Journalist Ira Glaswie host NPR”Dit Amerikaanse leven“is geen computerwetenschapper. Hij werkt niet bij Google, Apple of Nvidia. Maar hij is heel goed in het leren van nuttige zinnen, en in 2024 organiseerde hij hele aflevering over een die zou kunnen resoneren met iedereen die zich verblind voelt door zijn snelheid AI ontwikkeling: “Niet voorbereid op wat er is gebeurd.”
Gemaakt door wetenschapsjournalist Alex Steffende zinsnede weerspiegelt het verontrustende gevoel dat ‘de ervaring en vaardigheden die je hebt opgebouwd’ nu misschien verouderd zijn – of op zijn minst minder waardevol dan ze ooit waren.
Elke keer dat ik een workshop leid bij een advocatenkantoor, overheidsinstantie of non-profitorganisatie, hoor ik dezelfde zorgen. Hoogopgeleide en getalenteerde professionals maken zich zorgen of er voor hen een plaats zal zijn in een economie waarin generatieve AI snel – en relatief goedkoop – een verscheidenheid aan taken kan uitvoeren waarvoor veel mensen momenteel worden betaald.
Een toekomst zien waar jij niet bij betrokken bent
In het boek van tech-verslaggever Cade Metz uit 2022: “Genius Makers: Mavericks die AI naar Google, Facebook en de wereld brengen”, beschrijft hij de paniek die Chris Brockett, een ervaren onderzoeker bij Microsoft, in zijn greep kreeg toen Brockett voor het eerst een programma voor kunstmatige intelligentie ontdekte dat in wezen alles kon doen waar hij tientallen jaren aan had gestudeerd om het onder de knie te krijgen.
Overweldigd door de gedachte dat een stukje software zijn hele vaardigheden en kennis nu irrelevant had gemaakt, werd Brockett met spoed naar het ziekenhuis gebracht omdat hij dacht dat hij een hartaanval kreeg.
“Mijn 52-jarige lichaam had een van die momenten waarop ik een toekomst zag waarin ik er niet bij betrokken was”, vertelde hij later aan Metz.
In zijn boek uit 2018: “Leven 3.0: mens zijn in het tijdperk van kunstmatige intelligentieMIT-natuurkundige Tegmark Max uitte een soortgelijke bezorgdheid.
“Zal de opkomst van AI, naarmate de technologie vordert, uiteindelijk de mogelijkheden overtreffen die mij een gevoel van eigenwaarde en waarde op de arbeidsmarkt geven?”
Het antwoord op die vraag, die vaak buiten onze controle ligt.
“We zien op één dag meer AI-gerelateerde producten en verbeteringen dan tien jaar geleden in één jaar”, zegt een productmanager in Silicon Valley. zei een verslaggever van Vanity Fair in 2023. Vanaf dat moment gingen de zaken in een stroomversnelling.
Zelfs Dario Amodei– mede-oprichter en CEO Antropischhet bedrijf dat de populaire chatbot heeft gemaakt Claude– is geschokt door de toenemende kracht van AI-tools. “Ik denk aan de keren dat ik code schreef”, zei hij in een interview op de technologiepodcast ‘Hard Fork’. “Het is een deel van mijn identiteit dat ik hier goed in ben. En toen dacht ik: oh mijn God, er komt een (AI) systeem dat (veel beter kan dan ik).”
De ironie dat deze angst leeft in de hersenen van iemand die leiding geeft aan een van ’s werelds belangrijkste AI-bedrijven gaat niet verloren bij Amodei.
“Zelfs als de persoon die dit systeem heeft gebouwd,” voegde hij eraan toe, “zelfs als een van de grootste begunstigden van dit systeem, is er nog steeds iets bedreigends aan.”
Schrijvers en agentschappen
Maar als arbeidseconoom David Schrijver stelt dat we allemaal meer keuzevrijheid hebben in onze toekomst dan we denken.
In 2024 werd Autor geïnterviewd door Bloomberg-nieuws kort na het publiceren van een onderzoeksartikel getiteld AI toepassen om banen in de middenklasse opnieuw op te bouwen. Het artikel onderzoekt het idee dat AI, als het goed wordt beheerd, meer mensen kan helpen bij het uitvoeren van “meer waardevolle – en beter betalende – besluitvormingstaken die momenteel worden overgelaten aan elite-experts zoals artsen, advocaten, programmeurs en docenten.”
Deze verschuiving zal volgens Autor “de kwaliteit van de banen voor werknemers zonder universitair diploma verbeteren, de inkomensverschillen verkleinen en – zoals de Industriële Revolutie deed voor consumptiegoederen – de kosten verlagen van belangrijke diensten zoals gezondheidszorg, onderwijs en juridische expertise.”
Het is een interessant en hoopvol argument, en Autor, die decennia lang de impact van automatisering en automatisering op de beroepsbevolking heeft bestudeerd, beschikt over de intellectuele kracht om dit uit te leggen zonder pollyannish te klinken.
Maar wat ik het meest bemoedigend vond in het interview was het antwoord van Autor op een vraag over een soort ‘AI-meltdown’, die gelooft dat wijdverbreide economische ontheemding onvermijdelijk is en dat we niets kunnen doen om dit te stoppen.
“De toekomst mag niet worden behandeld als voorspellen of voorspellen”, zei hij. “Dit moet worden beschouwd als een ontwerpprobleem – omdat de toekomst niet (iets) is waarin we alleen maar afwachten wat er gebeurt.… We hebben een enorme hoeveelheid controle over de toekomst waarin we leven, en (de kwaliteit van die toekomst) hangt af van de investeringen en structuren die we vandaag creëren.”
Bij de startlijn
Ik probeer het punt van Autor te benadrukken dat de toekomst meer een ‘ontwerpprobleem’ is dan een ‘voorspellingsoefening’ in alle AI-cursussen en workshops die ik geef aan rechtenstudenten en advocaten, van wie velen zich zorgen maken over hun eigen kansen op een baan.
Het opwindende aan het huidige moment in AI is volgens mij dat er nog tijd is om doelbewust actie te ondernemen. Hoewel het eerste wetenschappelijke artikel over neurale netwerken gepubliceerd in 1943, bevinden we ons nog steeds in de beginfase van wat ‘generatieve AI’ wordt genoemd.
Geen enkele student of medewerker blijft achter. Er is ook niemand voorop aan de voorkant.
In plaats daarvan bevindt ieder van ons zich in een benijdenswaardige positie: precies aan de startlijn.
Patrick Barry is klinisch assistent-professor in de rechten en directeur van het Digital Academic Initiative bij Universiteit van Michigan.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lezen origineel artikel.
