Het was middag toen Nadine Jones het telefoontje kreeg van de kinderopvang waar elke werkende moeder bang voor is: haar zoon had hoge koorts en moest opgehaald worden.
Jones, een senior medewerker bij een groot advocatenkantoor in D.C., pas gescheiden en met de volledige voogdij over haar veertien maanden oude zoon, wist wat het telefoontje betekende: haar dag liep ten einde.
Op de crèche nam een andere alleenstaande moeder Jones apart.
“Moet jij niet werken?” vroeg hij.
Ja, antwoordde Jones.
“Oké, dit is wat je moet doen,” zei de vrouw. “Morgen, voordat je hem afzet, geef je hem Tylenol voor een kind. Dat zal zijn koorts verlagen en je twee of drie uur werk geven. Dan heb je nog een uur of twee voordat ze zeker weten dat zijn koorts terug is. Heb je die vijf uur niet nodig?”
Jones deed het.
Werkende ouders doen vaak moeite om aan het werk te blijven terwijl ze hun gezin onderhouden. Het koude- en griepseizoen kan bijzonder wreed zijn voor zorgverleners, en dit seizoen ervaren we het hoogste aantal gevallen in 30 jaar.
Maar het koude- en griepseizoen maakt ons niet alleen ziek; het dwingt werkende moeders ook tot het maken van een onmogelijke keuze: het opofferen van de kinderopvang of het geconfronteerd worden met blijvende carrièreconsequenties, zoals verminderde vooruitgang en burn-out. Of, in het geval van Jones, haar zieke kind naar de crèche sturen en het risico lopen anderen te besmetten – allemaal in naam van de veiligheid. deel dag op het werk.
Dubbele last: kostwinner en verpleegkundige van wacht
Werkende moeders worden met twee problemen geconfronteerd. Ten eerste is seksisme zo diep geworteld in de samenleving dat zij degenen zijn die het grootste deel van de kinderopvang verzorgen. Ten tweede zijn veel bedrijven niet blij met werknemers die PTO gebruiken, of bieden ze niet genoeg geld voor zorgverleners met kinderen. Het resultaat is een dubbele klap die moeders als Jones dwingt onmogelijke keuzes te maken.
Op dezelfde manier, een Pew-onderzoekscentrum Uit een onderzoek onder 5.152 Amerikaanse volwassenen bleek dat zelfs als een heteroseksuele vrouw hetzelfde of meer verdient dan haar man, ze thuis nog steeds meer werk doet. Gemiddeld besteedden deze vrouwen twee uur per week meer aan kinderopvang en 2,5 uur meer aan huishoudelijk werk, terwijl hun echtgenoten 3,5 uur meer per week aan vrijetijdsbesteding hadden.
Uit onderzoek van Pew bleek ook dat een meerderheid van de Amerikanen zegt dat de samenleving “de bijdragen van mannen op de werkplek meer waardeert dan hun bijdragen thuis”, wat aantoont hoe gendervooroordelen nog steeds een ingebakken onderdeel van onze cultuur zijn.
Stephanie Steele-Wren is een gediplomeerd psycholoog die haar eigen praktijk leidt. Hoewel zij en haar man ongeveer hetzelfde inkomen hebben, is zijn werkschema minder flexibel. Daarom doet hij het meeste werk om voor hun éénjarige dochtertje te zorgen als ze ziek is.
Met een wachtlijst van zes maanden voor zijn praktijk deed hij er alles aan om annuleringen van patiënten te voorkomen, inclusief het aannemen van klantoproepen vanuit zijn auto buiten het ziekenhuis waar zijn kind werd geopereerd. “Het grootste emotionele deel voor mij was het gevoel dat ik mijn professionaliteit moest behouden terwijl ik me zo verstrooid, overweldigd en overprikkeld voelde”, vertelde ze.
Ouderschap versus carrièregroei
Veel moeders zijn ook van mening dat de verantwoordelijkheden voor de kinderopvang rechtstreeks van invloed zijn op hun loopbaanontwikkeling, en twee op de drie moeders in een onderzoek van BabyCenter.com zijn bang dat ze onprofessioneel en onbetrouwbaar overkomen. Uit het onderzoek bleek ook dat 70% van de moeders extra kansen op het werk laat liggen om mogelijke conflicten te voorkomen.
Steele-Wren kent dit gevoel goed. Sinds ze kinderen heeft, heeft Steele-Wren haar bedrijf teruggeschroefd. “Er zijn geen feestdagen als je een bedrijfseigenaar en ondernemer bent. En er zijn absoluut geen feestdagen als je moeder bent.”
Als eigenaar van een klein bedrijf betekent het nemen van vrije tijd om voor een ziek kind te zorgen, inkomensverlies. Maar zelfs kindermeisjes met Gulle PTO-banken hebben vaak het gevoel dat ze er geen voordeel uit kunnen halen. Bedrijven bieden misschien ‘onbeperkt betaald verlof’ en ‘gezinsvriendelijke beleidsmaatregelen’ aan, maar vaak worden werkende moeders gestraft voor het gebruik van deze voordelen. Dit omvat onder meer het ontvangen van een slechte beoordeling op hun jaarlijkse evaluatie, het niet ontvangen van een promotie, of het voelen van druk om niet als een last te worden gezien Lacey KaelaniCEO van Metintro, een zoeken naar een baan een motor die draait op open source-gegevens en die meer dan 600 miljoen banen bijna in realtime verwerkt.
Je kunt beleid op papier hebben, voegt arbeidsrechtadvocaat Pam Howland toe, maar als de cultuur aanwezigheid en aanwezigheid waardeert productiviteit vooral: wat er ook in het beleid staat, doet er niet echt toe.
In 2025 zullen er zelfs recordaantallen zijn werkende moeders hebben hun baan opgezegd.
Joe Mull, een consultant die gespecialiseerd is in het vergroten van de betrokkenheid van medewerkers, wijst erop dat het paradigma van moeders als Nadine Jones die zich zorgen maken over het nemen van vrije tijd een slecht systeem weerspiegelt. “Als je team niet kan accepteren dat iemand een dag weggaat zonder dat die persoon overuren moet maken om te herstellen, is je personeelsmodel kapot”, zegt hij.
Managers vormen de eerste verdedigingslinie
Het interpreteren van het bedrijfsbeleid ligt vaak bij de managers, wat voor moeders van kinderen het verschil kan zijn tussen blijven of vertrekken. “Je hele ervaring bij een bedrijf hangt af van wie je baas is, punt uit. Dat is het, vooral voor werkende moeders”, zegt Nadine Jones.
Jones vertelde hoe ze in haar moeilijkste jaren als ouder een baas had die een veilige omgeving creëerde ‘om kwetsbaar te zijn en een gezin te stichten dat niet altijd dezelfde mening had’. Ze zei dat psychologische veiligheid en het plannen van accommodaties haar in staat stellen haar beste werk voor de organisatie te doen terwijl ze er voor haar zoon is.
Het hebben van een begripvolle baas kan alles betekenen voor een zorgverlener. Onderzoek zelfs aantonen dat een manager meer invloed heeft op de geestelijke gezondheid van een medewerker dan een therapeut en dat a liefdevolle beheerder loyalere medewerkers creëren.
Er zijn echter maar weinig managers die dit goed begrijpen. Een Studie van de ruim 3.700 ouders (van wie 97% vrouw) ontdekte dat minder dan 4% van de moeders zich op hun gemak voelde om managers te vragen wat ze nodig hadden. Flexibiliteit is een van hun belangrijkste verlangens.
Veel managers worden gepromoveerd vanwege hun prestaties, niet vanwege hun sociale vaardigheden, merkt Howland op. Daarom is het belangrijk om hen te trainen in het begrijpen van discretie, flexibiliteit en de menselijke kant van beleidshandhaving.
Omzet is duur. Howland waarschuwt: wil je echt talent verliezen omdat managers te streng zijn over het PTO- of ziekenzorgbeleid?
Bedrijven die het goed doen
Er zijn enkele bedrijven die erin zijn geslaagd een cultuur te creëren waarin werkende moeders vrij kunnen nemen om voor kinderen te zorgen, of systemen te ontwerpen die discriminatie verminderen. Vanguard, een van ’s werelds grootste beleggingsondernemingen met meer dan 20.000 werknemers en minstens 9.000 zorgverleners, heeft bijvoorbeeld een personeelsverloop van ongeveer 8%, ongeveer de helft van de sectornorm.
Katholiek
Ondertussen zei het Deputy Workforce Platform, dat een planningstool voor werknemers in ploegendienst heeft ontworpen, dat het ziekteseizoen bedrijven dwingt om de flexibiliteit te heroverwegen voor functies die dekking vereisen. Intern legt Deputy de nadruk op proactieve planning van managers en het toestaan dat hun personeelsbestand van ongeveer 400 medewerkers wereldwijd voor hun dierbaren, zoals zieke kinderen, zorgt.
Deze inzichten hebben geleid tot productfuncties zoals het realtime wisselen van diensten en onmiddellijke verlofaanvragen, bedoeld om de stress van werknemers te verminderen, aldus plaatsvervangend CEO Silvija Martincevic. Snel bedrijf.
In hun recente betrokkenheidsonderzoek was 94% van de adjunct-werknemers het eens met de stelling: “Ik kan werken op een manier die bij mij past”, daarbij verwijzend naar flexibele uren en ondersteunend management.
Wat kunnen werkende moeders doen?
Voor moeders die niet bij vooruitstrevende bedrijven werken of geen managers hebben die het begrijpen, biedt Mel Goodman, carrièrestrateeg voor werkende moeders en oprichter van WorkMom, een collectief voor werkende moeders, het volgende advies:
Op de werkvloer, zegt ze, hebben veel goed presterende moeders de neiging de resultaten van hun team te beschermen ten koste van hun persoonlijke grenzen. Het is beter om te begrijpen dat ziektedagen geen reguliere werkdagen zijn en niet als zodanig moeten worden behandeld.
Ze vertelt zorgverleners dat het beter is om het tijdsbestek van hun beschikbaarheid te communiceren dan zich te verontschuldigen voor onderbrekingen, openhartig te zijn over tragere responstijden en een of twee betekenisvolle uitkomsten te kiezen in plaats van een uitputtende takenlijst op te stellen.
Aan de huishoudelijke kant helpt duidelijke communicatie ook. Het is het beste als ouderschap wordt ‘geframed als een gedeelde verantwoordelijkheid, en niet als ‘het helpen van moeder”, zegt Goodman.
In plaats van partners de schuld te geven dat ze niet genoeg helpen, kun je je beter concentreren op het zichtbaar maken van onzichtbaar werk, stelt Goodman. Van Eva Rodsky Fairplay-kaarten is een handig hulpmiddel voor het verdelen van de huishoudelijke verantwoordelijkheden.
Vaak is de kinderopvang geen echte 50/50-verdeling, omdat de baan van één partner meer economische of professionele risico’s met zich mee kan brengen. Focus alleen op gelijkheid. “Wat belangrijk is, is dat de afspraken weloverwogen zijn, overeengekomen en in de loop van de tijd opnieuw worden bekeken”, aldus Goodman.
Uiteindelijk kan het bedrijfsbeleid alleen zo ver gaan als vrouwen zich in ongelijke relaties bevinden. “Als een partner consequent weigert actie te ondernemen, is de kwestie zelden een kwestie van logistiek. Het is meestal een gesprek over waarden als respect, eerlijkheid en of beide partijen echt geloven dat zowel hun carrière als hun welzijn belangrijk zijn”, voegt Goodman toe.
Ten slotte stelt ze voor om op dagen met veel vraag ook tijd vrij te maken voor persoonlijke verzorging (een wandeling van 10 minuten, lichaamsbeweging of meditatie), waardoor het zenuwstelsel kan worden gereset. En wees niet bang om weekendplannen te annuleren of te vereenvoudigen als herstelstrategie, zegt ze.
Zelfs de best voorbereide zorgverleners kunnen in deze tijd van het jaar overweldigd en opgebrand raken – een bewijs dat beleid voor zieke kinderen en flexibele werkpraktijken van cruciaal belang zijn voor echte werknemers.
