Meerpartijenverantwoordelijkheid | Federale Handelscommissie

Vandaag hebben we opnieuw een handhavingsactie aangekondigd die tot doel heeft bedrijven verantwoordelijk te houden voor consumentenschade veroorzaakt door anderen of omdat de bedrijven rechtstreeks hebben deelgenomen aan dergelijke schendingen. In dit geval actie tegen Seed Consultationwij beweren onder meer dat Seed verschillende frauduleuze programma’s heeft bijgestaan ​​en gefaciliteerd waarbij consumenten voor duizenden dollars zijn opgelicht. Seed regelde bijvoorbeeld creditcardfinanciering voor een slachtoffer van een vermeende oplichterij met vastgoedseminars, en nadat de consument de kaart had ontvangen, gaf Seed een kredietlimiet door aan de vermeende fraudeur, die er vervolgens achter kwam dat de consument tienduizenden dollars beschikbaar had voor ‘collegegeld’. Wij verklaren dat Seed actief heeft deelgenomen aan dit plan, ondanks dat hij op de hoogte was van de wandaden ervan. Dit is slechts een van de vele gevallen die we hebben ingediend waarin wordt beweerd dat een bedrijf aansprakelijk kan zijn voor het helpen en faciliteren van of het samenwerken met een ander bedrijf bij het plegen van een overtreding.

Alleen al in de afgelopen twee jaar hebben we handhavingsmaatregelen genomen tegen bedrijven die:

• de aankoop van namaakproducten door consumenten financieren (zien Zaadconsultatie En Gelijke Acceptatie Corp.);
• het leveren van fulfilmentdiensten in verband met frauduleus verkochte producten (zien Support.com);
• het verwerken van betalingen voor frauduleuze verkopers (zien InkomstenWire, kwalitatieve betalingenEn Volledige Merchant-oplossing);
• het uitvoeren van inzamelingsacties voor nep-liefdadigheidsinstellingen (zien Outreach-oproep);
• biedt VoIP-diensten om robocallers te misleiden (zien Globex, Alcázar, FTC-waarschuwingsbriefEn FTC/FCC-waarschuwingsbrief);
• misleidende campagnes maken voor adverteerders (zien Verkeersopstoppingen);
• exploiteert een advertentieplatform waarop misleidende beweringen worden gedaan (zien Tapjoy);
• leads kopen die zijn gegenereerd door fraude of andere overtredingen van de wet (zien Career Education Corporation (CEC), Mediamix, EduTrek, Grand Bahama-cruiselijnEn Alliantie Veiligheid);
• winst uit de verkoop van distributeurs die misleidende inkomens- of productclaims maken (zien AdvoCareevenals de MLM-waarschuwingsbrief die is verzonden april En juni 2020; of
• valse schulden verkopen aan incassobureaus (zien GAFS).

Dit algemene concept is niet nieuw. Dertig jaar geleden omarmde Barry Cutler, destijds directeur van het Bureau of Consumer Protection, de ‘paardenbloemtheorie’ van de wetshandhaving, gebaseerd op ‘het idee dat als we paardenbloemen plukken, ze snel terug zullen groeien; we moeten de wortels aanpakken.’¹ Volgens Cutler betekent dit “het achtervolgen van de mensen die woordvoerders zijn die ansichtkaarten, producten, verkoopkopieën leveren en geld inzamelen, in wezen het witwassen van creditcardbetalingen, voor (fraudeurs).”² Hoewel we dit concept hebben uitgebreid naar nieuwe soorten bedrijven, zoals financieringsmaatschappijen en VoIP-dienstverleners, blijft het algemene idee hetzelfde: we zullen niet toestaan ​​dat deze partijen profiteren van wangedrag, en we zullen ons best doen om hen verantwoordelijk te houden wanneer ze actief deelnemen aan illegale handelingen, terwijl ze hun schuld kennen.³

We hebben verschillende juridische theorieën gebruikt om aansprakelijkheid op te leggen aan bedrijven waarvan de klanten, leveranciers of zakenpartners ook betrokken zijn bij overtredingen. Bijvoorbeeld:

• de principaal aansprakelijk stellen voor frauduleuze handelingen gepleegd door zijn agenten (zien CEC En Progressieve leasing);
• middelen en middelen – het verstrekken van valse verklaringen (of namaak of nagemaakte goederen) aan anderen, in de wetenschap dat dergelijke middelen in de handelsstroom kunnen worden geplaatst en aan consumenten kunnen worden doorgegeven (zien Support.com En Nerium/Signum Biowetenschappen);
• oneerlijk gedrag – handelen of nalaten dat consumenten blootstelt aan een risico op aanzienlijke schade die redelijkerwijs niet kan worden vermeden, indien de voordelen van een dergelijk handelen of nalaten de kosten niet overschrijden;
• aansprakelijkheid op grond van de Telemarketing Sales Regulations (TSR) voor het “ervoor zorgen dat (een andere persoon) belt” in strijd met de TSR; of
• het ‘helpen en faciliteren’ van een overtreding van de TSR, door substantiële hulp en ondersteuning te bieden, terwijl je weet, of bewust vermijdt te weten, dat de actie in strijd is met de wet.

De verlichting die we in deze gevallen zoeken, omvat vaak schadevergoeding voor benadeelde consumenten, maar ook door de rechter opgelegde bepalingen die toekomstige inspecties en toezicht op de verkoper of klant vereisen, waaronder:

• doorzettingsvermogen van zakenpartners;
• het vaststellen van contractvereisten en serviceniveaunormen voor compliance en prestaties;
• voortdurende monitoring en audits om naleving vast te stellen; En
• vereist dat zakenpartners deze eisen aan opdrachtnemers opleggen.

Hoewel we bedrijven er niet van willen weerhouden om leveranciers in te huren of zaken te doen met anderen, willen we ook niet dat bedrijven illegale handelingen kunnen uitbesteden en daarvan kunnen profiteren. Daarnaast willen we bedrijven aanmoedigen om doordachte controles en toezicht uit te voeren op hun leveranciers, klanten en zakenpartners. Bij het zoeken naar goede kandidaten voor wetshandhaving door meerdere partijen kijken we naar het hele ecosysteem dat schendingen ondersteunt of mogelijk maakt, door rekening te houden met de volgende factoren:

• Is het eenvoudigweg achter een paar verantwoordelijke partijen aangaan voldoende om de wetshandhaving af te dwingen?
• Zijn marktprikkels of andere private prikkels voldoende om het gewenste gedrag van alle deelnemers te stimuleren?
• Hebben deze bedrijven de mogelijkheid om de noodzakelijke steun aan de onrechtmatig handelende partij te onthouden?
• In hoeverre schaden deze bedrijven consumenten of profiteren ze van hun betrokkenheid?
• Zijn de voordelen van monitoring groter dan de kosten?
• Hebben potentieel verantwoordelijke leveranciers, klanten of zakenpartners samengewerkt met gedaagden of respondenten in andere zaken die door de FTC of andere wetshandhavingsinstanties zijn aangespannen?

______________

¹ Barry J. Cutler, Ontwikkelingen op het gebied van consumentenbescherming bij de Federal Trade Commission60 Antitrustwet Journal 123, 130 (1991).

² Identificatie.

³ Zie bijvoorbeeld, Opgestelde verklaring van de FTC-handhavingscommissie over bedrijven die verband houden met Operatie Chokepointvoor de Subcommissie Nationale Veiligheid en Overheidsoperaties van de Commissie Oversight en Regeringshervorming, Amerikaans Huis van Afgevaardigden, op 10 (26 juli 2018) (“Wanneer betalingsverwerkers frauduleuze handelaars helpen geld van consumenten af ​​te pakken – hetzij door handelaren actief te helpen hun frauduleuze acties te verbergen voor het overnemen van banken en betalingsnetwerken, of door een oogje dicht te knijpen voor fraude door handelaren – zal de Commissie passende handhaving ondernemen om consumenten en concurrentie te beschermen.”).