Zoals de aforismenschrijvers zeiden: wie schreef: ‘Stokken en stenen zullen mijn botten breken, maar woorden zullen mij nooit pijn doen’, had een andere baan moeten zoeken. En de auteur zou moeten hopen dat potentiële werkgevers de promotie voor MyLife.com niet zullen zien, omdat ze zeggen dat ze de gegevens van de auteur over criminelen en zedendelinquenten kunnen bekijken door zich te abonneren op MyLife-achtergrondrapporten.
A De rechtszaak werd vandaag aangekondigd beweert dat MyLife.com, Inc., en zijn oprichter en CEO, Jeffrey Tinsley, mensen ertoe hebben aangezet zich te abonneren op de MyLife-achtergrondrapportservice door valse en misleidende “teaser”-achtergrondrapporten op de MyLife-website te plaatsen. Het rapport impliceerde dat bepaalde mensen een strafblad hadden of zedendelinquenten waren, wat kijkers konden bekijken met een MyLife-abonnement. Volgens rechtszaakvaak, wanneer MyLife een rapport weergeeft, heeft de persoon er geen of slechts enkele verkeerscitaties.
Het ministerie van Justitie heeft namens de FTC een aanklacht ingediend. Het beweert dat MyLife niet alleen de FTC-wet schendt met misleidende claims, maar ook de consumentenbescherming schendt Wet op eerlijke kredietrapportage (FCRA), waarbij gebruik wordt gemaakt van misleidende factureringspraktijken die in strijd zijn met de regelgeving Herstel het vertrouwen van online shoppers (ROSCA), en heeft zijn terugbetalings- en annuleringsbeleid verkeerd voorgesteld en daarmee in strijd gehandeld Verkoopregels voor telemarketing (TSR). Er is veel aan de hand in deze zaak. Als u een achtergrondrapport maakt, gebruikt of er het onderwerp van bent (en dat zou voor de meeste volwassenen moeten gelden), wilt u dit van dichterbij bekijken.
Volgens de rechtszaak promoot MyLife sinds 2009 zijn achtergrondrapporten door mensen gratis de naam van een persoon op de site te laten zoeken en een teaser-achtergrondrapport te krijgen. Als de gezochte persoon geen geschiedenis van strafbare feiten, verkeersmisdrijven of zedendelicten heeft, zegt het teaserrapport meestal dat de persoon zo’n strafblad ‘mogelijk’ heeft. Het toont ook prominent grote klikbare knoppen, waarvan er één gebruikers uitnodigt om “Rechtsbank-, Arrestatie- of Strafregisters te bekijken (persoon gezocht), en een andere gebruikers uitnodigt om “Gegevens van zedendelinquenten te bekijken (persoon gezocht).”
In de klacht wordt gesteld dat de prominente ‘Bekijk’-knop, samen met de verklaring dat de gezochte persoon ‘mogelijk’ een arrestatie-, misdrijf- of zedendelinquent-record heeft, gebruikers ertoe brengt te concluderen dat de persoon een dergelijk record heeft, ook al is dat niet het geval. Veel mensen meldden dat ze MyLife-abonnementen hadden gekocht om de gegevens te bekijken, aldus de klacht.
Hoe speelt de FCRA een rol? De wet definieert een “consumentenrapport” als “elke communicatie van informatie” door een consumenteninformatiebureau (CRA) die betrekking heeft op de “kredietwaardigheid, kredietwaardigheid, kredietcapaciteit, karakter, algemene reputatie, persoonlijke kenmerken of manier van leven” van een persoon die wordt gebruikt (of naar verwachting zal worden gebruikt) als een factor bij het vaststellen van hun geschiktheid voor krediet, verzekering, werkgelegenheid of andere in de wet uiteengezette redenen. In de klacht wordt beweerd dat MyLife een CRA is en onderworpen is aan de FCRA omdat het informatie over consumentenrapporten verzamelt, zoals rechtbank- of arrestatiegegevens, en deze vervolgens op de markt brengt en verkoopt aan derden voor gebruik bij beslissingen zoals het verstrekken van krediet, werk of huur aan een individu.
In de klacht wordt beweerd dat MyLife zijn verplichtingen onder de FCRA heeft nagelaten. Ze beschuldigen MyLife ervan er niet in te slagen ervoor te zorgen dat de informatie die het verkoopt alleen voor wettelijk toegestane doeleinden wordt gebruikt, de nauwkeurigheid van de informatie niet te garanderen en gebruikers niet op de hoogte te stellen van hun verplichtingen onder de FCRA, inclusief de vereiste om consumenten op de hoogte te stellen als gebruikers nadelige maatregelen tegen hen ondernemen op basis van informatie in de rapporten. Onnauwkeurige informatie in consumentenrapporten kan ertoe leiden dat consumenten hun baan, huisvesting of zelfs leningen verliezen.
Wat de vermeende schending van ROSCA door MyLife betreft: MyLife verkoopt zijn abonnementen via automatisch verlengingsplan, of negatieve optie, waardoor de verplichting ontstaat om aan ROSCA te voldoen. Volgens de klacht heeft MyLife de fundamentele nalevingsvereisten van ROSCA geschonden, waaronder de vereiste dat het duidelijk alle belangrijke voorwaarden van een overeenkomst vermeldt voordat de factuurgegevens van de consument worden verkregen, en klanten een eenvoudig mechanisme biedt om terugkerende kosten te stoppen.
De klacht beschuldigt MyLife ervan de TSR te schenden, onder meer door de voorwaarden van haar terugbetalings- of annuleringsbeleid niet eerlijk en duidelijk bekend te maken – inclusief dat MyLife “een beleid heeft om geen restituties uit te voeren en annuleringen niet aanmoedigt”, aldus de klacht.
Deze zaak, ingediend bij de federale rechtbank in het Central District van Californië, is het bekijken waard. Als u in de tussentijd een consumentenrapportagebureau bent of achtergrondrapporten gebruikt, overweeg dan of het tijd is voor een FCRA-vernieuwing. Begin met een bezoek Ons Business Center voor hulpbronnen voldoet aan de FCRAinbegrepen Antecedentenonderzoek: wat werkgevers moeten weten.
Opmerking: deze blogpost is op 29 juli 2020 gecorrigeerd om het Central District van Californië te identificeren als de rechtbank waar de zaak is ingediend.
