Het valt niet te ontkennen de aantrekkingskracht van buitenaardse artefacten. Sciencefiction is gevuld met materiële restjes buitenaardse beschavingdie in alles voorkomt, van de klassieke boeken van Arthur C. Clarke tot soortgelijke gamefranchises Massa-effect En Buitenste wildernis.
De ontdekking van het eerste interstellaire object in het zonnestelsel in het afgelopen decennium was een trigger speculatie dat het mogelijk buitenaardse artefacten of ruimtevaartuigen zijn, hoewel de wetenschappelijke consensus blijft bestaan dat deze drie bezoekers een natuurlijke verklaring hebben.
Desondanks anticiperen wetenschappers sinds het begin van het ruimtetijdperk op de mogelijkheid om buitenaardse artefacten te vinden.
“In de geschiedenis van technologische signatuur bestaat de mogelijkheid van artefacten in het zonnestelsel al heel lang”, zegt Adam Frank, hoogleraar astrofysica aan de Universiteit van Rochester.
“We hebben hier al tientallen jaren over nagedacht. We hebben gewacht tot dit zou gebeuren”, vervolgde hij. “Maar een verantwoordelijke wetenschapper zijn, betekent dat we ons houden aan de hoogste normen van bewijsmateriaal en dat we niet huilen.”
Dit roept enkele prikkelende vragen op: wat is de beste manier om naar buitenaardse artefacten te zoeken? En wat moeten we doen als we het identificeren? Gezien het feit dat tekenen van deze technologie van alles kunnen zijn, van kleine metalen scherven tot gigantische ruimtevaartuigen – of misschien zelfs materialen die aardbewoners zich niet eens kunnen voorstellen – is het moeilijk om te weten wat je kunt verwachten.
Om deze uitdaging aan te gaan, werken onderzoekers momenteel aan een reeks technieken om te zoeken naar tekenen van buitenaardse resten in ons zonnestelsel, ook in een baan rond de aarde.
Beatriz Villarroel, assistent-professor astronomie aan het Nordic Institute for Theoretical Physics, richt zich bijvoorbeeld op een grotendeels onaangeboorde bron van observaties: historische beelden van de hemel gemaakt vóór het menselijke ruimtetijdperk.
Door archieven te bestuderen van fotografische waarnemingen die door telescopen zijn vastgelegd vóór de lancering van de Spoetnik in 1957, heeft Villarroel een momentopname gemaakt van de hemel voordat deze met onze satelliet werd opgemerkt. Als leider van het project Vanishing & Appearing Sources over a Century of Observations (VASCO) zocht hij aanvankelijk naar bewijs dat sterren of andere natuurlijke objecten in deze archiefplaten zouden kunnen verdwijnen.
In plaats daarvan ontdekte Villarroel onverklaarde ‘transiënten’ die leken op kunstmatige satellieten die rond de aarde cirkelden, lang vóór de lancering van de Spoetnik. hij en zijn collega’s meldden in 2021.
“Toen besefte ik dat dit eigenlijk een buitengewoon archief was, niet voor het zoeken naar verdwenen sterren, maar voor het zoeken naar artefacten,” zei hij.
Vorig jaar publiceerden Villarroel en zijn collega’s nog drie onderzoeken naar de zoektocht naar buitenaardse artefacten Pacific Astronomical Society-publicaties, Maandelijkse mededelingen van de Royal Astronomical SocietyEn Wetenschappelijke rapporten wat tot verhitte discussies onder wetenschappers heeft geleid. Onderzoekers hebben gesuggereerd een reeks alternatieve verklaringen voor transiënten, zoals instrumentfouten, meteoren of puin van kernproeven.
Dit mysterie zou mogelijk kunnen worden opgelost met een speciale missie om te zoeken naar artefacten in een geosynchrone baan, een omgeving ongeveer 35.000 kilometer boven de aarde. Villarroel betwijfelt echter of een dergelijke missie binnenkort toestemming zal krijgen van een federale ruimtevaartorganisatie, vanwege de controversiële aard van het onderwerp.
“Er zijn zoveel taboes dat niemand de resultaten serieus zal nemen totdat je het onderzoek stopt”, voegde hij eraan toe.
Frank zegt dat hij het ermee eens is dat het stigmatiseren van de zoektocht naar buitenaardse artefacten – en de zoektocht naar buitenaards leven in bredere zin – contraproductief is. Maar hij ziet weerstand tegen onderzoek naar buitenaardse artefacten als een gezond en natuurlijk onderdeel van wetenschappelijk onderzoek.
