Hoe Fab Morvan van Milli Vanilli een van de grootste comebacks in de Grammy-geschiedenis maakte

Deze keer 36 jaar geleden bereidde Fabrice Morvan zich voor op zijn eerste Grammy-prijzen. Het zijn een paar wilde jaren geweest voor de 23-jarige Parijzenaar en zijn beste vriend Robert Pilatus uit Duitsland. Het duo dat bekend staat als Milli Vanilli werd beroemd en ging van onbekende dansers in München tot het domineren van de wereld van de popmuziek. Ze worden niet alleen genomineerd voor beste nieuwe artiest, maar er wordt ook van hen verwacht dat ze live optreden. Ondanks dit alles bereikt het stel snel een breekpunt.

Don Henley’s “The End of the Innocence” is genomineerd voor lied en opname van het jaar. Het is waar: voor de tientallen miljoenen Milli Vanilli-fans die hun platen kochten, markeerde de Grammy-ceremonie van 1990 het einde van de onschuld. Tot op de dag van vandaag is Milli Vanilli de enige artiest in de Grammy-geschiedenis wiens prijs is ingetrokken.

‘Rob and Fab’, zoals ze werden genoemd, zongen nooit – live of in de studio – op een van de geweldige singles van hun 6x platina Noord-Amerikaanse debuutalbum, ‘Meisje, je weet dat het waar is.’ Tijdens hun Grammy-optreden waren ze aan het lipsynchroniseren voor herhaling.

De daadwerkelijke zang werd verzorgd door betaalde sessievocalisten John Davis, Brad Howell en Charles Shaw, terwijl Rob en Fab indruk maakten met hun charisma, atletische dansbewegingen en stijl. Na dit incident bleef Milli Vanilli ervan overtuigd dat wat ze deden verkeerd was. In feite is er veel schuld, zelfs als Rob en Fab daar de dupe van worden.

“Bij Arista hebben ze platinaplaten van de muren gehaald”, zegt Morvan, nu 59. Hij zit op de rand van een loungestoel bij het zwembad van een boetiekhotel in het hart van Hollywood. Het is een zonnige dag in december, maar hij is helemaal in het zwart gekleed met een bijpassende bril, en zijn slanke vingers zijn versierd met een op maat gemaakte zilveren schedelring. Hij hield van de zon, maar bood voor mij aan om ergens in de schaduw te gaan wonen. Hij kan tientallen jaren jonger leven en geniet nu van het leven aan de andere kant van de ondeugd.

‘Ze zeggen dat de waarheid je zal bevrijden. Voor de waarheid heb je een ladder nodig, terwijl voor een leugen een lift nodig is. En dat is waar,’ zei Morvan. “Dus eindelijk, na 35 jaar, kwam mijn waarheid aan de oppervlakte.”

(Stefan Sadrach)

Nu, in een verlossing die net zo verbazingwekkend is als zijn comeback, maakt Morvan opnieuw kans op de Grammy’s van 2026 als de enige persoon in de geschiedenis van de Recording Academy die genomineerd is na een eerdere terugtrekking.

Deze keer was de stem duidelijk van hem. Genomineerd in de categorieën audioboek, verhaal en opgenomen verhalen voor zijn memoires “Je weet dat het waar is: het waargebeurde verhaal van Milli Vanilli,” Morvans zangerige Franse dialect en zachte tonen zijn hypnotiserend en ze heeft een natuurlijk talent voor het vertellen van verhalen. De opname is door hemzelf gemaakt in zijn thuisstudio.

“Ze zeggen dat de waarheid je zal bevrijden. De waarheid zal de trap nemen, terwijl de leugens de lift zullen nemen. En het is waar. Dus eindelijk, na 35 jaar, komt mijn waarheid aan de oppervlakte”, betoogde hij. “En mensen, ze begrijpen het, ze begrijpen het.”

Helaas was Rob Pilatus er niet om het te zien. Omdat hij de gevolgen niet kon overwinnen en worstelde met een verslaving, stierf hij in 1998. In een van de meer ontroerende passages in zijn memoires spreekt Morvan met zijn voormalige partner, waarbij hij voor het eerst enkele van de meer ongezonde aspecten van hun relatie onthult, maar op een manier die duidelijk maakt dat zijn liefde voor Pilatus dieper ging.

Na de dood van Pilatus deed Morvan zijn best om verder te gaan. Hij gaf korte tijd Franse les aan de Berlitz-school als hij niet op kleine podia optrad. “Ik wil niet eens groot zijn”, zei hij tegen Times-journalist Carla Rivera in een interview Profiel uit 1997. Hij presenteerde zelfs het radioprogramma “Fabrice’s Fabulous Flashbacks” voor KIIS-FM. Maar hij keerde altijd terug naar het maken van muziek.

“Muziek is altijd bij mij”, zegt hij, terwijl zijn opwinding groeit. Dus toen het erop aankwam om vooruit te komen in het leven, zei ik: ‘Oké, wat ga ik doen?’ De muziek gaat aan en zegt: ‘Hé, laat me zien hoeveel je van me houdt.’ Toen heb ik eraan gewerkt, en ik leerde gitaar spelen, en ik leerde produceren, en ik leerde schrijven… het stelde me in staat die pijn weg te nemen, te laten verdwijnen.’

Maar na twintig jaar in Los Angeles vond Morvan dat het tijd was om ‘Hotel California’, zoals hij het noemde, te verlaten en op zoek te gaan naar kansen in Europa. In een vervolggesprek via Zoom vanuit zijn huis in Amsterdam gaf hij toe dat hij bijna zin had om op te geven, maar besefte dat hij misschien een verandering van omgeving nodig had.

‘Ik ben erg teleurgesteld,’ zei hij, met een koptelefoon op zijn dreadlocks. “Ik vond een producer met wie ik kon samenwerken en iets kon bouwen, maar door bepaalde omstandigheden gebeurde dat niet. Zo ontmoette ik een aantal Nederlanders die een kledinglijn wilden lanceren. En ik hoorde dat Nederland een plek was waar dansmuziek groeide.”

Hij wordt DJ, speelt op festivals en houdt de erfenis van Milli Vanilli levend door op te treden met een live band.

Morvan met zijn vrouw Tessa van der steen en hun vier kinderen

Terwijl hij zich ongeveer 15 jaar geleden voorbereidde op een project, ontmoette Morvan zijn huidige partner, Tessa van der Steen, een Nederlandse die werkt als gezondheids- en fitnesscoach en beoefenaar van alternatieve geneeswijzen. Samen hebben ze vier kinderen: een 12-jarige jongen, een 9-jarig meisje en een tweeling van 4 jaar oud.

Tijdens de hoogtijdagen van Milli Vanilli hadden sterke mannelijke figuren (meestal blank) de macht, maar in deze fase van zijn leven waren het vrouwen die een grote rol speelden. Niet genoemd in zijn boek is Kim Marlowe, van wie Morvan in een Times-artikel uit 1997 zei dat hij zijn manager en vriend was. Ze waren getrouwd; Marlowe vroeg in 2024 in het geheim de scheiding aan in LA.

Van der Steen was echter de liefde van zijn leven. Hij wist niet wie ze was toen ze elkaar voor het eerst ontmoetten, ze was gewoon ‘Fabrice’. En volgens Morvan is hij erg beschermend. “Fab was de meest liefdevolle partner en vader die ik me ooit kon voorstellen”, schreef Van der Steen in een e-mail. “We zijn zielsverwanten. We zijn al meer dan vijftien jaar samen. We begrijpen elkaar en denken vaak hetzelfde, zonder een woord te zeggen.” Hij verdedigt zijn inspanningen om originele muziek uit te brengen en blijft optreden.

De afgelopen jaren hebben veranderingen in cultuur, technologie en de muziekindustrie gesprekken geopend die Rob en Fab sympathieker hebben gemaakt. Morvan nam zelf deel aan de Paramount+-documentaire uit 2023, die goed werd ontvangen “Milli Vanilli.” In hetzelfde jaar, ‘Meisje, je weet dat het waar is’ er is een goed gemaakte biografische film uitgebracht, geregisseerd door Simon Verhoeven.

En Morvan was verrast toen Ryan Murphy Milli Vanilli prominent speelde in de 2024-serie van de gebroeders Menendez, een zet die de groep introduceerde bij een nieuwe generatie die niet bekend was met het verhaal. Gemotiveerd door een nieuwe interesse merkte hij een uitgeklede, akoestische versie van de door Diane Warren geschreven hit ‘Blame It on the Rain’.

Nog in november verscheen Milli Vanilli in de tijdsgeest, aangewakkerd door een commentaar op X door de ervaren producer Jermaine Dupri die commentaar geeft op de AI-artiestenlijst van Billboard.

Natuurlijk zijn er nog steeds tegenstanders, maar in een tijdperk waarin veel publieke annuleringen en excuses onder de loep worden genomen voor alles wat niet authentiek is, lijken de fouten van Milli Vanilli nu vreemd.

Benjamin Matheson, assistent-professor aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte van de Universiteit van Bern, doet onderzoek naar collectieve schaamte en schaamte schreef over excuses van beroemdheden. Het biedt de verrassende gedachte dat bepaalde fans misschien eerder bereid zijn om morele fouten te vergeven, zelfs fouten die zo flagrant zijn als onwettige seksuele relaties met minderjarigen zoals die van regisseur Roman Polanski, vergeleken met artistieke fraude omdat het als authentieker kan worden gezien.

“Ik denk misschien,” schreef Matheson via e-mail, “Milli Vanilli leed omdat ze een vroege popband waren die ‘uitgevonden’ was, en het publiek niet gewend was aan dit soort muziek. Terwijl ik nu denk dat mensen zich veel meer op hun gemak voelen met autotuning, AI-muziek, enzovoort – hoewel ik het geweldig zou vinden als er meer weerstand tegen dit soort dingen zou zijn. “

Morvan heeft veel gedachten over de toestand van de muziekindustrie in het heden en verleden. Hij verwelkomde de verandering in perspectief, en hoewel hij niet met spijt leeft, zou hij, terugkijkend, zijn jongere zelf wat advies geven.

‘Ga nu door met het ontwikkelen van je vaardigheden. Wat er ook gebeurt, en gebruik nooit drugs. En laat je vriend Rob daar niet over beginnen. Met deze twee zullen de dingen anders zijn.’

Popduo Milli Vanilli, bestaande uit Rob Pilatus (links) en Fab Morvan, zijn de onderwerpen van de Paramount+ documentaire Milli Vanilli, die vanaf 24 oktober 2023 wordt gestreamd op Paramount+.

(Paul Cox/Paramount+/Paul Cox/Paramount+)

Toen de redactie van de Los Angeles Tribune ‘Girl You Know It’s True’ selecteerde als de beste film van het jaar, ontmoette Morvan Parisa Rose, zijn co-schrijver en uitvoerend producent voor de opname van de memoires. Rose, een beginnende schrijfster en moeder van twee kinderen, ontmoette Morvan voor het eerst toen hij haar interviewde voor dit unieke papier – nu in zijn vierde heropleving. Hij is nu Chief Operating Officer bij Tribune, dat is uitgegroeid tot een uitgeverij.

Rose, die opgroeide in Pasadena, helpt Morvan delen van zijn achtergrond te realiseren die hij al lang verborgen had. Een van de meest interessante delen van deze memoires is wanneer hij de vierde muur doorbreekt en brieven vertelt aan individuen uit zijn verleden.

‘Je moet ze alles vertellen wat je nog nooit eerder hebt gezegd en wat je altijd al wilde zeggen’, zei hij over de oefeningen die ze ter afleiding doen. ‘Je moet weten dat dit het laatste gesprek is dat je met ze zult hebben. En je moet je voorstellen dat ze nu tegenover je zitten.’ Toen Rose telefonisch werd bereikt, zei hij dat hij ook hielp met onderzoek, waarbij hij details ontdekte over het sanatorium aan de kust in Frankrijk, waar Morvan een groot deel van zijn jeugd doorbracht.

Een groot deel van Morvans motivatie voor het maken van de memoires was om een ​​erfenis na te laten voor zijn kinderen. Zijn oudste zoon houdt van muziek en heeft onlangs een oud Milli Vanilli-vinyl gevonden en erop gespeeld met Daft Punk en Michael Jackson. Nog steeds ‘zen’ over het idee om te winnen, genoot hij van het moment. En grote dromen sterven nooit. Hij is van plan volgend jaar te touren en opnieuw op te treden in Amerika. En wie weet? Misschien kan hij op een dag Coachella spelen.

Ze was vooral enthousiast over haar Grammy’s-outfit, een samenwerking met de Spaanse ontwerpster Helen López, met wie ze eerder werkte aan haar Milli Vanilli-geïnspireerde lijn. “Als je ziet wat ik draag… zul je zien dat ik niet aan het spelen ben”, zegt hij met een twinkeling in zijn ogen. “Wat de uitkomst van je leven ook is, je moet in het moment zijn. Geniet van het moment. Wat er ook gebeurt, het zal je naar iets anders leiden. Ik heb geen verwachtingen.”