Vijf dagen verwijderd van de 13e verjaardag van Johnny Manziel die de meest iconische prestatie leverde in de voetbalgeschiedenis van Texas A&M, zorgde Marcel Reed ervoor dat Mr. Football bijna geen geld meer had.
Natuurlijk kwamen Manziel’s legendarische 253 yards passeren, 92 yards haasten en twee touchdowns op 10 november 2012 tegen een belangrijkere tegenstander. Manziel nam het tenslotte op tegen een door Nick Saban gecoacht Alabama-team op het hoogtepunt van zijn dynastie – en niet een sub-.500-team uit South Carolina dat ondermaats presteerde volgens de verwachtingen van het voorseizoen.
Texas A&M moest ook meer dan 30 minuten schade lijden om de grootste comeback in de programmageschiedenis te bewerkstelligen, met een achterstand van 27 punten. Inbegrepen in dat traject was dat Reed twee onderscheppingen gooide, die de Gamecocks beide in punten omzetten.
Reed’s 439 passing yards en drie touchdowns in de tweede helft van de overwinning van zaterdag 31-30 kunnen op de lange termijn echter van grotere betekenis zijn dan de prestaties van Manziel in 2012. Met een rally tegen South Carolina verzekerde Texas A&M zich voor de eerste keer in de programmageschiedenis van een plek in de College Football Playoff.
Ja, de Aggies moeten Samford volgende week nog steeds verslaan in de gebruikelijke cupcake-match voorafgaand aan Thanksgiving van de SEC. Zes SEC-teams staan tegenover tegenstanders uit de Groep van Vijf of FCS, en Texas A&M krijgt de meest passende gelijkspel in de Bulldogs één SoCon-overwinning.
Dat betekent dat het behalen van elf overwinningen – een virtueel gouden ticket voor de Play-offs – eigenlijk slechts een formaliteit is. Texas A&M gaat het naseizoen in met een uniek inzicht in zijn moed en karakter als team.
‘We hebben een identiteit van wie we zijn’ Aggies-coach Mike Elko zei op zijn persconferentie na de wedstrijd. “Als we spelen volgens onze identiteit, zijn we een goed voetbalteam. … Als we op een andere manier gaan proberen te spelen, zijn wij dat niet. Dat is niet wie we zijn.”
Dus wie is Texas A&M? Het is een vraag die sinds 1939 een programma zonder nationaal kampioenschap al lang achtervolgt.
Manziel’s ambtstermijn gaf Texas A&M een identiteit die was gebaseerd op branie – een eigenschap die heel moeilijk te vervalsen is. Vraag het maar aan de Miami Hurricanes in hun vele mislukte pogingen om de gloriedagen van de jaren tachtig en het begin van de jaren 2000 te heroveren.
Omdat branie moeilijk te realiseren is, hebben Texas A&M-teams de afgelopen decennia vaak een echte identiteit gemist. Dit wil niet zeggen dat de Aggies geen succes hadden onder Jimbo Fisher, maar ze omarmden vaak het ‘ook liep’-label.
Zelfs met de bravoure die tot de verbeelding van het publiek sprak, hebben de Manziel-jaren nooit een SEC Championship Game-optreden opgeleverd.
De plek van de Aggies van 2025 in het eerste SEC-titelspel van het programma is niet gegarandeerd, maar een 7-0 overwinning op dezelfde dag dat Alabama zijn eerste nederlaag op de conferentie leed en rivaal Texas werd uitgeschakeld, bracht hen goed van pas.
Aan de vooravond van zijn eerste SEC Championship-kans kan Texas A&M nu zeggen dat het een identiteit heeft – wat Elko definieert als ‘blauwe boorden’.
Dat is van toepassing een schril contrast met het Manziel-tijdperk. Het is ook een label dat op gespannen voet lijkt te staan met een team dat gemiddeld 37,8 punten per wedstrijd scoort (12e in het land) achter een quarterback met dubbele dreiging.
Elko benadrukte echter dat lichamelijkheid en controle over de scrimmage deze Aggies definiëren. In 2025 zou Texas A&M een combinatie kunnen zijn van de Johnny Football-flair van begin jaren 2010 en de grit van het Bear Bryant-tijdperk van de jaren vijftig.
Als de Aggies van 2025 het eerste SEC-kampioenschap van het programma kunnen claimen en een nationale titel die 86 jaar in de maak is, zal het optreden van Marcel Reed op zaterdag voortleven in de Texas A&M-overlevering, samen met de namen die de erfenis van het programma hebben opgebouwd.
