De echtgenoot van Alycin Berry was begin 2018 net begonnen met een nieuwe baan toen het stel op zoek ging naar voordelen. Ze realiseerden zich dat het bedrag dat ze moesten betalen voor de ziektekostenverzekering ‘erg duur’ was – meer dan ze zich konden veroorloven.
Noch Berry, een huisvrouw, noch haar man hebben ernstige gezondheidsproblemen. Ze maken niet vaak gebruik van medische zorg. Ze is net bevallen van haar eerste kind en hoopt snel weer zwanger te worden. Ze wilde er alleen zeker van zijn dat ze dekking konden krijgen voor haar prenatale zorg.
Het echtpaar zocht naar iets goedkopers en koos uiteindelijk voor een dienst voor het delen van gezondheidszorg. Ze zullen honderden dollars per maand bijdragen, wat nog steeds minder is dan de verzekeringspremie. Bij grote medische rekeningen betalen deelnemers aan de dienst vooraf, op zoek naar de kortingen die zorgverleners vaak bieden aan mensen zonder verzekering. Het ministerie van gezondheidszorg zal deze na het incident vergoeden.
De voordelen zijn niet zo groot als die van een ziektekostenverzekering, maar de service past beter bij Berry’s gezinsbudget. De organisatie maakt specifiek reclame voor haar zwangerschapsuitkeringen en belooft een bredere dekking voor ziekenhuisbezoeken en operaties. Er zijn voorwaarden: Om zich te kunnen registreren moeten leden een verklaring ondertekenen dat zij hun levensstijl in lijn zullen brengen met de katholieke waarden. Deze religieuze opvattingen spelen ook een rol in het beleid: de gezondheidsvoordelen dekken bijvoorbeeld niet de zwangerschappen die door in-vitrofertilisatie worden bereikt. Maar Berry, die ook katholiek is, maakt zich geen zorgen.
“Het voelt alsof het vergelijkbaar is met een zorgverzekering, zelfs beter dan een zorgverzekering. Zo noemen ze het”, zei hij.
Toen probeerde hij het te gebruiken.
In 2019 kreeg Berry, nu 37, thuis een miskraam, de eerste van drie verloren zwangerschappen. Nadat hij een arts had bezocht voor nazorg, verzocht Berry om terugbetaling van zijn medische kosten. Ze kon uiteindelijk de betaling krijgen, maar het vereiste veel papierwerk, zei ze, waaronder het verifiëren dat de zwangerschap plaatsvond zonder vruchtbaarheidsbehandeling. Het proces duurt enkele maanden.
“Het was zoiets als: ‘Wat? Dit is krankzinnig. We rouwen om dit verlies, we hebben moeite om deze miskraam te laten behandelen'”, herinnert ze zich.
Ministeries zoals dat waar Berry aan deelneemt, maken deel uit van een constellatie van alternatieven voor ziektekostenverzekeringen, goedkoper en minder gereguleerd dan die welke vallen onder de Affordable Care Act, en met veel minder consumentenbescherming. Nu het Congres moeite heeft om een deal te sluiten om de subsidies uit te breiden voor plannen die via de individuele markt van de gezondheidswet worden aangeboden, zouden dergelijke alternatieven kunnen leiden tot meer belangstelling en aanmeldingen.
De belastingkredieten worden gebruikt om het bedrag dat consumenten betalen voor marktplaatsverzekeringen, die vorig jaar ongeveer 25 miljoen Amerikanen dekten, te helpen verlagen. Maar die kredieten lopen eind 2025 af. Zonder deze kredieten zouden de marktpremies omhoogschieten – waarvan vele zelfs meer dan verdubbelden.
De definitieve cijfers zullen pas over enkele maanden beschikbaar zijn, maar voorlopige overheidsgegevens wijzen erop dat de deelname aan de ziektekostenverzekering is afgenomen, op zijn minst met evenveel als 1,4 miljoen. A Enquête december van KFF, een onpartijdige onderzoeks-, opiniepeilings- en journalistieke groep op het gebied van gezondheidszorgbeleid, ontdekte dat 1 op de 4 marktdeelnemers zei dat ze zonder verzekering zouden gaan als hun premies zouden verdubbelen. En historische trends suggereren dat sommigen zullen proberen de leemte op te vullen met zuinigere maar goedkopere alternatieven, waaronder ministeries zoals die van Berry.
“Elke keer dat de kosten stijgen, is het voor verkopers van iets anders dan een uitgebreide verzekering een gouden marketingkans om zichzelf een meer betaalbare optie te bieden”, zegt JoAnn Volk, onderzoeksprofessor aan het Centre for Health Insurance Reform van Georgetown University, die deze organisaties uitgebreid heeft bestudeerd. “Het ministerie van gezondheidszorg is daar één van.”
Volgens de Affordable Care Act is een ziektekostenverzekering verplicht om een bepaald aantal voordelen te dekken, waaronder preventieve zorg, moederschapszorg en geestelijke gezondheidszorg. Plannen kunnen geen levenslange dekkingslimieten toepassen. Ze kunnen reeds bestaande aandoeningen niet discrimineren. Afhankelijk van het type verzekering moeten zij minimaal 80 tot 85 procent van de premie aan medische zorg besteden. Verzekeringsaanbiedingen die deze vereisten mogelijk schenden, zullen onderworpen zijn aan overheidstoezicht of zelfs aan sancties.
De vereisten zijn niet van toepassing op ministeries die gezondheidszorgdiensten delen, en er is geen toezichthoudende instantie die belast is met het toezicht daarop. Ministeries voor het delen van gezondheidszorg werken op basis van een theoretisch deelmodel: de leden bundelen de middelen en het ministerie beslist hoeveel gezondheidszorgkosten worden gedekt. Ministeries of instanties van Volksgezondheid zijn doorgaans religieus en mogen dekking weigeren als deze niet in overeenstemming is met hun verklaarde waarden. In de praktijk betekent dit aanzienlijke beperkingen voor vrouwen en homogroepen: ministeries hebben doorgaans geen betrekking op anticonceptie of zwangerschappen die niet door heteroseksuele paren zijn bedacht. Velen van hen zijn niet bereid verwondingen of ziekten te verdragen die volgens hen het gevolg zijn van immorele keuzes, waaronder drugs- en alcoholgebruik meer algemeen tussen LGBTQ+ groep. En het ministerie sluit vaak de dekking van de behoeften op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg uit, een ander gebied waar LHBTQ+-mensen en -vrouwen vaker zorg nodig hebben.
De Alliance of Health Care Sharing Ministers, een handelsgroep die de meeste van deze groepen vertegenwoordigt, weigerde commentaar te geven.
Het aantal inschrijvingen bij deze ministeries is enorm gestegen sinds de invoering van de Affordable Care Act, ruim vijftien jaar geleden. De gezondheidswet, die vereist dat individuen verzekerd zijn, bevat duidelijke bepalingen voor deze ministeries. Gemeenschappen zouden niet onder het mandaat vallen als ze gebruik zouden maken van een ministerie, zolang het ministerie vóór 1999 bestond. Het idee was om tegemoet te komen aan de kostendelingsregelingen van kleine religieuze groepen, die op dat moment slechts ongeveer 200.000 leden telden.
A Rapport 2023 gepubliceerd door het Colorado Department of Insurance identificeerde minstens 1,7 miljoen mensen in het hele land die de diensten van het ministerie gebruikten om gezondheidszorgdekking te verkrijgen, hoewel de auteurs zeiden dat dit aantal waarschijnlijk een ondermaat is. Veel van deze regelingen instrueren leden om eerst gezondheidszorgaanbieders te vragen liefdadigheidsdiensten te verlenen – gratis of met korting behandeling, gereserveerd voor mensen zonder ziektekostenverzekering, meestal mensen met een laag inkomen – voordat ze een rekening voor terugbetaling indienen. Een rapport in hetzelfde jaar van het Government Accountability Office verklaarde dat de meeste deelnemers uit huishoudens met een laag inkomen kwamen. Nationale gegevens zijn moeilijk te verkrijgen omdat geen enkele federale instantie de gezondheidszorgdistributie volgt.
“Er is momenteel een crisis in de betaalbaarheid van de gezondheidszorg die wordt verergerd door het ontbreken van deze aanvullende premiehulp, dus mensen zoeken naar andere opties”, zegt Katie Keith, die leiding geeft aan het Center for Health Policy and Law aan het O’Neill Institute van Georgetown University. “Mensen realiseren zich niet wat ze krijgen. Het marketingmateriaal, de manier waarop er reclame voor wordt gemaakt. Sommige makelaars verkopen diensten en mensen begrijpen niet dat dit geen typisch zorgverzekeringsproduct is.”
Dertig staten hebben expliciet wetten aangenomen waarin wordt gesteld dat ministeries niet hetzelfde zijn als verzekeraars en niet dezelfde normen hoeven toe te passen, waardoor ze zijn vrijgesteld van overheidstoezicht. Sommige wetgevers hebben geprobeerd individuele ministeries te reguleren. Massachusetts en Colorado hebben wetten aangenomen die ministeries verplichten gegevens over hun inschrijving, financiën en marketing te delen met de verzekeringsafdelingen van de staat.
Verzekeringscommissaris van de staat Washington één ministerie blokkeren ervan weerhield zijn producten in de staat te verkopen, met het argument dat het bedrijf illegale verzekeringen verkocht die bepaalde reeds bestaande voorwaarden niet dekten. Dat staat Californië heeft een schikking getroffen met het ministerie dat beschuldigd wordt van het ‘creëren, exploiteren en verkopen van valse verzekeringen’. Het ministerie van Justitie heeft ingestemd met een andere, die in Missouri is gevestigd beschuldigd van fraude.
In één Class action-rechtszaak 2020drie eisers beweerden dat hun gezondheidsafdeling zichzelf valselijk had voorgesteld als verzekeraar en vervolgens weigerde te betalen voor de medische kosten die zij had beloofd te dekken, waaronder één eiser die zei dat ze geen vergoeding kon krijgen voor kosten in verband met zwangerschap en bevalling. (De rechtszaak werd afgewezen toen de gezondheidsaandelen failliet verklaarden.) A verslag van NBC News identificeerde vier gezinnen die moeite hadden met het ontvangen van vergoeding voor medische kosten in verband met hun zwangerschap.
In sommige gevallen betalen de leden hun medische kosten vooraf met de belofte van terugbetaling door hun bediening. Het ontvangen van betalingen kan eenvoudig worden gedaan. Maar als dit niet volledig wordt ontkend, zou dit ook kunnen lijken op Berry’s ervaring van maandenlang heen en weer.
Zwangerschap is van bijzonder belang. In zijn rapport uit 2023 constateerde GAO dat elke dienst voor het delen van gezondheidszorg die het beoordeelde, vereiste dat nieuwe leden een wachttijd moesten ondergaan voordat ze in aanmerking kwamen voor zwangerschapsgerelateerde ziektekostendekking. A 2018 recensie van het Commonwealth Fund, dat het gezondheidsbeleid bestudeert, constateerde dat veel grote ministeries de zwangerschapsgerelateerde kosten alleen onder bepaalde omstandigheden dekken, bijvoorbeeld door van leden te eisen dat ze enkele maanden wachten, dat de zwangerschap binnen het huwelijk wordt verwekt, of dat het lid deelneemt aan een duurdere optie om de kosten te delen.
De kosten van een bevalling zijn erg hoog. A analyse door KFF, Onderzoek op het gebied van gezondheidsbeleid, opiniepeilingen en een niet-partijgebonden journalistieke organisatie hebben uitgewezen dat een particulier verzekerde bevalling meer dan $20.000 kost, terwijl de eigen kosten $2.700 bedragen. Iemand die geen verzekering heeft of in de toekomst een vergoeding wil, kan minder betalen; ziekenhuizen en zorgverleners rekenen doorgaans minder voor mensen die geen verzekering hebben.
Toen Berry zwanger werd, in het najaar van 2021, kon ze die risico’s vermijden. Na jarenlang onderhandelen over de terugbetaling, een proces dat vaak maanden duurde, besloten zij en haar man in januari om zich tot een verzekering te wenden.
Het zoeken naar betaling om de zwangerschapskosten te dekken die ze had gemaakt voordat ze zich omkleedde – voornamelijk een wereldwijde vergoeding van ongeveer $ 4.000 van haar geboortecentrum – kostte meer dan een jaar aan e-mails en telefoontjes, zo blijkt uit de communicatie die ze deelde met The 19th.
Zijn ervaring sinds de overstap naar een ziektekostenverzekering is veel eenvoudiger geweest, zei hij, eraan toevoegend dat hij de gezondheidsafdeling nooit aan iemand anders zou aanbevelen. Sinds ze de gezondheidssectie heeft verlaten, is ze lid geworden van verschillende Facebook-groepen die gewijd zijn aan het delen van ervaringen van anderen die de gezondheidssectie zoals de hare hebben verkend. Ze heeft met veel mensen gesproken die moeite hebben met het ontvangen van veel grotere zwangerschapsvergoedingen.
“De manier waarop ze het op de markt brengen is dat het een alternatief is voor een verzekering, dus het lijkt erop dat het gewoon een andere manier is om dezelfde bescherming te krijgen – en dat is duidelijk niet waar,” zei hij.
