Vorige maand, Pamela Griffin en twee andere inwoners van Taylor, Texas, verschenen op het podium tijdens een gemeenteraadsvergadering om zich tegen het datacenterproject te verzetten. Maar later leunden ze achterover terwijl de raadsleden de voorgestelde technologiefabriek bespraken. Griffin is niet tegen de ontwikkeling. Niemand doet dat.
Soortgelijke dingen gebeuren ook in gemeenschappen in Amerika. Datacentrum geconfronteerd met ongekende publieke weerstandmet milieukosten grootste zorg. Deze technologieën zijn nodig om de belangstelling voor AI te vergroten, en vormen een brandpunt voor een samenleving die zich zorgen maakt over wat automatisering voor hen zal betekenen. Veel fabrieken die zijn gebouwd om servers, elektrische apparatuur en andere componenten aan datacenters te leveren, ondervinden echter vrijwel geen weerstand.
Fabrieken creëren doorgaans meer banen en verbruiken minder natuurlijke hulpbronnen dan datacenters, op enkele controversiële punten na fabriek voor chipproductie in sommige staten hebben ze lokale hoorzittingen doorlopen om vergunningen en belastingvoordelen te verkrijgen. Maar experts die toeleveringsketens in de gaten houden, zeggen dat het gebrek aan toezicht op productieprojecten een potentiële nieuwe strategie benadrukt voor activisten die datacenters bestrijden en een bron van risico voor gemeenschappen die zouden kunnen investeren in een kortstondige bloei.
“Op een gegeven moment zullen mensen erachter komen wat de cruciale fabriek is die alle datacenters op de knieën kan krijgen, en dat gaan ze daarna doen”, zegt Andy Tsay, een professor aan de Santa Clara Universiteit die studeert wereldhandel en reshoring.
Hoewel het richten op toeleveringsketens een nieuwe manier zou kunnen zijn om de bouw van datacenters te vertragen, zei Griffin dat er te weinig organisatoren zijn om veel meer op zich te nemen. Voorlopig staat de deur dus wijd open voor fabrikanten om hun aanwezigheid in de VS uit te breiden en de datacentermarkt zonder veel weerstand te verzadigen.
“We moeten onderaan beginnen en de mensen binnenhalen die de servers bouwen, maar eerst moeten we mensen laten begrijpen wat een datacenter is”, aldus Griffin. “We moeten onze strijd kiezen.”
Tijdens de raadsvergadering van vorige maand richtte hij zich vooral op zijn verzet tegen een voorstel om een tweede datacenter in Taylor te bouwen, nadat er vlak bij zijn huis een tweede datacenter was gebouwd. hij eist om te stoppen. Die avond hoorden Griffin en zijn mede-activisten dat het bestuur ook een fabrieksvoorstel voor de Taiwanese fabrikant Compal zou overwegen. Maar de potentiële rol van de locatie bij het ondersteunen van de datacenterindustrie was voor hen onduidelijk.
De zaak van Griffin laat zien waar gemeenschappen die protesteren tegen datacenters mee te maken zullen krijgen als ze ook uitdagende productieprojecten overwegen: ambiguïteit, publieke perceptie en de mogelijkheid van nieuwe rechtszaken.
Serverboerderij
Stadsdocumenten beschrijven het voornemen van Compal om ‘servers’ te creëren, naast alles van slimme apparaten voor thuisgebruik tot auto-elektronica.
De lijst is uitgebreid, maar Compal-woordvoerder Tina Chang vertelde WIRED dat de Taylor-fabriek zal worden gebruikt voor de serveractiviteiten van het bedrijf. Het gebouw wordt gehuurd door Compal USA Technology, haar dochteronderneming die vorig jaar werd opgericht met als doel de activiteiten van Compal-serverproducten in de VS uit te breiden. Een andere locatie in de buurt van Georgetown, Texas, die tegelijkertijd met de Taylor-faciliteit wordt aangekondigd, zal “een serverservicecentrum opzetten dat de behoeften van ondernemingen en cloudinfrastructuur ondersteunt”, volgens het bedrijf.
Taylor, die in de buurt van Austin woont, heeft meer dan een jaar lang relaties opgebouwd met Compal, die wereldwijd alternatieven overwoog voordat hij voor de stad koos. De voorgebouwde faciliteit van 30.000 vierkante meter heeft het bedrijf overtuigd, dat zegt dat het bezig is met het ondertekenen van contracten De huur bedraagt bijna $ 66 miljoen met plannen om in totaal $ 200 miljoen te investeren. “Ze werden verliefd op de openheid”, vertelde Ben White, president van de Taylor Economic Development Corporation, tijdens de bijeenkomst in december aan de gemeenteraad. “Het geeft hen de flexibiliteit om te doen wat gedaan moet worden.”
