De politieke reis van Tulsi Gabbard is niet gemakkelijk geweest.
Als tiener werkte hij voor zijn vader, een prominente anti-homo-activist, en zijn politieke organisatie, de is tegen het homohuwelijk. In 2002 werd hij gekozen in het Huis van Afgevaardigden van Hawaï en werd hij – op 21-jarige leeftijd – de jongste persoon die in de wetgevende macht diende.
Gabbard is een Democraat en bleef dat twee decennia lang zoterwijl hij van het staatshuis naar de gemeenteraad van Honolulu naar het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden fietste.
In 2020, hij is kandidaat voor het presidentschapafzien van anti-LGBTQ-opvattingen en verontschuldigde zich voor zijn eerdere standpunt. Dat was hij een assistent van Bernie Sanders en een felle criticus van Donald Trump en in het bijzonder zijn buitenlands beleid. Hij hekelt hem op een gegeven moment omdat “een Saoedi-Arabische prostituee worden.”
Nu is Gabbard MAGA in haar kousen.
Hoewel er geen duidelijke kwalificaties zijn – behalve zijn kruiperige verschijning op Fox News – Trump koos hem als directeur van de nationale inlichtingendienst, het hoofd van de nationale inlichtingendienst. Ondanks dat er geen plausibele reden was, was Gabbard vorige week aanwezig toen de FBI een massale inval uitvoerde in de verkiezingskantoren van Fulton County in Georgië. het achtervolgen van stomme theorieën de verkiezingen van 2020 zijn van Trump gestolen.
In plaats van zich bijvoorbeeld te verdiepen in de nieuwste inlichtingen uit Oekraïne of Gaza, hield Gabbard de wacht terwijl teams van agenten in kogelvrije vesten honderden stembussen en ander verkiezingsmateriaal wegvoerden.
Het zal het vaderland veilig houden.
Maar ook al is het vreemd en onverklaarbaar, de aanwezigheid van Gabbard buiten Atlanta is wel logisch. Hij houdt zich al een hele tijd bezig met gekke complotten. En hij zal buigen, als een wuivende handpalm, waar de wind ook heen waait.
Sommigen noemen het de ‘Mantsjoerijse kandidaat’, zegt John Hart, communicatieprofessor aan de Hawaii Pacific University, verwijzend naar het kneedbare cijfer in beroemde politieke thriller. In een andere wereld, zei hij, zou Gabbard misschien de running mate van Sanders zijn geweest.
“Er is een zekere mate van flexibiliteit voor nodig om te denken dat iemand die een Democratische vice-president had kunnen zijn nu in het kabinet van Trump zit”, zei Hart.
De taak van de directeur van de nationale inlichtingendienst van een land – een positie die in het leven is geroepen om enkele van de mislukkingen aan te pakken die hiertoe hebben geleid 9/11 aanvallen – zal dienen als de belangrijkste inlichtingenadviseur van de president en grote hoeveelheden buitenlandse, militaire en binnenlandse informatie verzamelen om het land te helpen verdedigen en de belangen van het land in het buitenland te beschermen.
Dit heeft helemaal niets te maken met het opnieuw indienen van de Amerikaanse verkiezingen zorg voor gekneusde gevoelens van een president met een uienhuid.
Zijn taak is als onpartijdig en apolitiek beschouwddat spreekt voor zich. Alleen moet dit gezegd worden in een tijd waarin alle wegen (en de acties van individuele kabinetsleden) naar Trump leiden, zijn ego, zijn wens En zijn onzekerheid.
Er zijn veel tekenen dat Gabbard zo is zeer slechte keuze voor hoofd van de inlichtingendienst.
Hij Geef de NAVO en de regering-Biden de schuld over de Russische invasie van Oekraïne. Hij beweerde dat de VS een gevaarlijk biologisch laboratorium in zijn land financierden – “waarbij valse Russische propaganda werd gekopieerd”, zoals de toenmalige senator Mitt Romney uit Utah het uitdrukte.
Hij verzette zich tegen Amerikaanse hulp aan de rebellen die tegen Bashar Assad vochten, had een ontmoeting met de toenmalige Syrische dictator en verdedigde hem tegen beschuldigingen hij gebruikte chemische wapens tegen zijn eigen volk.
Hij verdedigde Eduard Snowden En Julian Assangedie werd beschuldigd van het brein achter twee van de grootste inlichtingenlekken in de Amerikaanse geschiedenis.
Toch deed Gabbard het toch ternauwernood bevestigd door de Senaat52 tegen 48. De stemming, die vrijwel geheel langs partijlijnen verliep, was een ongunstig begin en heeft sindsdien niets gedaan om het gebrek aan vertrouwen van de parlementsleden weg te nemen.
Trump verwierp de getuigenis van Gabbard in het Congres over de nucleaire capaciteiten van Iran – “Het kan me niet schelen wat ze zegt” – en het bombarderen van de nucleaire installaties van het land. Wat wordt vermoed Het hoofd van de inlichtingendienst lijkt irrelevant in de ontslag van de regering De voormalige Venezolaanse president Nicolas Maduro.
Haar bizarre aanwezigheid in Georgië – waar Gabbard er naar verluidt voor had gezorgd dat FBI-agenten na de inval de president belden – leek weinig meer dan een manier om weer in haar goede gratie te komen.
(Afzonderlijk meldde de Wall Street Journal deze week dat een Amerikaanse inlichtingenfunctionaris een klokkenluidersklacht had ingediend tegen Gabbard, die verwikkeld was in een dispuut over het delen van details met het Congres.)
De Californische senator Adam Schiff zei: “Het is voor iedereen duidelijk dat Gabbard niet over het vermogen en de geloofwaardigheid beschikt” om leiding te geven aan de inlichtingengemeenschap van het land.
“Hij is buitenspel gezet door het Witte Huis, genegeerd door de agentschappen en heeft geen geloofwaardigheid in het Congres”, schreef de Democraat in een e-mail. Ze reageerde door de Grote Leugen van Trump na te praten ‘compleet door zich voor te doen als undercoveragent in Fulton County en alle normen en regels te overtreden door de president van de Verenigde Staten in contact te brengen met wetshandhavers die arrestatiebevelen uitvoeren. De enige bijdrage die Tulsi Gabbard nu kan leveren is aftreden.’
Terug in Hawaï had het voormalige congreslid jarenlang last van een slechte lichaamsgeur.
“Het begon met kritiek op president Obama” – gerespecteerde inheemse Hawaiiaan – over buitenlands beleid “en het gevoel op Hawaï dat ze meer geïnteresseerd is in het verschijnen in de nationale media dan in het werken voor de staat”, zegt Colin Moore, hoogleraar politieke wetenschappen aan de Universiteit van Hawaï en al jarenlang waarnemer van Gabbard.
“Hawaï-politici zijn, op enkele uitzonderingen na, geneigd dit te doen een soort dealmaker met weinig dramaniet één die nationale aandacht trekt,” zei Moore. “Het doel is om de anciënniteit te vergroten en voordelen terug te geven aan de staat. En een dergelijk model werd door Tulsi nooit gevolgd.”
Volgens Honolulu Civil Beat, een non-profit nieuwsorganisatie over de hele staat, zijn waarnemingen van Gabbard op Hawaï de afgelopen jaren, toen ze in de baan van Trump terechtkwam, uiterst zeldzaam. Niet dat hij erg werd gemist in deze zwaar democratische staat.
“Ik heb minder liefdadige mensen horen zeggen: ‘Laat de deur niet op je rug slaan als je naar buiten gaat’, zei Hart.
Maar dat betekent niet dat de promotie van Gabbard tot directeur inlichtingen een verlies is voor Hawaï en een winst voor Amerika. Ook Amerika leed verliezen.
