Voor Juárez is desintermediatie de belangrijkste factor achter de digitale disruptie. In wezen is ieder van ons nu ons eigen mediakanaal. “Dat is wat deze platforms ons verkopen: jij kiest waarover je geïnformeerd wilt worden en je blijft in een bubbel. Je zoekt naar informatie die bevestigt wat je al weet of denkt. Als je denkt dat wat er in Venezuela gebeurt een goede zaak is, ga je op zoek naar informatie die dat ondersteunt, en andersom. Zo creëer je een omgeving waarin we alleen horen wat we willen horen.”
Volgens Digitaal nieuwsrapport 2025De migratie naar digitale platforms – vooral door jongere generaties – wordt steeds duidelijker: 16 procent van de ondervraagden meldde dat ze TikTok vaak gebruiken om naar nieuws te zoeken. Het cijfer voor WhatsApp is 19 procent, Facebook 36 procent en YouTube 30 procent.
Voorbij algoritmen
Voor polarisatie zijn geen kwaadaardige algoritmen nodig om het publieke gesprek te verstoren; dit is een onvermijdelijk gevolg van het basisontwerp van sociale platforms. Door omgevingen na te bootsen die bepaalde vormen van verbinding en dialoog benadrukken, ontstaat er een aanhoudende lus waar emotionele inhoud het meest zichtbaar is en uiteindelijk de architectuur van het netwerk zelf vormgeeft. Dit is niet een kwestie van gebruikers die actief op zoek zijn naar conflicten of een platform dat is ontworpen met kwade bedoelingen, maar eerder het resultaat van een gunstige emotionele reactie op een afgemeten analyse.
Volgens Petter Törnberg, die aan het onderzoek werkte, “is deze toxiciteit een onbedoeld gevolg van de structuur van berichten en volgers. Het delen van inhoud is vaak impulsief en zeer partijdig; gebruikers reageren op verontwaardiging of schandaal en verspreiden verhalen die op hun beurt hun eigen digitale omgeving vormgeven. Deze feedbackloop tussen emotionele acties en netwerkstructuur creëert een ecosysteem waarin toxiciteit de organische norm wordt. Uiteindelijk lijkt het bestaan van basisfuncties zoals doorsturen en liken voldoende te zijn om deze negatieve resultaten te produceren, waardoor het netwerk in een echokamer verandert. dat aansluit bij onze eigen reactieve psychologie.”
“Ik geloof dat digitale platforms ruimtes van verzet en oplossingen kunnen blijven. Maar om te voorkomen dat ze echokamers worden, moet er een oprechte intentie zijn om een dialoog aan te gaan. En dat gebeurt niet altijd als we door zeer moeilijke tijden gaan”, legde een anonieme bron uit Venezuela uit die met WIRED sprak. “Wanneer onze emotionele wonden de rede overstijgen, is het erg moeilijk om het standpunt van iemand anders te begrijpen. Om dit te laten gebeuren, moeten de wonden eerst worden geïdentificeerd en begrepen, en soms zullen we niet in staat zijn de gelijkmoedigheid te vinden om een dialoog aan te gaan. Er zal echter een dialoog plaatsvinden.”
“We ervaren nu veel polarisatie onder Venezolanen in binnen- en buitenland vanwege deze gebeurtenissen, die ik persoonlijk beschouw als een gewelddadige daad van buitenlandse interventie. Ik kan de vreugde begrijpen van degenen die de gevangenneming van Nicolás Maduro vieren als een moment van gerechtigheid. Maar tegelijkertijd ben ik tegen buitenlandse interventie, tegen Donald Trump en tegen degenen die middelen van ons afnemen”, legde de Venezolaanse bron uit. “We hebben alles gedaan; we hebben er alles aan gedaan. We bevinden ons in deze situatie omdat we in het nauw gedreven en kwetsbaar zijn door het Amerikaanse imperialisme, maar ook door Rusland en China. Macht heeft ons in deze zeer kwetsbare situatie gebracht. Digitale platforms kunnen echter een ruimte van verzet zijn.”
Te veel informatie; Te weinig aandacht
Door de overdaad aan informatie wordt onze aandachtsspanne, die een beperkte hulpbron is, te klein, legt Juárez uit: “Er komt een tijd dat we ons afsluiten en zeggen: ‘Dat is het, dit is wat ik dacht.’ Meestal investeren we zo min mogelijk psychologische energie en gebruiken we snelkoppelingen om tot conclusies te komen: ik zie de video, ik zie het citaat, ik zie de tweet, en dat is alles; Ik ben klaar. Wij vereenvoudigen omdat vereenvoudiging fungeert als tegengif tegen verveling. Wanneer we verdrinken in informatie, voelen we ons gedesoriënteerd en angstig. De mate van angst hangt af van de nabijheid van een gebeurtenis. De wens om een bepaald standpunt in te nemen zal werkelijkheid worden als we de vele werkelijke implicaties van een situatie in overweging moeten nemen.”
“Mijn grootste zorg is dat we het vermogen verliezen om onderscheid te maken tussen goed en kwaad. We zijn bereid verzonnen verhalen te accepteren. Als we ons vermogen als burgers verliezen, verliezen we ook onze keuzevrijheid”, zei Juárez. “Wat we in Venezuela zien is niet de laatste aflevering van een verhaal, het is het begin van een dynamiek die hier niet zal eindigen.”
Dit verhaal verscheen voor het eerst in KABEL in het Spaans en uit het Spaans vertaald door John Newton.
