Als je een van de films van Glen Powell hebt gezien, waaronder ‘Top Gun: Maverick’, ‘Hit Man’, ‘Anyone But You’ of ‘Twisters’, weet je waarschijnlijk al dat een groot deel van de aantrekkingskracht van de acteur is dat hij soepel en op zijn gemak speelt.
Met een goed uiterlijk en veel charme is hij zeker een leidende man. Maar er is ook het beeld, vooral in Richard Linklaters ‘Hit Man’, van een gekke komische nerd die wanhopig uit zijn knappe schulp wil ontsnappen (zie ook: Jon Hamm), zelfs als hij daar is om een nieuwe actiefilm te promoten.’Lopende mens.”
Het voelt alsof het deze gevoeligheid was die heeft bijgedragen aan het creëren van een geweldige ‘Saturday Night Live’-aflevering waarin Powell voor het eerst werd gehost. Het was de domste aflevering tot nu toe dit seizoen, en wonderbaarlijk genoeg werkte bijna elke schets in de aflevering, althans op komisch niveau.
Powell droeg een pruik, vooral in militaire schetsen bob versus pony; ja, het kapsel. Hij gebruikte zowel Noorse als Ierse accenten in elke schets overdreven enthousiaste acteur in Scandinavische films en één imitatie van de film “Taken” van Liam Neeson. Ze droeg zelfs een lange paardenstaart en zong in een muziekopname over jongens die de vader van zijn ex-vriendin mist (Powell was een van de vaders). Maar hij was ook een geweldige ondersteunende speler voor Marcello Hernández in zijn schetsen over cabaretiers Maniscalco-verbinding op een vrijgezellenfeest en nog een over een vrouw (Ashley Padilla) die na een avond met haar vriendin naar een restaurant gaat een rampzalig kapsalonbezoek. En hij speelt fantastisch stil acteerwerk in de op grappen gebaseerde visuele schetsen AI-technologie brengt oude foto’s tot leven slecht.
Het was een week waarin zelfs de terugkeer van voormalig castlid Will Forte, die verscheen in drie nieuwe MacGruber-sketches waarin het personage leert dat hij in de bestanden van Epstein zit (explosie volgt), de vele andere goede werken niet volledig overschaduwde.
Twee korte opmerkingen over de aflevering van deze week: Padilla blijft de presentatoren helpen met uitstekende sketchoptredens, dit keer als kapperslachtoffer, een geschokte grootmoeder in een verpleeghuis en als perssecretaris van het Witte Huis Karoline Leavitt in de open lucht. Naarmate elke aflevering verstrijkt waarin Padilla wordt aangekondigd als een aanbevolen speler in plaats van als een volledig castlid, voelt het als een steeds grotere fout.
Ten tweede is dit de eerste keer in jaren dat “Weekend Update” geen gastensegment heeft. Daar komen we zo op terug.
Muzikale gast Olivia Dean treedt op “De man die ik nodig heb” En “Laat de persoon van wie je houdt gewoon zijn.”
De koele openheid van president Trump (James Austin Johnson) is een gemengde zegen geweest; de indruk is nog steeds sterk, en de president is zeker genoeg in het nieuws om elke week besproken te moeten worden. Maar het schetsformaat, dat begint met een uitgangspunt van het nieuws van de week en vervolgens wordt onderbroken door de meta-monoloog van Trump, voelt op dit moment reflexief aan, een gemakkelijk antwoord om een steeds onsamenhangender en bizarre nieuwscyclus te beëindigen. In het Witte Huis bagatelliseerde Leavitt het nieuws over de vrijgave van de e-mails van Jeffery Epstein en verdedigde hij de president door te zeggen: “te veel liefde en misschien te jong.” Toen een verslaggever vroeg naar de miljoenen dollars die naar Argentinië waren gestuurd, probeerde hij de aandacht weer op het dossier te vestigen, wat er vervolgens toe leidde dat Trump verscheen en vragen stelde als: “Als er iets belastends in het dossier stond, waarom zou ik het dan verdoezelen?” en “Als ik onschuldig was, zou ik de bestanden dan niet vrijgeven?” De president bood aan om ingelijste kopieën van Epsteins e-mails te verkopen voor 800 dollar per stuk. Deze langdradige verdediging leidt tot de Trump Multiverse Theory, die stelt dat Trump in veel tijdlijnen bestaat en dat we toevallig in de slechtste tijden leven.
In de monoloog van Powell gaf de acteur toe dat hij zo in de publiciteit was dat hij het beu was om naar zijn eigen gezicht te kijken. “Weet je wie het niet beu wordt om mijn gezicht te zien?” vroeg hij. “Je moeder.” Powell verwerpt het verhaal dat hij van de ene op de andere dag een succes was; hij acteert sinds hij 10 jaar oud was, beginnend met commercials en veiligheidsvideo’s, terwijl hij opgroeide in Austin, Texas. Powell onthulde vier jaar geleden dat hij ‘SNL’ zou hosten als onderdeel van een publiciteitstour voor ‘Top Gun: Maverick’. Toen de film echter werd uitgesteld vanwege de COVID-19-pandemie, werd het aanbod opgeschort. Een UPS-chauffeur die opdook toen Powell het eerste nieuws over de ‘SNL’-host vierde, maakte uiteindelijk een selfie met de acteur en zijn familie. Powell zei dat zijn zus de chauffeur had opgespoord en Powell nodigde hem uit om naar de show te komen kijken. Dus Mitch the UPS Driver verschijnt in de monoloog en opnieuw aan het einde van de welterustenshow. Glen eindigt zijn monoloog met de woorden: “De beste dingen in het leven gebeuren niet van de ene op de andere dag. Niemand weet dat beter dan UPS.”
Beste schets van de avond: AI is nog niet geavanceerd genoeg om kruisen te repareren
Een gezin bezoekt hun grootmoeder voor Thanksgiving in een woonzorgcentrum en als traktatie hebben ze een app gebruikt om enkele van haar oude zwart-witfoto’s te animeren met behulp van kunstmatige intelligentie. Maar AI kan zich maar zoveel voorstellen; het brengt een hond tot leven met een staart aan beide uiteinden in plaats van een hoofd, een oude familievriend die zijn broek uittrekt om een kruis te onthullen als een Ken-pop (Mikey Day) en een monsterlijke baby die zich opvouwt als een accordeon terwijl een atoombom op de achtergrond ontploft. Padilla’s reacties en de stille komedie van Day en Powell zorgen ervoor dat deze sketch opvalt.
Ook geweldig: natuurlijk stond MacGruber in de bestanden van Epstein, hoe kon hij dat niet zijn?
Het is altijd geweldig om Will Forte terug te zien in ‘SNL’, en deze keer brengt hij zijn populairste personage terug voor drie korte videosegmenten die het verhaal voortzetten van MacGruber, een technische tovenaar die er steeds niet in slaagt een tijdbom te ontwapenen. Deze keer dringt de tijd als de medewerkers van MacGruber (Powell en Chloe Fineman) vernemen dat MacGruber in de bestanden van Epstein staat. Hun eerste aanwijzing? Nadat hij de kopie had doorgenomen, probeerde hij onmiddellijk het hele document te verscheuren. In drie vignetten pauzeert MacGruber, kijkt weg en besluit dan uiteindelijk te getuigen tegen degenen die zich daadwerkelijk schuldig hebben gemaakt aan slechter gedrag dan hij op het eiland van Epstein – totdat hij ontdekt dat hem veel geld kan worden betaald om te zwijgen. Ga door naar de laatste explosie van de schets.
Winnaar ‘Weekend Update’: Geen gastsegment, maar een heel grappig tweeluik
Meestal komen tijdens ‘Weekend Update’ castleden zoals Bowen Yang of gasten binnen om een paar minuten als personages of als zichzelf te spelen. Deze week lijkt daar geen tijd voor te zijn, dus “Update” is slechts een grap van Colin Jost en Michael Che. Maar er zijn er twee die opvallen. Eén daarvan gaat over schunnige geruchten over Trump en voormalig president Bill Clinton, die op dit gebied zeer moeilijk in detail te bespreken zijn. Een video die eindigt met een zeer duidelijke audio-cut als punchline speelt zo goed dat Jost moet stoppen om zichzelf te componeren om niet hardop te lachen. De andere is een leuke, simpele grap over de Amerikaanse Munt het beëindigen van de productie van centen. “Verdient geen cent!” riep Che uit. Heel goed, Che.
