Ik heb mannelijke onvruchtbaarheid en een laag aantal zaadcellen. Waarom ik spreek.

Dit verhaal is gebaseerd op een interview met Brian Mazza, 41, die ooit op de cover van ‘Men’s Health’ stond. Mazza werd onlangs uitgeroepen tot “Male Fertility Advocacy Champion” door Wereldvruchtbaarheidsprijzen. Het gesprek is aangepast voor lengte en duidelijkheid.

Voordat we in 2014 trouwden, waren mijn vrouw, Chloe Melas, een journalist, en ik het er volledig over eens dat we in de toekomst kinderen wilden. Dit is een grote stap voor iedereen in een relatie, maar we waren het erover eens dat het geweldig zou zijn een gezin stichten samen.

Ongeveer een jaar na de bruiloft probeerden we zwanger te worden, maar dat lukte niet.

Het gevoel van teleurstelling elke maand voelt uitdagend en verdrietig. Net als al het andere in het leven dat je wilt bereiken, wordt het frustrerend als het je niet lukt.

Het was voor ons allebei niet ideaal en veroorzaakte veel problemen, en het was niet leuk. Het was gespannen en enigszins brutaal.

De test om mijn aantal zaadcellen te bepalen voelde vreemd aan

Gelukkig hebben we een goede en eerlijke arts kunnen vinden, die een aantal tests heeft uitgevoerd. Chloe bleek dat te hebben verminderde ovariële reservemaar ze wilden mij ook controleren.

Het is vreemd en vreemd. Iedereen in de wachtkamer weet waarom je daar bent, en dat is prima, maar dan word je naar de kamer naast het bureau van de secretaresse geleid. Het voelt een beetje vreemd.

Mijn tests zijn gedaan in 2016. Gelukkig zijn er nu veel bedrijven die je het allemaal in je eigen huis laten doen.

Uit de resultaten blijkt dat ik een laag aantal zaadcellenwat de hoofdoorzaak van het probleem bleek te zijn. Als iemand me zou vragen of ik me schuldig of beschaamd voelde, of bang was dat Chloe me haatte, zou ik ja zeggen.

Ik ben erg fit, eet goed en doe er alles aan om aan de verwachtingen van een elitespeler in het leven te voldoen. Ik dacht: “Wat staat dit doel in de weg?”

Ik begon me af te vragen of ik in het verleden ooit iets verantwoords had gedaan. Dat is niet het geval, maar ik zou graag de volledige routekaart willen zien.

Ik ging naar elke afspraak met een vruchtbaarheidsarts

Omdat ik altijd een probleemoplosser en reverse engineer ben geweest, dacht ik: “Hoe kunnen we met deze situatie omgaan?”

We hadden geen geluk intra-uteriene inseminatie (IUI) en wenden tot IVF. Het proces is vrij eenvoudig vanuit het perspectief van een man, omdat je fysiek verwijderd bent.

Toch ging ik naar elke doktersafspraak om naar zijn advies te luisteren. Het is moeilijk om te zien hoe Chloe meemaakt wat ze doet, maar we proberen ons te concentreren op het eindresultaat.

We deelden onze reis destijds niet met familie of vrienden. Dit wordt gedaan om de situatie te beschermen en niet het gevoel te hebben andere mensen in de steek te laten.

Gelukkig waren we de eerste keer zwanger ronde IVF. We waren heel blij, en het werd vreugde toen onze zoon Leo in juli 2017 werd geboren.

We hebben hetzelfde proces doorlopen en Luke arriveerde precies twee jaar later.

Ik pleit voor een groter bewustzijn van mannelijke onvruchtbaarheid

Leo en Luke in mijn armen houden was elke droom die ik ooit heb gedroomd. Ik wil heel graag vader worden.

Daar heb ik het over mannelijke factor onvruchtbaarheid omdat het een onderwerp is dat openlijk besproken moet worden. Ik hoop dat ik kan helpen het stigma weg te nemen. Het zou nuttig zijn als iemand die een ervaring als de onze had, zijn verhaal zou kunnen delen.

Naarmate de jaren verstreken, merkte ik dat ik met vreugde en verbazing naar mijn kinderen keek – nu 8 en 6. Ze zijn intelligent, atletisch en vriendelijk. Chloe en ik noemen het ons wonder.