Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Shiyao Tang, een 34-jarige bedrijfseigenaar die in New York City en Parijs woont. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Ik zat op een zeer sterk opwaarts traject in mijn managerrol bij DoorDash toen ik in 2025 vertrok. Ik verdiende €390.000 en had het gevoel dat ik nog ruimte had om te groeien, maar toen ik eerlijk tegen mezelf was, zat mijn hart er niet in.
Het verlaten van mijn eigen zijden dameskledingmerk was geen onmiddellijke beslissing; het was een roeping voor de lange termijn in mij. Er is veel moed voor nodig om te stoppen en kies onbekend.
Ik vraag me nog steeds af of ik een grote fout heb gemaakt. Ik dacht: “Hoe kon ik de baan verlaten waar de meeste mensen van dromen?” Het loon is hoog, de arbeidsvoorwaarden zijn groot en er is ruimte om te leren. Maar ik wil niet achterom kijken en denken dat ik de verkeerde berg heb beklommen.
Ik genoot van mijn werk in de techniek, maar voelde een innerlijke drang om te ondernemen
In 2022 werd ik aangenomen als strategie- en operations manager bij de thuisploeg van DoorDash. Mijn werk is uitdagend en ik moet veel hoeden dragen. Ik heb ook diepe vriendschappen gesloten met een aantal echt getalenteerde mensen.
Ik besefte echter dat ik het miste om dicht bij de mensen te staan voor wie ik aan het bouwen was.
In het begin van mijn carrière had ik een klein ondernemershoofdstuk waar ik werkte bij een start-up in de modegroothandel. Ik bouwde mijn eigen klantenkring helemaal opnieuw op en had elke dag contact met hen.
Toen ik 16 was, ben ik verhuisd China naar de VS en dan een jaar doorbrengen in het buitenland studeren in Parijs. Ik heb altijd tussen culturen geleefd en heb een grote passie voor het werken met mensen met verschillende achtergronden en creatieve disciplines. Hoe meer ik erover nadacht, hoe meer ik besefte dat ik wilde dat mijn carrière ook een deel van mij zou weerspiegelen.
Ik heb ongeveer vijf maanden besteed aan het beslissen wat ik wilde doen voordat ik stopte, en het idee maakte me bang
Technologie creëerde een structuur voor mij om te leren en mijn horizon te verbreden, maar ik was klaar om het ondernemerschap opnieuw te proberen. Ik besteedde veel tijd aan het bijhouden van een dagboek en het nadenken over welk bedrijf ik echt wilde doen.
Elk weekend is gewijd aan basisonderzoek en zelfs aan gesprekken met potentiële klanten of vrienden om de eerste feedback op ideeën te krijgen. Ik begon zelfs contact te maken met andere mensen Inspirerende jonge ondernemer bij oprichtersevenementen, die mijn horizon verbreedden over hoe het leven als ondernemer eruit ziet.
Eerlijk gezegd was ik elke dag zo bang, maar het zien van mensen die floreerden, gaf me meer vertrouwen om me voor te stellen hoe het voor mij zou zijn. Ik koos voor mijn bedrijf, Soir Si, waar ik eenvoudige, minimalistische sculpturale zijden stukken maak. Haar missie is om luxe toegankelijk te maken.
Hoewel ik vertrouwen had in mijn beslissing, was het eng om bij hem weg te lopen, en eerlijk gezegd was het heel verdrietig voor mij. De gedachte om mijn potentieel niet te benutten is echter enger dan stoppen.
Ik verdeel nu mijn tijd tussen NYC en Parijs
Ik heb de mijne appartement in New Yorken ik heb het afgemaakt de helft van mijn tijd in Parijsmeestal verblijf ik bij vrienden of familie, om mijn creatieve inspiratie tijdens het ontwerpproces te vergroten.
De eerste maand nadat ik stopte, concentreerde ik me op het opbouwen van een sterke visuele en emotionele identiteit voor Soir Si door me aan te melden voor online cursussen en zelfs samen te werken met freelancers. De volgende fase was het ontwikkelen van mijn website, rechtstreeks contact maken met klanten en mijn merk en website gebruiken om mijn toeleveringsketen te openen.
Nu concentreer ik me op het veiligstellen en versterken van die relaties terwijl ik sprint naar productontwikkeling.
Ik vraag me nog steeds af of ik de verkeerde beslissing heb genomen
Direct na het stoppen was ik zo gefocust transitie naar ondernemerschap dat ik geen tijd heb om aan mezelf te twijfelen. Ik voel een mengeling van verdriet en verdriet over mijn vertrek, maar ik voel ook vreugde over wat ons te wachten staat. Die twijfels kwamen pas een paar weken later naar boven, toen ik een steile leercurve doormaakte. Ik besefte dat ik geen idee had wat er bij de fabricage of productie betrokken was, of zelfs maar hoe ik een patroonmaker kon vinden.
Ik herinner me dat de eerste keer dat ik een aantal fabrieken in New York bezocht, ze me behandelden alsof ik niet wist wat ik deed. Ik wist dat ik hun ‘taal’ niet sprak, en het voelde geïsoleerd. Deze momenten van twijfel aan zichzelf worden echter altijd in evenwicht gebracht met positieve dingen, zoals het opbouwen van een relatie met een potentiële partner. Mijn merkontwerper is bijvoorbeeld gevestigd in Italië en mijn fabrikant is gevestigd in Portugal. Het opbouwen van deze relaties zonder enige ervaring gaf mij de zekerheid dat ik dit echt kon.
Door aan mijn dromen te werken, voel ik me eindelijk enthousiast over het leven
Elke dag word ik wakker in het besef dat ik heel hard moet werken en alles moet geven maak deze droom waar. De positieve, toenemende feedback van mijn collega’s of publiek voedt mij elke dag, en het werken met mensen van over de hele wereld en praten over zijde en de regio van herkomst is de moeite waard.
Er zijn nog steeds momenten waarop ik erg bang ben voor het pad dat ik heb gekozen. Er ontstond twijfel aan mezelf en alles voelde overweldigend aan, maar daaronder schuilde een stabiel gevoel dat ik iets aan het opbouwen was dat bij mij resoneerde, en niet alleen maar een perceptie van succes of stabiliteit. Ik ben eindelijk opgewonden om weer te leven.
Mensen zeggen misschien dat dit een riskante zet is, maar iedereen begint vanaf nul. Ik moet alleen bereid zijn de eerste stap te zetten.
Heeft u een verhaal te vertellen over het opgeven van een baan met zes cijfers om een riskanter pad te bewandelen? Neem dan contact op met de verslaggever via tmartinelli@businessinsider.com.
