Toch eindigen natuurbehoudsinspanningen nooit in een mislukking. Hoewel veel experts de Oranjerivier-Karoo volledig hebben genegeerd, zoals bij veel woestijnlandschappen, ontstond ORKCA in 2020 toen de leden zich het potentieel voor herstel realiseerden. Unieke ecologie van Deze regio omvat drie verschillende biomen: woestijn, het droogste bioom; Karoo-naam, gekenmerkt door lage struiken en steil terrein; en Delicious Karoo, de beste ter wereld slechts een kale hotspot voor biodiversiteitt – van de Oranjerivier-Karoo een ecotoon maken, een natuurlijk kruispunt en ‘katalysator voor evolutie.”
“Als je het hebt over onderzoek in het uiterste zuiden, in de woestijn, lacht iedereen en vraagt wat daar is?” zei ORKCA-topman Nabot Mbeeli. “Als je echt dichterbij gaat kijken, dichter bij de oppervlakte, sta je versteld van hoeveel leven er eigenlijk is.”
Lokale stammen hebben dit altijd geweten. ‘Karoo’ komt van een Khoisan-woord dat ‘land van dorst’ betekent. Voor de Nama-stam – de grootste en enige overgebleven groep van het KhoiKhoi-volk, die nu in de Karas-regio van Namibië woont – is het landschap veeleisend, maar niet zonder hoop. Het leven brengt leven voort; en wanneer mensen, planten en dieren in het wild in symbiose leven met levend land, zal dit altijd voordelen opleveren. Nama-mensen vertrouwen op deze wederkerigheid.
“Traditionele genezers zijn voor hun medicijn afhankelijk van inheemse soorten, veehouders zijn afhankelijk van gezonde grazende ecosystemen, en onze manier van leven wordt gevormd door de balans tussen mens en natuur”, zegt Lizle Jacobs, lid van de plaatselijke Nama-vrouwengroep genaamd de Orange River Queens.
De vrijgevigheid van het land komt volledig tot uiting als we door verschillende biomen reizen, waarbij we overschakelen van groen struikgewas tot roze kwarts en grindberggebieden. De afgelopen jaren is de gezondheid van het land dramatisch verbeterd, zei Mbeeli. Van bovenaf gezien staat de 395.000 hectare land die ORKCA heeft gereserveerd voor natuurbehoud in schril contrast met de omringende landbouwgronden van de gemeenschap. “Er is gras zo hoog en zo dik als heupen, omdat er in dat gebied geen veedruk is; nu moet het gewoon vijf jaar rusten”, zegt Mbeeli. “Het verschil is verbazingwekkend.”
