pakken, en mensen blijven nieuwe manieren proberen om het probleem op te lossen. Ik hoop dat het allemaal goed gaat, want we hebben echt lokaal nieuws nodig. TV-nieuwscontracten omdat TV-contracten. Tijdschriften zijn nu vaak ‘merken die eraan verbonden zijn hotel of reisagent.”

Geconfronteerd met deze grimmige realiteit is het normaal om naar Bezos te kijken en te denken: betaal gewoon. En nogmaals: ik hoop dat hij dat doet. Maar vertrouwen op de goede wil van miljardairs is hoop, geen plan.

Journalistiek – hoezeer we ons ook aanpassen, automatiseren en innoveren – is duur. En vóór het internet bestond journalistiek ondanks die kosten in de VS, omdat journalistiek werd gebundeld met andere dingen waar mensen (abonnees, adverteerders) voor wilden betalen.

Nu de zaken kapot gaan, hebben we een nieuw model nodig dat ondersteunt wat we vandaag hebben – en een eigendomsstructuur waaraan onafhankelijke bedrijven kunnen voldoen, en niet aan bedrijven die enorme winstverwachtingen hebben. Als ik wist hoe ik dat moest doen, zou ik dat doen. Ik weet alleen dat het niet de oplossing is om te hopen dat een miljardair het probleem zal oplossen.