Het laatste wat je verwachtte a Spel der Tronen de show was vermakelijk.
Comfort is immers schaars Spel der Tronen en de voorloper, Drakenhuis. In de serie heb je het geluk dat je een aflevering doorkomt zonder getuige te zijn van een combinatie van geweld, verkrachting of marteling.
Maar ‘vermakelijk’ is het woord dat in me opkomt als ik denk aan het nieuwste product van HBO Spel der Tronen spin-off, Een ridder van de zeven koninkrijken. Een lichtere, kleinschaligere serie gebaseerd op de boeken Tales of Dunk en Egg van George R.R. Martin. Dit is het beste tegengif voor de vermoeidheid die je voelt bij de gedachte meer tijd door te brengen in de sombere regio Westeros.
Een ridder van de zeven koninkrijken in tegenstelling tot de anderen Spel der Tronen show.
Peter Claffey in ‘Een ridder van de zeven koninkrijken’.
Krediet: Steffan Hill/HBO
Een ridder van de zeven koninkrijken onderscheidt zich onmiddellijk van zijn voorganger en laat de opgeblazen tonen van Ramin Djawadi’s hartenbreker volledig achterwege Spel der Tronen thema.
Beschouw kakgrappen niet als iets triviaals Spel der Tronen of Drakenhuishoewel. Het is meer een manier om de verwachtingen opnieuw te kalibreren. Sommige van de kenmerken die u associeert met andere door Westeros ingestelde shows zijn te zien Een ridder van de zeven koninkrijken. Er is geen verraderlijke politiek in de zijkamers van de Red Keep, er zijn niet veel fantasielocaties om in te spelen, en er zijn zeker geen draken.
Maar weet je Een ridder van de zeven koninkrijken heb dat Spel der Tronen En Drakenhuis Niet doen? Een hele lange en hele lieve man. En het blijkt dat dit precies is wat Westeros nodig had als franchise.
Top breekbare verhalen
Ser Duncan de Lange is de volgende grote held van Westeros.
Peter Claffey in ‘Een ridder van de zeven koninkrijken’.
Krediet: Steffan Hill/HBO
Die lange, lieve man is niemand minder dan Ser Duncan “Dunk” the Tall (Peter Claffey). Hij was de lijfwacht van de rondzwervende hagenridder Ser Arlan van Pennytree (Danny Webb), maar na de dood van zijn meester tijdens de openingsmomenten van de show neemt Dunk de riddermantel over en gaat naar het toernooi in Ashford Meadow. Daar hoopt hij zijn eigen weg als ridder te vinden en daarbij een klein muntje te verdienen.
Dunk is niet het type held dat we van hem verwachten Spel der Tronen universum. Hij kwam niet uit een adellijke familie, hij was niet de meest formidabele vechter en hij was niet eens bijzonder intelligent. (‘Dunk the Lunk, zo dik als kasteelmuren’ is een veel voorkomend refrein in Martins romans.) Maar wat Dunk op die afdelingen mist, compenseert hij ruimschoots op een belangrijke manier: hij is ongelooflijk aardig.
Kijk, voor Dunk gaat ridderschap niet over glorie of strijd. Het gaat over het beschermen van de weerlozen en het goede doen – en dat na twee seizoenen samen te hebben doorgebracht DrakenhuisCriston Coledie heelheid voelt als een sterke windvlaag die frisse lucht rechtstreeks naar de neusgaten brengt. Maar het eergevoel van Dunk vertaalt zich niet in een rigide weldoenerhouding. In plaats daarvan straalde het uit zijn (zeer) lange lichaam in golven van warmte waardoor Dunk niet wist wat hij moest doen. Omdat hij was opgegroeid in de sloppenwijken van Flea Bottom en vaak werd gekleineerd of zelfs geslagen door ser Arlan, kon hij zich niet voorstellen dat hij echt goed was. Claffey speelt deze twijfel aan zichzelf met vertederende verlegenheid, waarbij hij vaak zijn lengte inkrimpt alsof hij zich schaamt om zijn plaats in de wereld in te nemen. Maar veel mensen die Dunk ontmoet op Ashford Meadow beseffen dat hij speciaal is, van de feestende Lyonel Baratheon (Daniel Ings) tot de mysterieuze kale jongen die bekend staat als Egg (Dexter Sol Ansell).
Egg neemt het op zich om de lijfwacht van Dunk te zijn, tot grote ongenoegen van Dunk in eerste instantie. Hij was zelf net ridder geworden en moest nu een onbeschaamd kind opvoeden? Al snel ontwikkelt het paar echter een prachtig vreemd koppel: Dunk, zo groot als maar kan, met nauwelijks een bot in zijn lichaam, en Egg, mager en klein, maar verrassend werelds (en met een scherpe tong, als klap op de vuurpijl). Claffey en Ansell zijn samen een geschenk, of ze nu ruzie uitdelen tijdens een luidruchtig toernooi of genieten van een rustig moment onder de sterrenhemel. Sinds Sandor Clegane en Arya Stark heeft Westeros zo’n gedenkwaardig wolf- en wolvenwelpduo niet meer gezien – hoewel het paar hier meteen een zoetere start kent, omdat de wolvenwelp de eenzame wolf niet wil doden. (Maar hij zal haar waarschijnlijk beledigen.)
Een ridder van de zeven koninkrijken het vinden van grootsheid in de kleine dingen.
Dexter Sol Ansell in “Een ridder van de zeven koninkrijken”.
Krediet: Steffan Hill/HBO
De zoetheid van de groeiende vriendschap tussen Dunk en Egg komt echt tot uiting in de zegeningen Een ridder van de zeven koninkrijken kleinere schaal. We verlaten zelden het speelveld van Ashford Meadow Een ridder van de zeven koninkrijken‘ het productieteam toont de geleefde glorie, alle modderige tenten en versleten pantsers. Deze goed gebruikte elementen creëren een nuchtere sfeer waarin het hardwerkende gewone volk vreugde vindt, of ze nu naar vuurgevechten aan de zijlijn kijken of genieten van een prachtig vormgegeven poppenspel. Aangezien eerdere afbeeldingen van Westeros op het scherm grotendeels gericht waren op oorlogstijd, is het geruststellend om getuige te zijn van kleine momenten uit het dagelijks leven en de vrije tijd.
Dit is niet te zeggen Een ridder van de zeven koninkrijken vrij van conflicten en actie. Het evenement biedt een aantal boeiende steekspelsequenties, evenals enkele man-tegen-man-gevechten die tot de meest meeslepende in de hele franchise behoren. Elders duiken de Targaryens op en veroorzaken drama, zoals altijd.
Toch ligt de nadruk vooral op de relatie van Dunk en Egg, en op de solidariteit die ze vinden met de mensen die ze hebben ontmoet. Dat Een ridder van de zeven koninkrijken Kortom: goede mensen proberen elkaar zoveel mogelijk te helpen. Dit is een welkome afwisseling bij HBO Spel der Tronen line-up en het bewijs dat de wereld van Westeros meer kan zijn dan alleen een meedogenloze kooiwedstrijd tussen strijdende families. Meer nog, het is een balsem voor de ziel.
