Voel de energie. Jonathan Anderson schudt het huis Diorradicale veranderingen teweegbrengen in de wereld van de couture. Klassiek, dit is het niet. Anderson’s aanpak is experimenteel, verrassend, uiterst creatief en leuk.
De uitgestrekte feesttent, waarvan het plafond versierd was met bloemen, weerspiegelde het bloementhema van de show, geïnspireerd door de posey van een cyclaam vastgebonden met een eenvoudig zwart lint dat aan Anderson werd gegeven toen ze bij het huis kwam van niemand minder dan Johannes Galliano. Als Anderson-modeheld is hij ook de beroemdste (en beruchtste) ontwerper van Dior. Hij zat op de eerste rij en gaf toe dat hij, hoewel hij enkele van de meest luxueuze en memorabele catwalkmomenten had gecreëerd, nog nooit eerder naar een Dior-show was geweest.
Het was een nieuwe ervaring voor hem, en voor ons, toen Anderson zijn buitengewone visie onthulde. Een drietal zandloperjurken met plooien en bolvormige rokken opende de show, in navolging van de vorm van de openingslooks in haar eerste confectiecollectie. Hun vormen zijn zowel gestructureerd als licht en weerspiegelen de sensuele vazen van de beeldhouwer Magdalena Odundo die meewerkten aan een versie van de Lady Dior-tas. Met zijn drieën stonden ze sierlijk op de catwalk voorgerecht voor een aankomend ambachtsfeest.
Door Galliano’s cyclaambloemen in zijde en borduurwerk na te bootsen, wordt Anderson’s visie op de bloemistenvrouw uit de 21e eeuw onthuld. Er is een ongelooflijke overvloed. Het lichaam is gewikkeld in een transparant gewaad als een knop, bedekt met veren en chiffonbloemblaadjes, of prachtig geborduurde bloemen. Kleine lampenkapjurken ingelegd met bloemenborduurwerk weerspiegelen de trompetvorm van lelies.
Anderson recycleerde 18e-eeuwse sluiers, plaatste ze in kleine lampenkaprokken en gebruikte meteorietstenen voor sieraden. Tot de grond reikende grastassen met franjes, lieveheersbeestje-clutches en zelfs een zilveren sabeltasje met kettingschakels voegden een speelse flair toe aan de accessoires.
Maatwerk speelt een belangrijke rol in het Dior-verhaal. Anderson beschrijft het creëren ervan op coutureniveau als ‘alsof je techniek doet’. Precisie kwam in de vorm van langwerpige barjassen, jassen met trompethals en swag-smokingjasjes. Jurken met bloemblaadjes en borduursels stralen het romantische gevoel uit dat de couturecategorie belooft.
Anderson zag couture als een belangrijke kunst die door oefening behouden moet blijven en veranderde haar werkschema vanuit huis, zodat er meer tijd was om couture te creëren. De energie en het experiment dat hij in zijn collecties steekt, zijn geworteld in de aanpak van de oprichter. De heer Dior was een radicale creatieveling die nooit stopte met experimenteren met silhouetten. Mensen waren beledigd door de weelde van zijn nieuwe look. Anderson heeft met zijn debuutcollecties voor mannen, vrouwen en couture laten zien dat hij gedurfd wil zijn.
Fotografie door Christina Fragkou.
