Er is in Duitsland een dagelijks kat-en-muisspel om illegale migranten te vangen – en dit kan binnenkort een probleem worden voor Groot-Brittannië | Wereldnieuws

In de Duitse strijd tegen mensensmokkelaars lopen de troepen van Pasewalk onder leiding van hoofdinspecteur Igor Weber voorop.

Hun grondgebied beslaat een deel van het grensgebied met Polen, een populaire plek voor mensen die illegaal proberen over te steken Duits.

Op het hoofdbureau van de politie liet de hoofdinspecteur ons een reeks smokkelaarsvoertuigen zien die in beslag waren genomen tijdens de handel in illegale migranten.

Eén daarvan is een koelwagen die weer werd gedemonteerd om menselijke vracht te vervoeren.

Binnen waren doorweekte slaapzakken en een paar achtergelaten kleding de enige sporen van migranten die zich als vee honderden kilometers lang voortbewogen.

Hoofdinspecteur Weber zei dat er 18 mensen in zaten toen ze het busje vonden.

Er zijn geen stoelen of veiligheidsgordels, alleen koude, harde vloeren om op te zitten tijdens lange reizen.

Een gat in het dak stelde hen bloot aan slecht weer, waardoor er regen kon vallen, waardoor de omstandigheden nog somberder werden.

Dit is niet iets eenmaligs.

Agenten lieten ons foto’s zien van andere illegale migranten die ze hadden tegengehouden.

Eén daarvan toonde negen Oost-Afrikanen die opeengepakt in een auto werden aangetroffen, opnieuw zonder stoelen of veiligheidsgordels.

Elders rustten zestien uitgeputte Somaliërs op het gras.

Veel migranten zijn al maanden onderweg.

Route naar Duitsland

Nadat hij Afrika, het Midden-Oosten of Azië had verlaten, zei hoofdinspecteur Weber dat veel mensen nu via Rusland kwamen, via Wit-Rusland, naar Letland, Litouwen en verder naar Polen.

Ze bleven rijden totdat ze het noordoosten van Duitsland overstaken en onmiddellijk het gebied binnengingen dat werd gepatrouilleerd door de troepen van Pasewalk.

Als gevolg hiervan is de strijd tegen illegale migratie een dagelijks kat-en-muisspel geworden.

De Duitse grens met Polen is meer dan 400 km lang en wordt omgeven door uitgestrekte afgelegen landbouwgronden, dichte bossen en kleine dorpjes. De perfecte plek om je te verstoppen.

De hoofdinspecteur nam ons de hele dag mee naar verschillende kruispunten.

We reden naar een rustige controlepost omringd door velden, waarvan we dachten dat het een van de plekken was waar mensenhandelaars hun geluk beproeven.

Toen we aankwamen, werd het bemand door twee Poolse bewakers.

De hoofdinspecteur legt uit dat de smokkelaars een surveillanceauto naar de top van een kleine heuvel boven het controlepunt hebben gestuurd.

Van daaruit gaat het platteland open, zodat ze kunnen zien of er controles plaatsvinden. Als die er niet zijn, trekken de smokkelaars bij de illegale migranten in.

De smokkelaars namen foto’s van hen voor het bord, waaruit bleek dat zij degenen waren die hen daarheen hadden gebracht Duits en vervolgens de migranten de rest van hun reis alleen laten.

Dit was een complexe en goed gefinancierde criminele onderneming.

‘Gevaarlijk’ smokkelbedrijf

Maar de Duitse regering heeft er genoeg van. De grenscontroles werden aangescherpt en de asielregels werden aangescherpt.

We kijken hoe de politie een grensoverschrijdende trein doorzoekt, op zoek naar iemand die erin probeert te sluipen.

Maar terwijl we door landelijke routes rijden die bezaaid zijn met schuilplaatsen, worden de uitdagingen waarmee de autoriteiten worden geconfronteerd duidelijk.

“Is het voor u mogelijk om alle illegale migranten tegen te houden?” Ik vroeg het aan de hoofdinspecteur.

“Nee”, antwoordde hij. “Er bestaat niet zoiets als een 100% gesloten grens – die bestaat niet. In mijn professionele ervaring slagen mensen er altijd in om zelfs de grootste muren of hekken te overwinnen, maar je kunt het wel moeilijker maken.”

Het lijkt erop dat Duitsland hetzelfde heeft gedaan: in 2025 daalde het aantal mensen dat illegaal binnenkwam met 25% vergeleken met het jaar ervoor, zo blijkt uit cijfers van het ministerie van Binnenlandse Zaken.

‘Wie denk je dat er wint? De politie en de grenscontrole, of de smokkelaars?’ vraag ik.

“Er zijn geen winnaars in deze business. De grootste verliezers zijn de migranten. Zo is het. Smokkel is een zeer gevaarlijke business – het draait allemaal om geld”, antwoordde hoofdinspecteur Weber.

Verharding van het gezichtsvermogen

De houding van Duitsland tegenover asielzoekers is radicaal veranderd.

In 2015 juichte het publiek toen vluchtelingen op een Duits treinstation arriveerden onder het opendeurbeleid van bondskanselier Angela Merkel.

Hierdoor kwamen in een jaar tijd meer dan een miljoen mensen, voornamelijk Afghaanse en Syrische asielzoekers, het land binnen.

De afgelopen tien jaar zijn de opvattingen van de samenleving steeds verharder geworden.

Rechtse groep Alternatief voor Duitsland De overwinning van de AfD-partij in verschillende opiniepeilingen was te danken aan haar anti-immigratiebeleid.

Als reactie hierop heeft de heersende coalitie ook een harde lijn gevolgd; in november 2025 zullen de deportaties met 15% zijn toegenomen ten opzichte van 2024.

Maar enkele recente deportatievluchten hebben tot controverse geleid.

In de zomer bracht een vliegtuig 81 criminelen terug naar Afghanistan, terwijl Duitsland in december voor het eerst sinds het begin van de veertien jaar durende burgeroorlog een veroordeelde naar Syrië deporteerde.

Nu hoopt de regering een akkoord te bereiken om meer Afghanen te deporteren en Syriërs te repatriëren.

Lees meer:
Smokkelhandel bij het binnenbrengen van migranten uit Afrika
De man die de boot aan de mensensmokkelaars leverde, kreeg gevangenisstraf

Ondanks kritiek van mensenrechtenorganisaties zijn zij bij hun beleid gebleven.

“We moeten de samenleving laten zien dat we in staat zijn te bepalen wie naar Duitsland komt en wie niet”, zei de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Johann Wadephul onlangs op een persconferentie.

“Dus dat is de diepere reden waarom we nu de grenzen controleren, en we doen dit in overeenstemming met het internationaal recht.”

Traditioneel het land van de Europese Unie dat de meeste asielzoekers accepteert, heeft Duitsland dit jaar het aantal eerste asielaanvragen met meer dan de helft verminderd.

Volgens de regering is dit het bewijs dat strenger beleid werkt.

Maar nu Duitsland zijn asielsysteem verscherpt, leven bijna een miljoen mensen in ontkenning, waarvan het grootste aantal uit Afghanistan komt.

Ze zeggen dat ze in onzekerheid leven.

‘Ik ben geen crimineel’

In een kerk in Berlijn ontmoette ik Sayed, die net had vernomen dat zijn aanvraag was afgewezen.

Hij zei dat terugkeren naar Afghanistan een doodvonnis was.

Bang vroeg hij ons zijn gezicht niet te laten zien terwijl hij mij zijn verhaal vertelde.

“Zij (de Duitse autoriteiten) hebben mij afgewezen en gezegd dat het veilig was om naar Afghanistan terug te keren”, legde hij uit.

“Iedereen kent de gevolgen als een gelovige naar Afghanistan gaat. Daar zullen ze niet overleven.”

Ik vroeg hem of hij een reden kon bedenken voor de afwijzing?

“Ik heb in mijn hele leven nog nooit iets verkeerds gedaan en ik ben geen crimineel”, antwoordde hij.

Voor zijn pastor, dr. Gottfried Martens, is dit een heel triest verhaal.

Zijn gemeente telt 1.400 asielzoekers uit Afghanistan en Iran.

Hij denkt dat de daling van het aantal asielaanvragen niet te wijten is aan harde overheidsmaatregelen, maar aan veranderingen in landen als Syrië, waar veel vluchtelingen vandaan komen.

Hij zei dat de strikte nieuwe regels ervoor zorgden dat sommige van zijn gemeenteleden waren gevlucht, in plaats van het risico te lopen naar Afghanistan te worden gedeporteerd.

“Er zit een kader in de toespraken van Duitse politici en dat voor hen alle Afghanen criminelen zijn”, zei hij.

Dit is een bewering die de ministers zullen betwisten.

De problemen van Duitsland kunnen binnenkort de problemen van Engeland worden

Ik vroeg wat degenen wier aanvragen werden afgewezen, zouden doen?

“Ons volk ziet geen andere uitweg dan op zoek te gaan naar een land buiten de Europese Unie, namelijk Groot-Brittannië, omdat ze weten dat als ze hier blijven, ze snel zullen sterven”, antwoordde hij.

Als de minister gelijk had, zou het probleem van Duitsland spoedig het probleem van Engeland worden.

Degenen die zijn gevlucht weten dat het sinds de Brexit voor Groot-Brittannië veel moeilijker is geworden om vluchtelingen naar Duitsland te repatriëren.

Of Sayed meegaat met de overtocht met kleine boten moet nog worden besloten.

Ik vroeg of hij de mening van veel Duitsers begreep dat zij het hoogste aantal asielzoekers ter wereld hadden geaccepteerd, en dat was genoeg?

“Genoeg is genoeg? Ze praten over mensenrechten”, zei hij. “Als mens is het mijn recht om vrij te leven.”

Kijkend naar de statistieken die in 2025 beschikbaar zijn, lijkt het harde optreden van Duitsland op papier te werken.

Voorlopige cijfers laten zien dat de illegale migratie is afgenomen, dat het aantal deportaties is toegenomen en dat de asielaanvragen meer dan gehalveerd zijn.

De nieuwe regering in Syrië en de overeenkomsten van de Europese Unie met andere landen om de migrantenstromen te beteugelen speelden ook een rol.

Maar de vraag is: heeft Duitsland zijn migratieprobleem opgelost of gaat het gewoon door? Betalen degenen die oorlog en vervolging ontvluchten nu eenvoudigweg smokkelaars om hen naar een ander land te brengen waarvan zij hopen dat het een veilige haven zal zijn?