Amerikaanse arrestatie van Maduro wekt angst dat ‘de waarheid aan het licht zou kunnen brengen’

De oude Griekse historicus Thucydides schreef ooit dat ‘de sterken doen wat ze kunnen, en de zwakken lijden wat ze moeten’. Op 3 januari leken de Verenigde Staten dat adagium te herhalen toen ze een aanval op Venezuela lanceerden en president Nicolás Maduro en zijn vrouw door een blikseminslag gevangen namen.

Het tweetal werd naar New York gevlogen om te worden aangeklaagd voor drugs en terrorisme, wat leidde tot scherpe kritiek van buitenlandse regeringen op de wettigheid van de aanval. De operatie heeft ook het debat doen herleven over de vraag of Washington een wereld nieuw leven inblaast waarin geweld iets goeds brengt.

David Roche van Quantum Strategy vertelde CNBC dat de operatie het argument van de VS tegen soortgelijke acties van zijn rivalen zou kunnen verzwakken.

“Als Donald Trump een land kan binnenkomen en het kan overnemen… waarom heeft Poetin dan ongelijk wat betreft Oekraïne, en waarom heeft China niet het recht om Taiwan over te nemen?” zei Roche.

De VS hebben in een recente publicatie bevestigd wat zij ‘de gevolgen van Trump’ noemen Nationale veiligheidsstrategiebracht de Monroe-doctrine van de jaren 1820 nieuw leven in, waaronder de VS een invloedssfeer over het zogenaamde ‘westelijk halfrond’.

Invloedssfeer verwijst naar een regio waarin een machtig land politieke, militaire of economische beslissingen probeert te domineren zonder de regio formeel te annexeren.

Dit concept is in lijn met de Consequences van Roosevelt, die historisch gezien de Amerikaanse interventie in Latijns-Amerika rechtvaardigde.

Een verklaring De secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Antonio Guterres, zei dat hij ‘diep bezorgd was dat de regels van het internationaal recht niet worden gerespecteerd’, en noemde de ontwikkelingen in Venezuela een ‘gevaarlijk precedent’.

Roche waarschuwde dat de stap onbedoelde gevolgen zou kunnen hebben. “Aan de ene kant heb je een reeks bedreigingen gecreëerd, en aan de andere kant heb je een reeks vergunningen gecreëerd voor elk dictatoriaal en autocratisch regime, dat wil optreden om gebieden over te nemen die momenteel niet binnen zijn machtssfeer vallen.”

In zijn nieuwjaarstoespraakDe Chinese president Xi Jinping verklaarde dat de eenwording van Taiwan ‘niet te stoppen’ is, in navolging van de inschatting van de Amerikaanse inlichtingendiensten dat Peking binnen dit decennium zou kunnen proberen het eiland met geweld te veroveren.

Ryan Hass, een voormalige Amerikaanse diplomaat en senior fellow bij het Brookings Institution, waarschuwde voor het trekken van directe parallellen.

“Er zal een drang zijn onder analisten van het buitenlands beleid om analogieën te trekken met Taiwan en te waarschuwen dat Trump een precedent zal scheppen dat Peking zou kunnen gebruiken tegen Taiwan. Ik zou op mijn hoede zijn voor die drang”, zei hij. schrijf op X.

Hass zei dat China directe militaire actie tegen Taiwan vermijdt, niet uit respect voor het internationaal recht of de internationale normen, maar eerder op basis van een strategie van dwang in plaats van geweld.

“Beijing zal zich meer richten op het beschermen van zijn belangen, het veroordelen van Amerikaanse acties en het aanscherpen van de meningsverschillen met de VS in het internationale systeem dan op het halen van inspiratie uit de gebeurtenissen van vandaag om zijn benadering van Taiwan te veranderen”, schreef Hass.

Chinese Ministerie van Buitenlandse Zaken, In een verklaring na de aanval zei het land “diep geschokt te zijn en het flagrante gebruik van Amerikaans geweld tegen een soevereine natie en de acties tegen haar president krachtig te veroordelen.”

Peking noemde de aanval een ‘hegemonistische daad’ en riep Washington op ‘te stoppen met het schenden van de soevereiniteit en veiligheid van andere landen’.

“De regering-Trump voelt zich, meer dan welke Amerikaanse regering in de geschiedenis dan ook, op haar gemak als grote machten als China en Rusland invloed hebben”, zegt Marko Papic, hoofd macro-geopolitieke strategie bij BCA Research.

Dat betekent echter niet dat Washington het ermee eens is dat deze landen hun baan uitbreiden, voegde hij eraan toe.

Bovendien lijkt er geen sprake te zijn van een “verlating” van Taiwan door de regering-Trump, vertelde Papic aan CNBC “Aziatische squawkbox“, wijzend naar $11 miljard aan wapenverkopen dat in december door Taiwan werd aangekondigd.

De VS hebben echter geen wederzijds defensieverdrag met Taiwan Taiwan Relations Act van 1979 beloofde Washington wapens te leveren die nodig zijn voor de zelfverdediging van Taiwan.

‘Laten we niet doen alsof de VS consistent zijn en dat tegenstrijdigheden en hypocrisie in het buitenlands beleid van de VS niets zijn’, voegde hij eraan toe. in een apart bericht.

Papic van BCA Research zei dat de tijd aan de kant van China staat, en voegde eraan toe dat China niet onmiddellijk actie hoeft te ondernemen tegen Taiwan, terwijl de VS zich waarschijnlijk zullen concentreren op het “westelijk halfrond”.

“Waarom zouden we het risico nemen dat de hele westerse wereld zich zou verenigen tegen (China) door effectief te streven naar militaire hereniging met Taiwan in januari 2026? Waarom het risico nemen als China al de komende tien jaar de tijd heeft, terwijl de VS zich blijven concentreren op de buurlanden, en niet zozeer op de rest van de wereld.”

– Amitoj Singh van CNBC heeft bijgedragen aan dit rapport.