Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Rachelle Hruska, oprichtster van kledingmerk Lingua Franca. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Toen ik met Lingua Franca begon, was het niet de bedoeling dat het een bedrijf zou zijn. Ik runde een ander bedrijf en begon te borduren om uit mijn hoofd te komen. Ik had last van postpartum en een therapeut stelde voor dat ik iets met mijn handen zou doen.
Ik had daar een oude trui liggen, met ‘booya’ erop geborduurd – opperde mijn tweejarige zoon – en heb die op Instagram gezet. Al snel vroegen vrienden mij om truien.
Toen kreeg ik in 2016 een telefoontje van Net-a-Porter. Hij wilde heel graag zijn product samen met ons lanceren. Ik heb hard gewerkt om een toeleveringsketen van kasjmier op te bouwen en borduursters in te huren, en in september van dat jaar gingen we officieel van start.
In eerste instantie was dit helemaal niet politiek. We zijn begonnen met zinnen die betrekking hebben op mijn inspiratie, mijn schoonmoeder, Janet McPherson, een alleenstaande moeder, de oudste vrouwelijke surfer, en leeft haar leven op haar eigen voorwaarden.
Toen Trump in 2016 werd verkozen, waren we er kapot van. Ik heb een cadeau nodig voor Anna Carter, de vrouw van Graydon Carter. Graydon had destijds een openbare ruzie met Trump. Ik besloot ‘I miss Barack’ op mijn trui te borduren, plaatste een foto en die ging viraal.
Een van de eerste dingen die Trump als president deed, was dit doen het blokkeren van burgers van bepaalde landeninclusief Iran, de VS niet binnenkomen. De twee mensen die destijds voor mij naaiden waren Iraanse studenten die niet naar huis konden omdat ze niet terug konden komen.
Ik dacht: “Dit is zo in de war.” Ik hing ‘I miss Barack’-truien op en zei dat $ 100 van elke trui zou worden gedoneerd aan de American Civil Liberties Union. Dat weekend zal ik nooit vergeten. We krijgen zoveel bestellingen via mail en DM. We hebben in één weekend $100.000 ingezameld voor de ACLU, en dat was de vonk. Ik heb het gevoel dat mijn leven betekenis heeft.
Tom Hanks sprak over ons op tv. Connie Britton droeg een van onze truien Gouden Bal. We hebben geen huiswerk; wij adverteren niet. Elke beroemdheid kocht het voor zichzelf.
Sindsdien zijn we gaan samenwerken met organisaties. We vestigden ons in Bleecker Street in Manhattan en nodigden panelleden uit. Het is niet noodzakelijkerwijs anti-Trump. We zijn doelbewust en kiezen met wie we samenwerken. We hebben geld ingezameld voor Planned Parenthood, Margaret Atwood organiseerde samen met ons een boekenevenement en we werkten samen met het Whitney Museum.
Lingua Franca zei dat het geld had ingezameld voor verschillende organisaties, waaronder PBS. Met dank aan Rachelle Hruska
Momenteel PBS is een groot ding. Ik vind het geweldig om elk kwartaal een grote cheque naar PBS te sturen. Kan ik dat voor vijf verschillende doelen in één kwartaal doen? Nee, wij doen geen zaken.
Ik wil geen politiek merk zijn; we hebben een hele confectielijn kleren En samenwerken met alles van “Slecht” naar de Westminster Dog Show. Ik wil heel graag mooie kleding ontwerpen, maar ik kan niets zeggen.
Kort daarna ICE komt Minneapolis binnen en de moord op Renée Good, plaatsten we op Instagram een truiontwerp met de woorden “melt ICE” en “I love my ICE melted.” We moedigen onze volgers aan om zich uit te spreken en een deel van de opbrengst uit de verkoop van de truien te doneren aan het Minnesota Immigrant Rights Action Committee.
Minder dan een week later mailde een winkel ons met de mededeling dat zij de Lingua Franca niet langer zouden verkopen vanwege mijn politieke opvattingen. Ik ben niet eens teruggegaan naar die winkel; het was het niet waard. Ik ben niet boos over het omzetverlies, maar eerder over de boodschap erachter.
De kledinglijn werd uit de winkel verwijderd na het aanbrengen van anti-ICE-truien. Met dank aan Rachelle Hruska
De terugslag komt met het territorium
Dit is niet de eerste keer dat het merk pushback krijgt.
Er zijn mensen en winkels die ons niet willen kopen of met ons geassocieerd willen worden. We waren in gesprek met een grote retailer om samen te werken, wat ons veel voordelen zou hebben opgeleverd, maar ze lieten het vallen omdat we politiek waren.
Ik ben wakker gebeld. Het merk heet performatief. Wij worden ervan beschuldigd geld te verdienen aan een tragedie. Ik heb het allemaal gezien. Ik ben van alle kanten met elke naam in het boek gebeld.
Het maakt mij echt niets uit. Diep in mijn hart weet ik dat het mijn bedoeling is om de wereld beter te maken, en daar zijn we consequent in. Dit klinkt misschien banaal, maar je kunt naar onze resultaten kijken en zien dat we dit doen omdat we echt geld willen inzamelen en een gesprek willen beginnen – over hoe we kunnen helpen en welke acties we moeten ondernemen.
Ik denk dat veel leiders bang zijn om hun stem te laten horen, omdat ze bang zijn dat ze zullen worden geroepen ontwaakt of performatiefmaar er zal niets veranderen tenzij mensen zeggen: “Dit is verkeerd.”
Ik blijf doen wat ik al tien jaar doe, en sommige mensen zullen het vieren, andere niet. Het is oké, want ik kan ’s nachts slapen. Ik heb mijn hart op mijn mouw gedragen – letterlijk op mijn borst.
Ik gebruik merken als Patagonia en Ben & Jerry’s als mijn model. Ik ben er erg gefrustreerd over zakelijk leider wie liet gebeuren wat er gebeurde; mensen vergeten hoeveel macht ze hebben.
